Legislator Case Law & Legislation
Tw 26/02 AI generated

Constitutional Court dismisses County Council's challenge due to lack of formal resolution authorizing the request.

Case Number Tw 26/02
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed the County Council's request to declare a health facility regulation unconstitutional because the request was filed before the required formal resolution was adopted. Although the Council later passed a resolution, the Court held that a subsequent act cannot validate an initial filing made by an unauthorized body. The decision establishes that the specific will to initiate constitutional control must be clearly expressed in a formal resolution prior to filing.

Legislator headnote

AI generated

Art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji RP; Art. 36 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A formal resolution by the competent body is a mandatory prerequisite for initiating constitutional control, and a subsequent resolution cannot validate a request filed by an unauthorized entity.

Keywords

AI generated
constitutional control initiation formal resolution requirement unauthorized filing validation of acts competent body authority procedural prerequisites legitimate standing

Cited Legislation

AI generated
Art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: W myśl art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jednym z podmiotów uprawnionych do inicjowania kontroli konstytucyjności prawa są organy stanowiące samorządu terytorialnego.
Art. 36 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
Należy podkreślić, że niepodjęcie uchwały przez Radę Powiatu przed wystąpieniem z wnioskiem nie stanowi braku formalnego, który mógłby być usunięty w trybie art. 36 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.
Art. 103 k.c.
Art. 39 k.c.
103 k.c.), o tyle nie jest dopuszczalne konwalidowanie czynności dokonanych przez „rzekomy organ” osoby prawnej; czynności takie są po prostu nieważne (art. 39 k.c.).
art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: W myśl art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jednym z podmiotów uprawnionych do inicjowania kontroli konstytucyjności prawa są organy stanowiące samorządu terytorialnego.
art. 103 k.c
art. 39 k.c
103 k.c.), o tyle nie jest dopuszczalne konwalidowanie czynności dokonanych przez „rzekomy organ” osoby prawnej; czynności takie są po prostu nieważne (art. 39 k.c.).

Cited Case Law

AI generated
postanowienie TK z 16 stycznia 2001 r., T. 55/00
postanowienie TK z 16 stycznia 2001 r., T. 55/00 OTK ZU nr 1/A/2002, poz.
postanowienie TK z 10 października 2001 r., T. 41/01
29 oraz postanowienie TK z 10 października 2001 r., T. 41/01, OTK ZU nr 1/A/2002, poz.
wyrok SN z 12 grudnia 1996 r., I CKN 22/96

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

191 POSTANOWIENIE z dnia 15 lipca 2002 r. Sygn. akt Tw 26/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Powiatu Wieluńskiego o stwierdzenie niezgodności:  9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 19 sierpnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, składu komisji konkursowej oraz ramowego regulaminu przeprowadzenia konkursu (Dz. U. Nr 115, poz. 749 ze zm.) z art. 8 ust. 1 pkt 3 i art. 60 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.

U. Nr 91, poz. 408 ze zm.), p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi. UZASADNIENIE: W dniu 25 kwietnia 2002 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek Rady Powiatu Wieluńskego z dnia 25 marca 2002 r. o stwierdzenie niezgodności  9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 19 sierpnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w publicznych zakładach opieki zdrowotnej, składu komisji konkursowej oraz ramowego regulaminu przeprowadzenia konkursu (Dz.

U. Nr 115, poz. 749 ze zm.) z art. 8 ust. 1 pkt 3 i art. 60 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm.). Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 czerwca 2002 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych poprzez wskazanie umocowanego przedstawiciela do reprezentowania Rady Powiatu Wieluńskiego przed Trybunałem Konstytucyjnym, a także doręczenie 4 kopii uchwały Rady Powiatu Wieluńskiego o wystąpieniu z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego oraz 4 egzemplarzy wniosku.

W dniu 21 czerwca 2002 r. uzupełniono wskazane braki. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: W myśl art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jednym z podmiotów uprawnionych do inicjowania kontroli konstytucyjności prawa są organy stanowiące samorządu terytorialnego. Dla zainicjowania postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym konieczne jest zatem podjęcie przez organ stanowiący danej jednostki uchwały, w sprawie wystąpienia do Trybunału z wnioskiem o zbadanie zgodności aktu normatywnego z aktem wyższego rzędu.

Uchwała ta musi w sposób jednoznaczny wyrażać wolę wszczęcia postępowania przed tym organem i jednoznacznie określać przedmiot zaskarżenia oraz podstawę kontroli. W braku takiej uchwały, podjętej przez organ stanowiący samorządu terytorialnego, postępowanie w ogólne nie może zostać wszczęte. Należy podkreślić, że niepodjęcie uchwały przez Radę Powiatu przed wystąpieniem z wnioskiem nie stanowi braku formalnego, który mógłby być usunięty w trybie art. 36 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.).

Z brakiem formalnym mamy do czynienia, gdy uchwała właściwego organu została podjęta przed wystąpieniem do Trybunału, a jedynie, najczęściej przez przeoczenie, nie dołączono dokumentu zawierającego jej treść. W takiej sytuacji dołączenie uchwały do akt usuwa przeszkodę formalną i pozwala na nadanie wnioskowi dalszego biegu. W przypadku, gdy uchwała w ogóle nie została podjęta, występuje brak legitymacji czynnej po stronie wnioskodawcy. Oznacza to w istocie, że takiego wnioskodawcę należy uznać za podmiot nieuprawniony, który w sposób bezpodstawny powołuje się na wolę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego.

Sporządzony w tej sytuacji „wniosek” nie może wywołać skutku w postaci wszczęcia konstytucyjnej kontroli aktu normatywnego. Z utrwalonej linii orzeczniczej Trybunału Konstytucyjnego jednoznacznie wynika, iż do wszczęcia postępowania konieczny jest bowiem przejaw woli uprawnionego podmiotu wyrażony w formie przewidzianej ustawą. W konsekwencji, w braku stosownej uchwały organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego, postępowanie w ogóle nie może być wszczęte (por. m.in. postanowienie TK z 16 stycznia 2001 r., T. 55/00 OTK ZU nr 1/A/2002, poz. 29 oraz postanowienie TK z 10 października 2001 r., T. 41/01, OTK ZU nr 1/A/2002, poz. 51).

Warto jednocześnie stwierdzić, że o ile możliwe jest konwalidowanie czynności pełnomocnika zdziałanych z przekroczeniem umocowania poprzez oświadczenie woli mocodawcy (art. 103 k.c.), o tyle nie jest dopuszczalne konwalidowanie czynności dokonanych przez „rzekomy organ” osoby prawnej; czynności takie są po prostu nieważne (art. 39 k.c.). Niedopuszczalność analogicznego stosowania art. 103 k.c. do osób prawnych, potwierdzona przez SN w wyroku z 12 grudnia 1996 r. (I CKN 22/96, OSN 1997, Nr 6-7, poz.

75) wynika przede wszystkim z faktu, iż zakres uprawnień pełnomocnika jest określony przez wolę mocodawcy, który może zatem swobodnie, także post factum, akceptować działania swego reprezentanta, natomiast kompetencje organów osoby prawnej są określone ustawowo i – co do zasady – nie mogą być przenoszone na inne podmioty. W konkretnej sprawie chodzi o konstytucyjnie określoną, niewątpliwie wyłączną kompetencję Rady Powiatu do występowania z wnioskami do Trybunału Konstytucyjnego. Nie jest dopuszczalne, by Rada, w jakikolwiek sposób, przeniosła prawo do podjęcia decyzji w tej kwestii na inny podmiot.

Tak jak nie jest możliwe przeniesienie kompetencji do wystąpienia z wnioskiem, tak nie jest możliwe sanowanie wniosku, złożonego w drodze później podjętej uchwały o wystąpieniu do Trybunału Konstytucyjnego. W rozpoznawanej sprawie, wniosek skierowany do Trybunału Konstytucyjnego przez Zarząd Powiatu w Wieluniu sporządzony został 25 marca 2002 r., czyli przed podjęciem faktycznej uchwały w tej sprawie przez organ uprawniony, to jest Radę Powiatu Wieluńskiego (uchwała z dnia 26 marca 2002 r., Nr XXXVIII/298/02). Świadczy o tym jednoznacznie data umieszczona na wniosku oraz doręczonych w późniejszym czasie jego 4 kopiach, będąca wsteczną w stosunku do daty podjęcia stosownej uchwały.

Stosując powyższe uwagi do oceny okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek o wszczęcie konstytucyjnej kontroli aktu normatywnego został sporządzony przez podmiot nieuprawniony oraz bez jakiejkolwiek podstawy prawnej. Późniejsza uchwała Rady Powiatu Wieluńskiego nie usuwa w żadnym razie braku legitymacji czynnej podmiotu kierującego wniosek do Trybunału, nie jest bowiem w stanie konwalidować, w tym wypadku, nieważności wcześniejszych od daty jej podjęcia działań Zarządu Powiatu. Z tych względów Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnął jak w sentencji.