Legislator Case Law & Legislation
III AUz 155/12 AI generated

Appeal dismissed for rejecting appeal against order denying extension of time; appeal against refusal to provide judgment reasoning is allowed.

Case Number III AUz 155/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially overturned the lower court's dismissal of the appellant's appeal, distinguishing between two specific procedural orders. While the appeal against the order denying a time extension was correctly rejected as non-appealable, the appeal against the refusal to provide the judgment's reasoning was deemed admissible under the law. Consequently, the appellate court set aside the lower court's decision regarding the time extension order but left the ruling on the reasoning provision intact.

Legislator headnote

AI generated

Art. 394 § 1 k.p.c.; Art. 171 k.p.c.; Art. 328 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: An appeal against an order refusing to extend the time limit for requesting a reasoned judgment is inadmissible, whereas an appeal against an order refusing to provide the judgment's reasoning is admissible.

Keywords

AI generated
procedural appeal admissibility time limit extension judgment reasoning provision second instance court civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 394 § 1 k.p.c.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 394 § 1 kpc zażalenie do Sądu II instancji przysługuje na postanowienie Sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia Sądu I instancji i zarządzenia przewodniczącego, enumeratywnie wymienione w tym przepisie.
Art. 171 k.p.c.
Postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem (art. 171 kpc) nie zostało wymienione wśród kategorii postanowień, na które na podstawie art.
Art. 328 § 1 k.p.c.
Zgoła odmiennie rzecz przedstawia się w przypadku postanowienia odrzucającego – jako spóźniony wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (art. 328 § 1 kpc).
Art. 386 § 4 k.p.c.
w zakresie wskazanym wyżej należało na podstawie art. 386 § 4 kpc i art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
386 § 4 kpc i art. 397 § 2 kpc – orzec jak na wstępie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III A Uz 155/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSA Maria Pietkun Sędziowie: SSA Jarosław Błaszczak SO del. Ireneusz Lejczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi we W. o wartość kapitału początkowego na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego IX Wydział Ubezpieczeń Społecznych we W. z dnia 7 maja 2012 r., sygn. akt IX U 340/11 p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie w zakresie w jakim odrzuca ono zażalenie powoda na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25.04.2012 r.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 7 maja 2012 r. odrzucił zażalenie wnioskodawcy J. S. od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 kwietnia 2012 r., w którym w punkcie I odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem i w punkcie II odrzucił wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. W uzasadnieniu wskazano, że oba postanowienia z dnia 25 kwietnia 2012 r. są niezaskarżalne. Wnioskodawca złożył zażalenie od postanowienia z dnia 7 maja 2012 r., zarzucając mu brak jasnego uzasadnienia odebrania mu prawa dostępu do Sądu II instancji. Wskazując na powyższe wniósł o jego uchylenie i rozpoznanie jego zażalenia na postanowienie z dnia 25 kwietnia 2012 r.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie wnioskodawcy jest bezzasadne. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 394 § 1 kpc zażalenie do Sądu II instancji przysługuje na postanowienie Sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie, a ponadto na postanowienia Sądu I instancji i zarządzenia przewodniczącego, enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem (art. 171 kpc) nie zostało wymienione wśród kategorii postanowień, na które na podstawie art. 394 kpc przysługuje zażalenie.

Postanowienie to nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Kończy ono wyłącznie postępowanie dotyczące kwestii ubocznej, ponieważ jego celem jest jedynie ocena zasadności wniosku o przywrócenie terminu, w tym zbadanie, czy zaniechanie dokonania czynności procesowej w przepisanym terminie było spowodowane okolicznościami niezawinionymi przez stronę. Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu jest zatem niedopuszczalne i w związku z powyższym słusznie Sąd I instancji odrzucił zażalenie wnioskodawcy od postanowienia z dnia 25 kwietnia 2012 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem.

Zgoła odmiennie rzecz przedstawia się w przypadku postanowienia odrzucającego – jako spóźniony wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (art. 328 § 1 kpc). Orzeczenie takie bowiem stanowi odmowę sporządzenia uzasadnienia i doręczenia orzeczenia i wobec tego podlega zaskarżeniu – na podstawie art. 394 § 1 pkt 7 kpc. Mając to na względzie oraz konieczność nadania przez Sąd I instancji biegu zażaleniu wnioskodawcy z dnia 4.05.2012 r. w zakresie wskazanym wyżej należało na podstawie art. 386 § 4 kpc i art. 397 § 2 kpc – orzec jak na wstępie.

R.S.