Legislator Case Law & Legislation
Ts 28/02 AI generated

Constitutional Court allows appeal against prior dismissal of constitutional complaint regarding two-instance trial principle.

Case Number Ts 28/02
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court allowed the appeal against its previous decision to dismiss a constitutional complaint filed by Aleksandra Mazgaj. Mazgaj argued that Article 426 § 1 of the Criminal Procedure Code violated her right to a two-instance trial by preventing an appeal against a prosecutor's decision to drop charges. The Court reversed its earlier ruling, noting that the prior dismissal was based on an obvious lack of merit which no longer applied upon reconsideration of the legal interpretation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 49 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: The Constitutional Court may grant an appeal against a prior dismissal of a constitutional complaint if the initial finding of obvious lack of merit is no longer valid due to new interpretations of the law.

Keywords

AI generated
Constitutional Court appeal two-instance trial principle prosecutor's decision constitutional complaint dismissal Criminal Procedure Code procedural fairness legal interpretation

Cited Legislation

AI generated
Art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
49 w związku z art. 36 ust.
Art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
3 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.
Art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
45 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
1 Konstytucji oraz jego relacji do art. 78 Konstytucji RP nie zachodzi sytuacja, pozwalająca na stwierdzenie oczywistego braku podstaw sformułowanych w skardze konstytucyjnej zarzutów, co w żadnym razie nie przesądza ich merytorycznej zasadności.
Art. 426 § 1 Kodeksu postępowania karnego
zarzucono, iż art. 426 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
art. 176 ust. 1 Konstytucji
45 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
art. 176 ust. 1 Konstytucji RP
Skarżąca wskazała, iż w postępowaniu administracyjnym, realizując zasadę wyrażoną w art. 176 ust. 1 Konstytucji RP przyjęto dwuinstancyjny model sądowej kontroli decyzji administracyjnych, brak jest natomiast powodów, dla których zasada ta nie miałaby mieć zastosowania w postępowaniu karnym.
art. 78 Konstytucji RP
1 Konstytucji oraz jego relacji do art. 78 Konstytucji RP nie zachodzi sytuacja, pozwalająca na stwierdzenie oczywistego braku podstaw sformułowanych w skardze konstytucyjnej zarzutów, co w żadnym razie nie przesądza ich merytorycznej zasadności.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

277 POSTANOWIENIE z dnia 9 października 2002 r. Sygn. akt Ts 28/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wiesław Johann – przewodniczący Andrzej Mączyński – sprawozdawca Jerzy Stępień, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.), zażalenia z 25 kwietnia 2002 r. na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 15 kwietnia 2002 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Aleksandry Mazgaj, p o s t a n a w i a: uwzględnić zażalenie.

UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej Aleksandry Mazgaj złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 5 marca 2002 r. zarzucono, iż art. 426 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) jest niezgodny z art. 45 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącej zakwestionowana regulacja prawna, uniemożliwiająca jej złożenie zażalenia na postanowienie sądu rejonowego utrzymujące w mocy postanowienie prokuratora o umorzeniu postępowania, sprzeczna jest z zasadą co najmniej dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy przez niezawisły sąd.

Skarżąca wskazała, iż postanowieniem Komendy Miejskiej Policji w Jaworznie z 13 marca 2001 r., zatwierdzonym przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jaworznie umorzono postępowanie w sprawie zarzutu popełnienia przestępstwa na szkodę skarżącej. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd Rejonowy w Jaworznie postanowieniem z 23 maja 2001 r. (sygn. akt II Ko1 59/01). Z kolei Prezes Sądu Rejonowego w Jaworznie zarządzeniem z 5 czerwca 2001 r. o odmówił przyjęcia zażalenia skarżącej na postanowienie sądu, zaś Sąd Okręgowy w Katowicach utrzymał w mocy to rozstrzygnięcie postanowieniem z dnia 7 listopada 2001 r. (sygn. akt VII Kz 697/01).

Skarżąca zarzuciła, iż Sąd Okręgowy w Katowicach, odmawiając rozpoznania złożonego przez nią zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Jaworznie, naruszył przysługujące jej prawo do rozpoznania sprawy w dwuinstancyjnym postępowaniu sądowym. Zdaniem skarżącej zasada dwuinstancyjności nie jest spełniona w przypadku, gdy od postanowienia prokuratora przysługuje odwołanie do sądu rejonowego, którego rozstrzygnięcia nie podlegają już dalszej kontroli sądu wyższej instancji. Skarżąca wskazała, iż w postępowaniu administracyjnym, realizując zasadę wyrażoną w art. 176 ust. 1 Konstytucji RP przyjęto dwuinstancyjny model sądowej kontroli decyzji administracyjnych, brak jest natomiast powodów, dla których zasada ta nie miałaby mieć zastosowania w postępowaniu karnym.

Skoro przyjęto, iż postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w zakresie kontroli decyzji administracyjnych ma charakter postępowania sądowego, to tym bardziej jest nim postępowanie przed sądem rejonowym, którego przedmiotem jest kontrola rozstrzygnięć prokuratury w postępowaniu karnym. Skarżąca podniosła ponadto, iż dwuinstancyjna kontrola sądowa konieczna jest z uwagi na ochronę praw pokrzywdzonego na etapie postępowania przygotowawczego. Postanowieniem z 15 kwietnia 2002 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu uznając, iż przedstawione w niej zarzuty mają oczywiście bezzasadny charakter.

W szczególności Trybunał Konstytucyjny wskazał, iż brak jest konstytucyjnych gwarancji dla dwuinstancyjnego postępowania sądowego w zakresie kontroli decyzji prokuratora wydawanych w trakcie postępowania przygotowawczego. Na powyższe postanowienie Trybunału Konstytucyjnego pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie, w którym zarzucił przyjęcie przez Trybunał błędnej interpretacji art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.

U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) przesłanką odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej jest oczywista bezzasadność przedstawionych w tej skardze zarzutów. Trybunał Konstytucyjny w składzie rozpoznającym zażalenie uznał, iż w związku z wątpliwościami co do interpretacji art. 176 ust. 1 Konstytucji oraz jego relacji do art. 78 Konstytucji RP nie zachodzi sytuacja, pozwalająca na stwierdzenie oczywistego braku podstaw sformułowanych w skardze konstytucyjnej zarzutów, co w żadnym razie nie przesądza ich merytorycznej zasadności.

W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny orzekł jak w sentencji.