Legislator Case Law & Legislation
Ts 91/01 AI generated

Constitutional complaint dismissed because final administrative or judicial decisions were not yet issued.

Case Number Ts 91/01
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed the constitutional complaints filed by three individuals regarding the nationalization of key economic sectors. The plaintiffs argued that the lack of final judicial review violated their property rights and right to a fair trial. The court ruled that the cited administrative and judicial decisions did not constitute final rulings on constitutional rights, as they merely annulled prior administrative acts without establishing the plaintiffs' current legal situation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 79 ust. 1 Konstytucji RP; A constitutional complaint is inadmissible if the final judicial or administrative decision establishing the complainant's legal situation has not yet been rendered.

Keywords

AI generated
constitutional complaint admissibility final decision requirement nationalization of property right to property protection administrative law review

Cited Legislation

AI generated
Art. 2 ust. 7 zd. 1 i 2 w związku z art. 3 ust. 5 oraz art. 10 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej
skarżący zarzucili, iż art. 2 ust. 7 zd. 1 i 2 w związku z art. 3 ust. 5 oraz art. 10 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz.U.
Art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
akt Ts 91/01 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Pawła Hamerskiego, Mariana Augustyniaka oraz Andrzeja Ratajczaka w sprawie zgodności: art. 2 ust.
Art. 21 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
78 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust.
art. 92 ust. 1 Konstytucji
78 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
art. 79 ust. 1 Konstytucji RP
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest wydanie przez sąd lub organ administracji publicznej ostatecznego orzeczenia odnoszącego się do praw lub wolności konstytucyjnych przysługujących skarżącemu.

Cited Case Law

AI generated
III RN 176/00
Supreme Court dismisses extraordinary review regarding nationalization procedure start date and legal basis change.
IV SA 1495/99
akt IV SA 1495/99) uchylającego decyzję Ministra Gospodarki z 14 lipca 1999 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

133 POSTANOWIENIE z dnia 7 listopada 2001 r. Sygn. akt Ts 91/01 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Pawła Hamerskiego, Mariana Augustyniaka oraz Andrzeja Ratajczaka w sprawie zgodności: art. 2 ust. 7 zd. 1 i 2 w związku z art. 3 ust. 5 oraz art. 10 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz. U. Nr 3, poz. 17, Nr 72, poz. 394) z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 64 ust. 2, art. 78 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej z 10 lipca 2001 r. skarżący zarzucili, iż art. 2 ust. 7 zd. 1 i 2 w związku z art. 3 ust. 5 oraz art. 10 ustawy z dnia 3 stycznia 1946 r. o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej (Dz.U. Nr 3, poz. 17, Nr 72, poz. 394) jest niezgodny z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 64 ust. 2, art. 78 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący wskazali, iż wyrokiem Sądu Najwyższego z 8 marca 2001 r. (sygn. akt III RN 176/00) została oddalona rewizja nadzwyczajna Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 lutego 2000 r. (sygn. akt IV SA 1495/99) uchylającego decyzję Ministra Gospodarki z 14 lipca 1999 r. (Nr DP-0241/123/96/R/WR/815/99) i poprzedzającą ją decyzję tego organu z 6 kwietnia 1999 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia o przejęciu przedsiębiorstwa na własność Państwa.

Z orzeczeniami tymi skarżący łączą naruszenie prawa do zaskarżania orzeczeń nacjonalizacyjnych i ich sądowej kontroli a także prawo do ochrony własności, zarzucając przy tym regulacjom prawnym stanowiącym podstawę ich wydania zasadę ochrony zaufania do państwa oraz prawo do tzw. przyzwoitej legislacji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest wydanie przez sąd lub organ administracji publicznej ostatecznego orzeczenia odnoszącego się do praw lub wolności konstytucyjnych przysługujących skarżącemu.

Orzeczenie to musi więc określać sytuację prawną skarżącego w sposób, który prowadzi do naruszenia przysługujących mu praw lub wolności. Wskazane przez skarżących decyzje administracyjne oraz wyroki sądowe nie spełniają wszakże kryteriów określonych w art. 79 ust. 1 Konstytucji RP. Istota wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego i związanego z nim wyroku Sądu Najwyższego sprowadza się do uchylenia wcześniej wydanych decyzji administracyjnych. W sensie normatywnym wyroki te w żaden sposób nie kształtują sytuacji prawnej skarżących, mają bowiem moc wyłącznie kasacyjną.

Na sytuację tę z oczywistych względów nie mogą także wpływać uchylone decyzje administracyjne. Uznając więc, iż wskazane w skardze rozstrzygnięcia nie noszą cech ostatecznego orzeczenia o prawach lub wolnościach konstytucyjnych skarżących, należało odmówić nadania dalszego biegu złożonej przez nich skardze konstytucyjnej.