Constitutional complaint dismissed as filed after the three-month statutory deadline expired. The court refused to examine the merits due to procedural timeliness. The applicant missed the deadline for filing the constitutional complaint. The court decided not to proceed with the case because the filing was late. The legal issue concerns the strict time limits for constitutional complaints. The outcome was a dismissal based on procedural inadmissibility. The court held that the complaint was untimely and thus inadmissible.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court of Poland refused to proceed with the constitutional complaint filed by Andrzej Truszkowski. The applicant argued that specific articles of the Civil Procedure Code violated the Constitution, relying on a final court decision received on December 4, 2000. The court determined that the complaint was filed on March 5, 2001, which exceeded the three-month statutory deadline for submission. Consequently, the court dismissed the complaint as procedurally inadmissible because it was not filed within the required time limit.
Legislator headnote
AI generatedArt. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 20 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w związku z art. 165 § 1 k.p.c. i art. 112 k.c.: A constitutional complaint must be filed within three months of the final decision; failure to meet this deadline renders the complaint inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
206 POSTANOWIENIE z dnia 26 czerwca 2001 r. Sygn. akt Ts 28/01 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marian Zdyb po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Andrzeja Truszkowskiego w sprawie zgodności:
a) art. 53 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) z art. 32 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 oraz z art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) art. 397 § 1 w związku z art. 394 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE: W skardze konstytucyjnej Andrzeja Truszkowskiego zarzucono, iż art. 53 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.
– Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny z art. 32 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 oraz z art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zaś art. 397 § 1 w związku z art. 394 § 1 pkt 5 tegoż kodeksu jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jako ostateczne orzeczenie o przysługujących mu prawach konstytucyjnych skarżący wskazał postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 23 października 2000 r. (sygn. akt VI Cz 407/00), którym oddalono zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w Działdowie z 7 sierpnia 2000 r. (sygn. akt.
III Rco 6/00) oddalające wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego i nakładające na skarżącego grzywnę za działanie w złej wierze. Jak zaznaczono w treści skargi konstytucyjnej, skarżący otrzymał postanowienie Sądu Okręgowego 4 grudnia 2000 r. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) skargę konstytucyjną można złożyć do Trybunału Konstytucyjnego w ciągu trzech miesięcy od doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia.
Co do sposobu obliczania tego terminu, art. 20 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w związku z art. 165 § 1 kodeksu postępowania cywilnego odsyła do regulacji Kodeksu cywilnego, w szczególności zaś do art. 112 tego kodeksu. Przepis ten stanowi, iż termin oznaczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu. Należy równocześnie mieć na względzie fakt, iż do terminów oznaczonych w miesiącach nie ma zastosowania szczególna regulacja art. 111 § 2 kodeksu cywilnego, zgodnie z którą nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym nastąpiło zdarzenie stanowiące początek terminu oznaczonego w dniach.
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania wstępnego postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie doręczono skarżącemu 4 grudnia 2000 r., termin do złożenia skargi konstytucyjnej upłynął 4 marca 2001 r. Tymczasem skarga konstytucyjna została złożona do Trybunału Konstytucyjnego 5 marca 2001 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a wiec po upływie terminu określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. W tym stanie rzeczy, z uwagi na niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej, należało odmówić nadania jej dalszego biegu.