Legislator Case Law & Legislation
Ts 151/99 AI generated

Constitutional complaint dismissed due to lack of direct link between challenged law and court ruling.

Case Number Ts 151/99
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court of Poland dismissed Heleny S.'s preliminary constitutional complaint regarding the Agricultural Property Law. Although the applicant argued the law barred her from challenging a land ownership act, the Court found no direct causal link between the specific administrative court decision rejecting her suit and the challenged statutory provision. The Court ruled that the disputed article did not serve as the legal basis for the individual judicial decision, thereby failing the substantive requirement for admissibility.

Legislator headnote

AI generated

Art. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 63 ust. 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa: A constitutional complaint is inadmissible if the challenged norm does not constitute the legal basis for the specific judicial or administrative act being contested.

Keywords

AI generated
constitutional complaint admissibility substantive requirement link agricultural property law land ownership act preliminary review procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest związek pomiędzy zakwestionowanym w skardze konstytucyjnej aktem normatywnym, a wydanym na jego podstawie orzeczeniem sądu lub organu administracji publicznej.
art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw
Ts 151/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Heleny S.,w sprawie zgodności: art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U.
art. 2 Konstytucji
1, 2 i 3 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
art. 79 ust. 1 Konstytucji
Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest związek pomiędzy zakwestionowanym w skardze konstytucyjnej aktem normatywnym, a wydanym na jego podstawie orzeczeniem sądu lub organu administracji publicznej.

Cited Case Law

AI generated
IC 106/98
akt IC 106/98) odrzucił jej pozew o ustalenie nieważności aktu własności ziemi z 2 września 1980 r.
I Cz 688/98
II CKN 507/99

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

97 POSTANOWIENIE z dnia 23 lutego 2000 r. Sygn. Ts 151/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Heleny S.,w sprawie zgodności: art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 107, poz. 464 ze zm.) z art. 2 i art. 64 ust. 1, 2 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Heleny S. sporządzonej 6 października 1999 r. zarzucono niezgodność art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U.

Nr 107, poz. 464 ze zm.) z art. 64 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącej przepis ten zamyka jej możliwość dochodzenia prawa własności gospodarstwa rolnego i uniemożliwia unieważnienie aktu własności ziemi, wydanego z rażącym naruszeniem prawa. Skarżąca wskazała, iż Sąd Rejonowy w L. postanowieniem z 12 listopada 1998 r. (sygn. akt IC 106/98) odrzucił jej pozew o ustalenie nieważności aktu własności ziemi z 2 września 1980 r. (nr 1360/80) wydanego przez Naczelnika Miasta i Gminy w M.

D. Zażalenie skarżącej a to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w N. S. z 31 grudnia 1998 r. (sygn. akt I Cz 688/98). Skarżąca wniosła kasację od tego postanowienia, która została oddalona postanowieniem Sądu Najwyższego z 21 lipca 1999 r. (sygn. akt II CKN 507/99). Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest związek pomiędzy zakwestionowanym w skardze konstytucyjnej aktem normatywnym, a wydanym na jego podstawie orzeczeniem sądu lub organu administracji publicznej.

Warunek ten nie został spełniony w przypadku skargi konstytucyjnej będącej przedmiotem rozpoznania wstępnego. Zakwestionowany w niej przepis art. 63 ust. 2 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw nie stanowił bowiem podstawy odrzucenia przez Sąd Rejonowy w L. pozwu skarżącej o ustalenie nieważności aktu własności ziemi. Postanowieniem z 12 listopada 1998 r. Sąd Rejonowy w L. odrzucił pozew skarżącej wskazując, iż droga sądowa w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.

Zdanie sądu I instancji podzieliły również Sąd Wojewódzki i Sąd Najwyższy rozpoznający kasację skarżącej. Jednakże zakwestionowany w skardze przepis nie był podstawą indywidualnego rozstrzygnięcia w sprawie skarżącej. Sądy rozpoznające sprawę wskazały wprawdzie na treść art. 63 ust. 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw, tym niemniej przepis ten wyłączył jedynie możliwość wzruszenia ostatecznych decyzji administracyjnych wydanych na podstawie ustawy z 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych.

W związku z tym zaskarżony przepis nie mógł stanowić podstawy rozpoznania żądań skarżącej przez sąd powszechny. Dopuszczalność dochodzenia praw skarżącej przed sądem powszechnym wyłączył w istocie przepis art. 63 ust. 1 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw, który uchylił  4 art. 8 ustawy z 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz o uchyleniu własności gospodarstw rolnych. Uchylony przepis – jak wskazał również Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia oddalającego kasację skarżącej – umożliwiał kontrolę sądową przewidując przekazanie do ponownego rozpatrzenia właściwemu sądowi sprawy, jeżeli decyzją administracyjną uchylono lub stwierdzono nieważność wcześniejszej ostatecznej decyzji w sprawie aktu własności ziemi, wydanego na podstawie ustawy z 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych.

Natomiast zakwestionowany w skardze przepis art. 63 ust. 2 ograniczył zakres zastosowania niektórych instytucji kodeksu postępowania administracyjnego, z istoty rzeczy odnoszących się wyłącznie do postępowania przed organami administracji publicznej, a w pewnym zakresie także przed NSA. Przepis ten nie stanowił zatem podstawy indywidualnego rozstrzygnięcia w sprawie skarżącej, jakkolwiek miał wpływ na jej sytuację prawną, wyłączając możliwość dochodzenia praw skarżącej w drodze postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy, uznając iż nie został spełniony jeden z warunków merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej, należało odmówić jej nadania dalszego biegu.