Legislator Case Law & Legislation
Ts 82/00 AI generated

Constitutional complaint dismissed due to significant delay in filing after final administrative court judgment.

Case Number Ts 82/00
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed the constitutional complaint filed by Andrzej K. regarding the Spatial Planning Act and a local urban plan. The complainant argued that the administrative court's decision violated his constitutional rights, but the Court found the complaint untimely. Since the final administrative judgment was served in September 1999, the two-month filing deadline expired in November 1999, and the complaint filed in June 2000 was rejected for being significantly late.

Legislator headnote

AI generated

Art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 57 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym: A constitutional complaint must be filed within two months of receiving the final administrative judgment; failure to do so results in the dismissal of the complaint for lack of admissibility.

Keywords

AI generated
constitutional complaint admissibility two-month filing deadline final administrative judgment procedural time limit dismissal for delay

Cited Legislation

AI generated
Art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
Art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.
Art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Wyrok ten miał charakter ostatecznego orzeczenia w rozumieniu art. 79 ust.
art. 67 ust. 2 Konstytucji
45 oraz art. 67 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
art. 79 ust. 1 Konstytucji RP
Wyrok ten miał charakter ostatecznego orzeczenia w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji RP i wraz z jego doręczeniem skarżącemu rozpoczął bieg dwumiesięczny termin do złożenia skargi konstytucyjnej określony w art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

250 POSTANOWIENIE z dnia 28 czerwca 2000 r. Sygn. Ts 82/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stefan J. Jaworski po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Andrzeja K., w sprawie zgodności: ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym (tekst jednolity z 1989 r. Dz.U. Nr 17, poz. 99 ze zm.) oraz uchwały Rady Miasta w K. z 7 grudnia 1994 r. Nr 84/94 z art.1, art. 7, art. 45 oraz art. 67 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Andrzeja K. z 7 czerwca 2000 r. zarzucono, iż ustawa z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym (tekst jednolity z 1989 r. Dz.U. Nr 17, poz. 99 ze zm.) oraz uchwała Rady Miasta w K. z 7 grudnia 1994 r. Nr 84/94 są niezgodne z art.1, art. 7, art. 45, art. 67 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący wskazał, iż wyrokiem z 6 lipca 1999 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił jego skargę na uchwałę Rady Miasta w K. z 7 grudnia 1994 r. Nr 84/94 w przedmiocie miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego osiedla Ł. w K. w zakresie działek stanowiących własność skarżącego.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102 poz. 643) skarga konstytucyjna powinna zostać wniesiona do Trybunału Konstytucyjnego po wyczerpaniu toku instancji w terminie dwóch miesięcy od doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. Jak już wielokrotnie wskazywano na to w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, początek biegu dwumiesięcznego terminu do wystąpienia ze skargą konstytucyjną rozpoczyna się od doręczenia skarżącemu tego orzeczenia, które zakończyło tok instancji, przesądzając o ostatecznym charakterze rozstrzygnięcia, z którym skarżący łączy naruszenie przysługujących mu praw lub wolności konstytucyjnych, o ile w ogóle przysługują mu w ramach toku instancji jakieś środki zaskarżenia.

W skardze konstytucyjnej będącej przedmiotem rozpoznania wstępnego, skarżący wskazał, iż naruszenie przysługujących mu praw i wolności konstytucyjnych łączy z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 1999 r. Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) orzeczenia tego sądu są prawomocne, co oznacza, iż skarżącemu nie przysługiwał już w ramach toku instancji żaden środek zaskarżenia od wspomnianego wcześniej wyroku. Wyrok ten miał charakter ostatecznego orzeczenia w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji RP i wraz z jego doręczeniem skarżącemu rozpoczął bieg dwumiesięczny termin do złożenia skargi konstytucyjnej określony w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.

Dla biegu tego terminu bez znaczenia pozostawał fakt, iż skarżący składał do Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego wniosek o wystąpienie z rewizją nadzwyczajną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 1999 r. Wniosek taki nie ma bowiem charakteru środka zaskarżenia przysługującego skarżącemu w ramach toku instancji i jego złożenie nie mogło wpłynąć na ostateczny charakter wspominanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponieważ zaś wyrok ten został skarżącemu doręczony 13 września 1999 r., a skarga konstytucyjna została złożona do Trybunału Konstytucyjnego 9 czerwca 2000 r., doszło do znacznego przekroczenia terminu określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.