Legislator Case Law & Legislation
Ts 72/00 AI generated

Constitutional complaint dismissed because cited regulations were not the basis for the lower courts' decisions.

Case Number Ts 72/00
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court of Poland dismissed the preliminary constitutional complaint filed by Mirosława D. regarding teacher salary regulations. The complainant argued that specific articles in a Ministry regulation violated constitutional rights, but the lower courts based their rulings on different provisions and the absence of explicit rules for overtime pay during health leave. The Court determined that since the contested regulations did not form the legal basis for the judicial decisions, the complaint lacked the necessary connection to the actual case.

Legislator headnote

AI generated

Art. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint is inadmissible if the cited normative act does not constitute the legal basis for the judicial decision determining the applicant's constitutional rights.

Keywords

AI generated
constitutional complaint admissibility legal basis requirement separation of powers judicial review limits teacher salary regulations health leave compensation procedural prerequisites

Cited Legislation

AI generated
Art. 79 ust. 1 Konstytucji RP
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust.
Art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Jak wynika z art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
Art. 66 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
643 ze zm.) dokładne określenie przedmiotu zakwestionowanych przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego jest obowiązkiem skarżącego, a na mocy art. 66 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym Trybunał związany jest w tym zakresie granicami skargi.
§ 8 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 marca 1997 r.
§ 18 ust. 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 marca 1997 r.
4 oraz § 18 ust. 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 marca 1997 r. w sprawie wynagradzania nauczycieli (Dz.U.
art. 92 Konstytucji
1 i 2 oraz art. 92 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
art. 79 ust. 1 Konstytucji RP
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust.

Cited Case Law

AI generated
IV P. 498/99
akt IV P. 498/99) zostało oddalone jej powództwo o wynagrodzenie za urlop dla poratowania zdrowia.
VII Pa 14/00

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

11 POSTANOWIENIE z dnia 3 października 2000 r. Sygn. Ts 72/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Mirosławy D., w sprawie zgodności: § 8 ust. 4 oraz § 18 ust. 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 marca 1997 r. w sprawie wynagradzania nauczycieli (Dz.U. Nr 29, poz. 160) z art. 2, art. 32, art. 68 ust. 1 i 2 oraz art. 92 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Mirosławy D. zarzucono, iż § 8 ust. 4 oraz § 18 ust. 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 marca 1997 r. w sprawie wynagradzania nauczycieli (Dz.U. Nr 29, poz. 160) jest niezgodny z art. 2, art. 32, art. 68 ust. 1 i 2 oraz art. 92 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącej, zakwestionowane regulacje zostały wydane bez delegacji ustawowej naruszając jednocześnie konstytucyjną zasadę równości w zakresie dostępu do świadczeń zdrowotnych, w tym w szczególności płatnego urlopu dla poratowania zdrowia.

Skarżąca wskazała, iż wyrokiem Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w Chełmie z 24 listopada 1999 r. (sygn. akt IV P. 498/99) zostało oddalone jej powództwo o wynagrodzenie za urlop dla poratowania zdrowia. Sąd uznał, iż okres korzystania z urlopu dla poratowania zdrowia jest okresem usprawiedliwionej nieobecności w pracy, a w związku z tym wynagrodzenie za ten okres nie obejmuje wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe, czego domagała się skarżąca. Apelacja skarżącej od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w Chełmie została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z 23 marca 2000 r. (sygn. akt VII Pa 14/00).

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ten akt normatywny, który stanowił podstawę wydania przez sąd lub organ administracji publicznej orzeczenia o konstytucyjnych prawach, wolnościach lub obowiązkach skarżącego. Sytuacja taka zachodzi wówczas, gdy zakwestionowana w skardze regulacja determinuje w sensie normatywnym treść indywidualnego rozstrzygnięcia w zakresie odnoszącym się do praw lub wolności konstytucyjnych. Jak wynika z art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.

Nr 102, poz. 643 ze zm.) dokładne określenie przedmiotu zakwestionowanych przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego jest obowiązkiem skarżącego, a na mocy art. 66 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym Trybunał związany jest w tym zakresie granicami skargi. W skardze konstytucyjnej będącej przedmiotem rozpoznania wstępnego skarżąca zakwestionowała § 8 ust. 4 oraz § 18 ust. 6, dwa przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 19 marca 1997 r. w sprawie wynagradzania nauczycieli. Pierwszy z tych przepisów stanowi, iż nauczycielowi nie przysługuje dodatek funkcyjny między innymi w okresie nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy oraz w okresie urlopu dla poratowania zdrowia.

Z kolei § 18 ust. 6 przesądza, iż w okresie urlopu dla poratowania zdrowia przysługuje nauczycielowi dodatek za staż pracy, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Brak jest natomiast jakiegokolwiek merytorycznego związku pomiędzy tymi regulacjami a kwestią wynagradzania nauczyciela w okresie urlopu wypoczynkowego za godziny ponadwymiarowe. Wskazane przez skarżącą przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 19 marca 1997 r. zagadnienia tego nie rozstrzygają ani od strony negatywnej, ani pozytywnej. Nie można ich w związku z tym uznać za podstawę wyroku, w którym odmówiono skarżącej zasądzenia na jej rzecz tej części wynagrodzenia za czas urlopu dla poratowania zdrowia, która miała odpowiadać wysokości uzyskanego wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe.

Przywołanie wspomnianych przepisów w uzasadnieniach wyroków Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w Chełmie oraz Sądu Okręgowego w Lublinie miało na celu wyłącznie wskazanie, iż przepisy wykonawcze do Karty Nauczyciela szczegółowo precyzują, jakie dodatki do wynagrodzenia są wypłacane nauczycielowi w okresie korzystania z urlopu dla poratowania zdrowia. Brak takiego wyraźnego wskazania w odniesieniu do wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe stanowił dla sądów jedynie argument, iż w okresie korzystania z urlopu dla poratowania zdrowia nie powinno być ono wypłacane nauczycielowi.

W istocie podstawą rozstrzygnięcia przyjętego przez sądy był z jednej strony § 6 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia, z drugiej strony brak w tym rozporządzeniu szczegółowych regulacji dotyczących składników wynagrodzenia za okres korzystania z urlopu dla poratowania zdrowia. Zdaniem Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w Chełmie korzystanie z płatnego urlopu dla poratowania zdrowia jest okresem “usprawiedliwionej nieobecności w pracy”, za który zgodnie z § 6 pkt 3 rozporządzenia z 19 marca 1997 r. nie przysługuje wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe przydzielone w planie organizacyjnym.

Z kolei Sąd Okręgowy w Lublinie uznał, iż w zakresie regulacji płacowych nie jest dopuszczalna interpretacja rozszerzająca, a skoro żaden przepis nie stanowi wprost, iż zmienne składniki wynagrodzenia przysługują nauczycielowi także w okresie urlopu dla poratowania zdrowia “przeto nie można w sposób niejako dorozumiany zaliczać ich do tego wynagrodzenia”. W istocie więc podstawą orzeczenia Sądu Okręgowego w Lublinie było przyjęcie, iż art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (tekst jednolity z 1997 r.

Dz.U. Nr 56, poz. 357 ze zm.), określający prawo nauczyciela do płatnego urlopu dla poratowania zdrowia nie obejmuje prawa do wynagrodzenia uwzględniającego płacę za godziny ponadwymiarowe. Dokonując wstępnego rozpoznania skargi konstytucyjnej Trybunał Konstytucyjny nie jest uprawniony do oceny zasadności przyjętej przez sądy interpretacji przepisów prawa, ani też do samodzielnego określania przedmiotu skargi konstytucyjnej. Orzekając w granicach wyznaczonych przez samego skarżącego bada jedynie, czy spełnione są konstytucyjne i ustawowe przesłanki merytorycznego rozpoznania skargi.

W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania Trybunał Konstytucyjny ustalił, iż wskazane przez skarżącą regulacje prawne nie stanowiły podstawy wydania orzeczeń sądowych, z którymi łączyła ona naruszenie przysługujących jej praw konstytucyjnych. W tym stanie rzeczy należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.