Constitutional complaint dismissed for challenging a court ruling instead of the underlying normative act.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court of Poland dismissed Tadeusz S.'s constitutional complaint because it sought to review a specific court ruling rather than the normative act underlying that decision. The applicant argued the administrative court misinterpreted the 1951 Decree on peasant farms, violating Article 64 of the Constitution. The court ruled that its jurisdiction under Article 79 is limited to normative acts, not individual judicial decisions, thereby rejecting the complaint's subject matter.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 ust. 1 Konstytucji RP; The Constitutional Court's jurisdiction extends exclusively to normative acts, not individual judicial decisions or administrative rulings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
235 POSTANOWIENIE z dnia 17 maja 2000 r. Sygn. Ts 59/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krzysztof Kolasiński po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Tadeusza S., p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Tadeusza S. wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 kwietnia 2000 r., zarzucono naruszenie art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w P. z 5 listopada 1999 r. oraz wiążące się z nim postanowienie z 15 lutego 2000 r. tegoż Sądu.
Pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie, iż orzeczenia te poprzez błędną interpretację art. 4 ust. 1 dekretu z dnia 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych (Dz.U. Nr 46, poz. 340) naruszyły powołany w skardze przepis Konstytucji RP. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał orzeczenie o przysługujących skarżącemu prawach lub wolnościach konstytucyjnych.
W skardze konstytucyjnej Tadeusza S. zażądano natomiast od Trybunału Konstytucyjnego zbadania zgodności z Konstytucją RP wyroku wydanego w jego sprawie, nie formułując równocześnie zarzutów w stosunku do podstawy normatywnej tego rozstrzygnięcia. Tak określony przedmiot skargi konstytucyjnej z oczywistych względów wykracza poza zakres uprawnień Trybunału Konstytucyjnego, wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP. Pogląd ten był już wielokrotnie wyrażany przez Trybunał Konstytucyjny m.in. w postanowieniu z 21 czerwca 1999 r., sygn.
Ts 56/99 (OTK ZU Nr 6/1999, poz. 143). Trybunał wyraźnie zaznaczył wówczas, że “przedmiotem badania Trybunału Konstytucyjnego przy rozpoznawaniu skargi konstytucyjnej nie są akty stosowania prawa, a więc prawomocne orzeczenia lub ostateczne decyzje zapadłe w indywidualnych sprawach, lecz wyłącznie akty normatywne na podstawie których rozstrzygnięcia te zostały wydane. (...) Należy podkreślić, iż podstawowym zadaniem Trybunału Konstytucyjnego jest orzekanie w sprawach zgodności z konstytucją aktów normatywnych, w celu wyeliminowania z systemu obowiązującego prawa przepisów niezgodnych z konstytucją, co znajduje odzwierciedlenie również w przyjętym kształcie instytucji skargi konstytucyjnej.
Nie należy natomiast do zadań Trybunału stwierdzanie niezgodności ustaleń sądu lub organu administracji publicznej z Konstytucją RP”. Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.