Constitutional complaint dismissed due to failure to exhaust ordinary court remedies before filing.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court of Poland dismissed Mark S.'s constitutional complaint regarding the Criminal Code's penalty for escort agencies. The petitioner argued the law violated equality and personal freedom, claiming the activity was common and unpunished. The court ruled the complaint inadmissible because the petitioner failed to file an appeal against the lower court's conviction, thereby violating the mandatory requirement to exhaust ordinary judicial remedies.
Legislator headnote
AI generatedArt. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 31, 41, 42 ust. 1 Konstytucji RP: A constitutional complaint is inadmissible if the applicant has not exhausted the available ordinary legal remedies.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
182 POSTANOWIENIE z dnia 12 maja 2000 r. Sygn. Ts 39/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Ciemniewski po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Marka S., w sprawie zgodności: art. 204 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) z art. 31 oraz 41 w związku z art. 42 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Marka S. z 10 marca 2000 r. zarzucono, iż art. 204 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
– Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) jest niezgodny z art. 31 oraz 41 w związku z art. 42 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zdaniem skarżącego regulacja ta prowadzi do naruszenia zasady równości wszystkich obywateli wobec prawa i równości w traktowaniu wszystkich obywateli przez władze publiczne. Skarżący podniósł ponadto, iż doszło do naruszenia przysługującej mu wolności osobistej z uwagi na bezpodstawne skazanie go przez Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z 10 grudnia 1999 r. (sygn. akt II K 1559/99) za przestępstwo określone w art. 204 kodeksu karnego, w sytuacji, gdy ten rodzaj działalności gospodarczej, za którą skarżący został skazany (tj. prowadzenie agencji towarzyskich) “prowadzony jest powszechnie i nie karany”.
Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej jest wcześniejsze wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu w ramach toku instancji środków zaskarżenia orzeczenia, z którym łączy on naruszenie przysługujących mu praw lub wolności o charakterze konstytucyjnym. Jak wynika z treści pisma pełnomocnika skarżącego z 25 kwietnia 2000 r., skarżący nie składał apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w S. z 10 grudnia 1999 r. (sygn. akt II K 1559/99).
W tym stanie rzeczy nie został spełniony wspomniany wcześniej warunek wyczerpania toku instancji określony w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Z tych też względów należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.