Legislator Case Law & Legislation
Ts 30/00 AI generated

Constitutional complaint dismissed due to failure to exhaust administrative remedies and missing final decision.

Case Number Ts 30/00
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed the constitutional complaint because the petitioner failed to exhaust the administrative remedy required by law. Although the petitioner argued that the 1999 amendment deprived him of benefits, he did not identify a final, binding decision from the Social Insurance Institution (ZUS) to challenge. The court ruled that the petitioner neither appealed the 1995 decision within the statutory period nor the 2000 decision, and his claim that appeals were futile did not exempt him from the exhaustion requirement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 77 ust. 1 Konstytucji RP: The Constitutional Court must refuse to examine a complaint if the petitioner has not exhausted the administrative remedy, as the requirement applies even when the petitioner considers the appeal futile.

Keywords

AI generated
exhaustion of remedies constitutional complaint administrative appeal final decision Social Insurance Institution mandatory exhaustion procedural prerequisite

Cited Legislation

AI generated
Art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym
została skarżącemu doręczona 3 marca 1995 r., więc upłynął już dwumiesięczny termin do złożenia skargi konstytucyjnej, o którym mowa w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.
Art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
z art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
art. 1 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniach pieniężnych i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej
Ts 30/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Lech Garlicki po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Józefa R., w sprawie zgodności: art. 1 ust.
art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 10 września 1999 r. o zmianie ustawy o dodatku i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej
537 ze zm.) oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 10 września 1999 r. o zmianie ustawy o dodatku i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla kamiennego i zakładach wydobywania rud uranu (Dz.U.
art. 77 ust. 1 Konstytucji
z art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

134 POSTANOWIENIE z dnia 17 kwietnia 2000 r. Sygn. Ts 30/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Lech Garlicki po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Józefa R., w sprawie zgodności: art. 1 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniach pieniężnych i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej, przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach i zakładach wydobywania rud uranu (Dz.U. Nr 111, poz. 537 ze zm.) oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 10 września 1999 r. o zmianie ustawy o dodatku i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla kamiennego i zakładach wydobywania rud uranu (Dz.U.

Nr 80, poz. 902) z art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej z 21 lutego 2000 r. skarżący wniósł o ustalenie, czy na podstawie ustawy z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniach pieniężnych i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej, przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach i zakładach wydobywania rud uranu (Dz.U. Nr 111, poz. 537 ze zm.) zmienionej ustawą z dnia 10 września 1999 r. (Dz.U.

Nr 80, poz. 902) żołnierzom wymienionym w tych ustawach przysługuje świadczenie pieniężne do emerytury lub renty, gdy są oni równocześnie uprawnieni do pobierania dodatku kombatanckiego z innego tytułu. Wezwany zarządzeniem sędziego do uzupełnienia braków skargi konstytucyjnej skarżący w piśmie procesowym z 14 marca 2000 r. wskazał, iż jego prawa zostały naruszone przez art. 1 ust. 1 i 4 ustawy z 2 września 1994 r. oraz przez art. 1 ust. 1 ustawy z 10 września 1999 r. Naruszenie polega na tym, iż w ustawie nowelizującej z 10 września 1999 r. ustawodawca w art. 1 ust. 1 zmienił wyraz “dodatek” na wyrazy “świadczenie pieniężne”, co w świetle treści art. 1 ust. 4 ustawy z 2 września 1994 r. doprowadziło do pozbawienia świadczeń pieniężnych żołnierzy przymusowo zatrudnionych w kopalniach, którzy mają prawo do dodatku kombatanckiego za inne represje.

Wskazana zmiana normatywna narusza prawa skarżącego zagwarantowane w art. 77 ust. 1 konstytucji. Decyzją z 16 stycznia 1995 r. ZUS Oddział w G. odmówił przyznania skarżącemu dodatku przysługującego żołnierzom przymusowo zatrudnionym w kopalniach. Po zmianie ustawy skarżący wystąpił ponownie z wnioskiem do ZUS, który decyzją z 13 marca 2000 r. odmówił prawa do świadczenia pieniężnego za pracę żołnierzy przymusowo zatrudnianych w kopalniach. ZUS wskazał, iż zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy z 2 września 1994 r. osobie uprawnionej jednocześnie do świadczenia pieniężnego wypłacanego żołnierzom zastępczej służby wojskowej, którzy byli zatrudnieni przymusowo w kopalniach i do dodatku kombatanckiego przysługuje tylko jedno ze wskazanych świadczeń.

Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: Skarżący, mimo wezwania zarządzeniem sędziego, pod rygorem zwrotu skargi konstytucyjnej, nie wskazał, którą z decyzji ZUS uważa za ostatecznie rozstrzygającą o jego konstytucyjnych prawach. Nawet, gdyby skarżący wykonał dyspozycje zarządzenia, skardze nie można by nadać dalszego biegu. Decyzja z 16 stycznia 1995 r. została skarżącemu doręczona 3 marca 1995 r., więc upłynął już dwumiesięczny termin do złożenia skargi konstytucyjnej, o którym mowa w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.

Ponadto od powyższej decyzji skarżący nie składał odwołania, tym samym nie spełnił wymogu wyczerpania toku instancyjnego. Wymóg ten nie został również spełniony w odniesieniu do decyzji ZUS z 13 marca 2000 r. W piśmie procesowym z 3 kwietnia 2000 r. pełnomocnik skarżącego w sposób jednoznaczny wskazał, iż skarżący nie odwoływał się od żadnej decyzji, gdyż uznał odwołania za nieskuteczne. W związku z tym należy stwierdzić, iż wymóg wyczerpania toku instancyjnego powinien być spełniony również, gdy skarżący uważa naruszenie swych praw za oczywiste i nie dające się usunąć w toku postępowania odwoławczego.

Dyspozycja zawarta w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym jest sformułowana jednoznacznie i nie przewiduje żadnych wyjątków. Mając powyższe na względzie należało odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.