Constitutional complaint dismissed because administrative decision requirement was absent under social aid law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed the constitutional complaint against Article 111 § 1 of the Administrative Procedure Code. The petitioner argued that the lack of a right to appeal a refusal to supplement an administrative document violated constitutional rights, but the Court found no administrative decision existed in the first place. The Court ruled that the statutory framework for social aid did not mandate a formal decision, thereby negating the premise of the appeal right violation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 111 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego; Art. 78 Konstytucji: The right to appeal administrative decisions presupposes the existence of a formal administrative decision; if the relevant statute does not require such a decision, the constitutional right to appeal cannot be violated by the absence of an appeal mechanism.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
132 POSTANOWIENIE z dnia 27 kwietnia 2000 r. Sygn. Ts 27/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Ciemniewski po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Piotra J., w sprawie zgodności: art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 1980 r. Dz.U. Nr 9, poz. 26 ze zm.) z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej zarzucono, że art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.
– Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 1980 r. Dz.U. Nr 9, poz. 26 ze zm.) jest niezgodny z art. 78 konstytucji, gdyż nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na odmowę uzupełnienia decyzji przez co narusza konstytucyjne prawo do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Skarżący złożył wniosek do MOPS w Ś. o udzielenie pomocy społecznej. Pismem z 6 października 1999 r. MOPS poinformował o możliwości udzielenia takiej pomocy. Skarżący złożył wniosek o uzupełnienie powyższego pisma o elementy, które powinna zawierać decyzja administracyjna.
W odpowiedzi MOPS w Ś. poinformował skarżącego, iż świadczenie pomocy społecznej we wnioskowanym przez niego zakresie nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., rozpoznając zażalenie skarżącego na niezałatwienie w terminie wniosku w sprawie uzupełnienia pisma MOPS w Ś. z 6 października 1999 r., postanowieniem z 30 listopada 1999 r. uznało zażalenie za nieuzasadnione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż w myśl art. 43 ust. 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity z 1998 r.
Dz.U Nr 64, poz. 414 ze zm.) przyznanie świadczenia w postaci pracy socjalnej nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Żądanie zainteresowanego o uzupełnienie pisma elementami stanowiącymi składniki decyzji administracyjnej nie zasługuje na uwzględnienie. Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: Przewidziane w art. 111 § 1 kpa uzupełnienie decyzji administracyjnej może mieć miejsce, gdy wydano decyzję częściową, choć w ocenie organu wydającego miała ona załatwić całą sprawę (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego – komentarz, Warszawa 1996, s. 505).
Warunkiem aktualizacji dyspozycji z art. 111 § 1 kpa jest więc uprzednie wydanie decyzji administracyjnej. W sytuacji, gdy organ nie jest zobowiązany do wydania takiej decyzji nie można mówić w ogóle o żądaniu jej uzupełnienia. Brak możliwości złożenia przez skarżącego odwołania w niniejszej sprawie nie wynika z dyspozycji zawartej w art. 111 § 1 kpa, lecz z art. 43 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej. Ten ostatni przepis nie przewiduje bowiem wydawania decyzji administracyjnych w sprawach o świadczenie pomocy socjalnej. Ponieważ art. 43 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej nie był przedmiotem skargi konstytucyjnej, poza zakresem rozważań Trybunału Konstytucyjnego pozostaje prawna forma przyznawania świadczeń z zakresu pomocy społecznej.
Na marginesie należy zaznaczyć, iż w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w których nie jest konieczne wydawanie decyzji administracyjnych obywatel nie jest pozbawiony prawa, o którym mowa w art. 78 konstytucji. W myśl art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w sprawach aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, innych niż określone w art. 16 ust. 1 pkt 1-3, dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż skarżący nie wskazał w jaki sposób zaskarżony przepis ustawy narusza jego konstytucyjne prawo do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Skarga konstytucyjna nie spełnia wymogu, o którym mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym i dlatego należało odmówić nadania jej dalszego biegu.