Constitutional complaint dismissed due to failure to cure formal defects and subsequent withdrawal of the complaint.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed the constitutional complaint filed by the Agricultural Union 'S' after the complainant failed to correct formal defects within the prescribed deadline. Although the complainant initially claimed the document was a constitutional complaint, they later declared it a regular request under Article 191 of the Constitution, effectively withdrawing the complaint. The court ruled that this declaration constituted a withdrawal, mandating the termination of proceedings under Article 39 of the Constitutional Tribunal Act.
Legislator headnote
AI generatedArt. 36 ust. 3 Konstytucyjnego Trybunału Konstytucyjnego; Art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: Failure to cure formal defects in a constitutional complaint, followed by a declaration that the document is not a complaint but a regular request, constitutes a withdrawal of the complaint and requires the termination of proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
243 POSTANOWIENIE z dnia 28 sierpnia 2000 r. Sygn. Ts 66/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zdzisław Czeszejko-Sochacki po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Związku Zawodowego Rolnictwa “S”, p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie. Uzasadnienie: W piśmie złożonym 5 maja 2000 r. Związek Zawodowy Rolnictwa “S” wniósł o zbadanie zgodności § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 24 kwietnia 1997 r. w sprawie sposobu wykazania przez uprawnionych rolników i rybaków okoliczności umożliwiających im nabycie akcji spółek Skarbu Państwa oraz szczegółowego trybu nabywania przez nich akcji (Dz.U.
Nr 44, poz. 280) z art. 32 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z wątpliwościami dotyczącymi charakteru pisma, Dyrektor Zespołu ds. Obsługi Skargi Konstytucyjnej zwrócił się do pełnomocnika Związku z pytaniem “czy pismo ma charakter skargi konstytucyjnej określonej w art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, czy też jak wynika z jego treści, wniosku określonego w art. 191 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 2 Konstytucji RP”. W odpowiedzi pełnomocnik Związku wyjaśnił, iż wniesione do Trybunału Konstytucyjnego pismo ma charakter skargi konstytucyjnej.
Następnie pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej. W wyznaczonym terminie braki nie zostały uzupełnione, natomiast pełnomocnik skarżącego wniósł o uznanie pisma złożonego 5 maja 2000 r. za wniosek w rozumieniu art. 191 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 konstytucji i rozpoznanie sprawy według przewidzianego dla takich wniosków trybu. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Pełnomocnik Związku Zawodowego Rolnictwa “S” jednoznacznie stwierdził w swoim wyjaśnieniu z 5 czerwca 2000 r., iż pismo z 5 maja 2000 r. w sprawie zbadania zgodności przepisu § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 24 kwietnia 1997 r. w sprawie sposobu wykazania przez uprawnionych rolników i rybaków okoliczności umożliwiających im nabycie akcji spółek Skarbu Państwa oraz szczegółowego trybu nabywania przez nich akcji (Dz.U.
Nr 44, poz. 280) z art. 32 ust. 2 konstytucji ma charakter skargi konstytucyjnej. W tej sytuacji, zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego, skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej. W zakreślonym terminie braki te nie zostały usunięte, co w związku z treścią art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym skutkuje odmową nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Niezależnie jednak od nieusunięcia braków formalnych skargi pełnomocnik złożył oświadczenie z 18 lipca 2000 r., w którym stwierdził, iż złożone pismo nie jest skargą, lecz wnioskiem złożonym w trybie art. 191 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 konstytucji.
W tej sytuacji oświadczenie to należy uznać za cofnięcie skargi konstytucyjnej, co w myśl art. 39 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) stanowi podstawę umorzenia postępowania w niniejszej sprawie. Mając powyższe na względzie należało orzec jak w sentencji.