Constitutional complaint dismissed because it targets administrative acts instead of the underlying normative act.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court dismissed Stanisław K.'s complaint for failing to meet the statutory requirements for admissibility. K. challenged specific administrative decisions and a court ruling, explicitly stating he did not contest the validity of the underlying laws. The Court ruled that under Article 79 of the Constitution, a constitutional complaint can only address normative acts, not individual administrative decisions or judicial rulings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 42 Konstytucji RP; A constitutional complaint may only concern the normative act serving as the basis for a decision, not the decision or ruling itself.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
51 POSTANOWIENIE z dnia 14 grudnia 1999 r. Sygn. Ts 174/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marian Zdyb po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Stanisława K., p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Stanisława K. sporządzonej 30 października 1999 r. zarzucono, iż decyzje Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z 9 grudnia 1997 r. (Nr 5891 K-266349/97) oraz z 8 kwietnia 1998 r. (Nr 2865 K-266349/98), a także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 1999 r. (sygn.
Sa/Sz765/98) naruszają art. 31 ust. 3 oraz art. 42 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał orzeczenie o przysługujących skarżącemu prawach lub wolnościach konstytucyjnych. W skardze konstytucyjnej Stanisława K. zażądano natomiast od Trybunału Konstytucyjnego zbadania zgodności z konstytucją wskazanych w tej skardze decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie formułując równocześnie jakichkolwiek zarzutów w stosunku do podstawy normatywnej tego wyroku.
Wręcz przeciwnie, skarżący podkreślił iż “nie wypowiada się” co do zgodności z konstytucją ustawy, na której oparte są te decyzje i wyrok. Tak określony przedmiot skargi konstytucyjnej z oczywistych względów wykracza poza zakres uprawnień Trybunału Konstytucyjnego wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.