Legislator Case Law & Legislation
Ts 136/99 AI generated

Constitutional complaint dismissed for challenging administrative act's legal basis rather than the statute itself.

Case Number Ts 136/99
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court rejected the applicant's appeal against its previous decision to dismiss a constitutional complaint. The applicant argued that the administrative court erred by applying an incorrect legal basis, rather than questioning the constitutionality of the underlying statute. The court ruled that constitutional complaints must challenge the constitutionality of laws or normative acts, not the specific application of law by an administrative body.

Legislator headnote

AI generated

Art. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Constitutional complaints concern only the unconstitutionality of statutes or normative acts, not the erroneous application of law by administrative organs.

Keywords

AI generated
constitutional complaint admissibility application of law vs statute normative act constitutionality administrative act review legal basis error

Cited Legislation

AI generated
Art. 79 ust. 1 Konstytucji RP
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z uwagi na to, iż przedmiot tej skargi wykraczał poza zakres kompetencji Trybunału Konstytucyjnego, wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP.
art. 64 Konstytucji
32 oraz art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
art. 79 ust. 1 Konstytucji RP
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z uwagi na to, iż przedmiot tej skargi wykraczał poza zakres kompetencji Trybunału Konstytucyjnego, wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

199 POSTANOWIENIE z dnia 7 grudnia 1999 r. Sygn. Ts 136/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Teresa Dębowska-Romanowska – przewodnicząca Krzysztof Kolasiński – sprawozdawca Andrzej Mączyński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 7 października 1999 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Izabeli P. p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Izabeli P. sporządzonej 7 września 1999 r., a nadanej w Urzędzie Pocztowym w W. 21 września 1999 r. zarzucono, iż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w W. z 3 grudnia 1998 r. jest niezgodny z art. 21 ustawy z dnia 3 lipca 1947 r. o popieraniu budownictwa (Dz.U.

Nr 52, poz. 270), a także narusza art. 32 oraz art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowieniem z 7 października 1999 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z uwagi na to, iż przedmiot tej skargi wykraczał poza zakres kompetencji Trybunału Konstytucyjnego, wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP. W skardze tej bowiem zarzut niezgodności z konstytucją odniesiono wyłącznie do orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie kwestionując natomiast konstytucyjności żadnego aktu normatywnego.

Na postanowienie to skarżąca wniosła zażalenie, twierdząc w nim, iż w skardze konstytucyjnej w sposób jednoznaczny zakwestionowano podstawę prawną wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia, wskazując, iż sąd ten powinien wydać swoje orzeczenie na podstawie innej regulacji prawnej. Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: Z treści zażalenia skarżącej wynika, iż podtrzymuje ona zarzut błędnego zastosowania prawa przez Naczelny Sąd Administracyjny przy wydawaniu kwestionowanego przez nią orzeczenia. Zarzut taki wszakże nie może być przedmiotem skargi konstytucyjnej, jako że dotyczy aktu stosowania prawa.

Zgodnie zaś z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP skarga konstytucyjna dotyczy zarzutu niezgodności ustawy lub innego aktu normatywnego z konstytucją. Zastosowanie owego zakwestionowanego w skardze konstytucyjnej aktu normatywnego przez organ władzy publicznej w stosunku do skarżącego, stanowi wyłącznie jeden z warunków dopuszczalności merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej. Skarżąca nie kwestionuje zgodności z Konstytucją RP wskazanych w skardze ustaw, podnosi wyłącznie, iż Naczelny Sąd Administracyjny przyjął błędną podstawę swojego rozstrzygnięcia.

Tak sformułowany zarzut przesądza o tym, iż zasadne było postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu złożonej przez nią skardze konstytucyjnej, zaś zażalenie na to postanowienie nie mogło zostać uwzględnione.