Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
Ts 23/99 AI generated

Constitutional complaint dismissed for filing after the two-month statutory deadline expired without valid extension.

Case Number Ts 23/99
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed the constitutional complaint filed by Mr. Jan G. against provisions of the Administrative Court Act. The complainant argued that the challenged articles violated his right to court access and a fair trial. The court ruled that the complaint was filed after the two-month deadline set by the Constitutional Court Act, which was not validly suspended or extended by the appointment of a lawyer.

Legislator headnote

AI generated

Art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 48 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint filed after the statutory two-month deadline is inadmissible, and the appointment of a lawyer does not restart the time limit but only pauses the expiration.

Keywords

AI generated
constitutional complaint admissibility statutory time limit lawyer appointment effect deadline expiration Constitutional Court Act

Cited Legislation

AI generated
Art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 46 ust.
Art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
art. 51, 57, 58 oraz 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Ts 23/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Jana G., w sprawie zgodności: art. 51, 57, 58 oraz 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.
art. 45 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
368 ze zm.) z art. 45 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
art. 78 Konstytucji
45 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
art. 78 Konstytucji RP
45 oraz art. 78 Konstytucji RP.

Cited Case Law

AI generated
II S.A./Gd 590/98
akt II S.A./Gd 590/98) odrzucił wniosek skarżącego o wznowienie postępowania w sprawie o sygn.
II S.A./Gd 689/96
akt II S.A./Gd 689/96, zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 listopada 1997 r.
I Co 1106/98

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

186 POSTANOWIENIE z dnia 28 czerwca 1999 r. Sygn. Ts 23/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Jana G., w sprawie zgodności: art. 51, 57, 58 oraz 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) z art. 45 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej pana Jana G. złożonej w Trybunale Konstytucyjnym 26 lutego 1999 r. zarzucono niezgodność art. 51, art. 57, art. 58 oraz art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.

Nr 74, poz. 368 ze zm.) z art. 45 oraz art. 78 Konstytucji RP. Zdaniem skarżącego, zakwestionowane przepisy pozbawiają skarżącego prawa dostępu do sądu i prawa do rzetelnego procesu sądowego w postępowaniu administracyjnym. Skarżący wskazał, iż stosując zakwestionowane przepisy Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 maja 1998 r. (sygn. akt II S.A./Gd 590/98) odrzucił wniosek skarżącego o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II S.A./Gd 689/96, zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 listopada 1997 r.

Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym skarga konstytucyjna powinna zostać złożona w przeciągu dwóch miesięcy od daty doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia kończącego postępowanie odnoszące się do konstytucyjnych praw lub wolności skarżącego. Jak wynika z oświadczenia skarżącego otrzymał on postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 1998 r. (sygn. akt II S.A./Gd 590/98) najpóźniej 17 września 1998 r.

Skarga konstytucyjna złożona zaś została w Trybunale Konstytucyjnym dopiero 26 lutego 1999 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Oceny tej nie zmienia fakt, iż 5 listopada 1998 r. skarżący złożył w Sądzie Rejonowym w S. wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu celem sporządzenia skargi konstytucyjnej. Wniosek ten zawiesił bieg dwumiesięcznego terminu złożenia skargi konstytucyjnej, które wszakże ustało warz z jego rozstrzygnięciem przez Sąd Rejonowy w S. postanowieniem z 7 grudnia 1998 r. (sygn. akt I Co 1106/98).

Na podstawie tego postanowienia 19 stycznia 1999 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata z urzędu celem wniesienia skargi konstytucyjnej. Zgodnie z art. 48 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym postanowienie o ustanowieniu adwokata lub radcy prawnego z urzędu nie prowadzi do rozpoczęcia na nowo biegu terminu do złożenia skargi konstytucyjnej, a jedynie do ustania zawieszenia upływu tego terminu, po którym biegnie on w dalszym ciągu. W tym stanie rzeczy uznając, iż skargę konstytucyjną złożono po upływie terminu określonego w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, należało odmówić nadania jej dalszego biegu.