Constitutional complaint dismissed for failure to specify the exact normative act alleged to violate the Constitution.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court of Poland dismissed the constitutional complaint filed by Henryka B. because the legal representative failed to correct formal deficiencies within the prescribed deadline. Although the complainant initially cited the 1971 Agricultural Holdings Act, the subsequent submission only referenced civil code provisions without identifying the specific administrative act or normative basis for the constitutional violation. The court ruled that without a precise identification of the challenged law or regulation, the complaint could not proceed under the statutory requirements for admissibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; Art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: A constitutional complaint is inadmissible if the applicant fails to precisely identify the specific statutory provision or normative act alleged to violate the Constitution within the time limit for supplementation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
145 POSTANOWIENIE z dnia 22 czerwca 1999 r. Sygn. Ts 17/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marian Zdyb po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Henryki B., p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Uzasadnienie: W skardze konstytucyjnej Henryki B. wniesionej do Trybunału Konstytucyjnej 8 lutego 1999 r. zarzucono, iż akt własności ziemi z 13 marca 1973 r. wydany przez Powiatowe Biuro Geodezji w W. narusza art. 1, 5 i 12 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U.
Nr 27, poz. 250). Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 24 maja 1999 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności przez wskazanie przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, którym skarżąca zarzuca niezgodność z Konstytucją RP, a także określenie na czym ta niezgodność polega. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków skargi konstytucyjnej. W piśmie z 2 czerwca 1999 r. stwierdził jedynie, iż zostały naruszone przepisy kodeksu cywilnego dotyczące własności, a zwłaszcza art. 222 tego kodeksu, nie precyzując wszakże, jaki akt normatywny czyni przedmiotem skargi konstytucyjnej.
Zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) warunkiem rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej jest dokładne określenie w skardze ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o wolnościach lub prawach skarżącego określonych w konstytucji, a w stosunku do których skarżący domaga się stwierdzenia niezgodności z konstytucją. W tym stanie rzeczy należy uznać, że braki formalne skargi konstytucyjnej nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie, co na mocy art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym prowadzi do wydania postanowienia o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.