Legislator Case Law & Legislation
T 3/99 AI generated

Constitutional Court dismisses appeal for non-compliance with seven-day filing deadline under Constitutional Court Act.

Case Number T 3/99
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court of Poland dismissed the union's appeal without examining its merits due to a procedural filing error. The union had previously had its constitutional complaint rejected for standing issues and subsequently filed an appeal against that rejection. The court determined the appeal was inadmissible because it was submitted on April 20, exceeding the strict seven-day deadline established by the Constitutional Court Act.

Legislator headnote

AI generated

Art. 36 ust. 5 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym; The Constitutional Court must dismiss an appeal filed after the statutory seven-day period without conducting a substantive review of the arguments presented.

Keywords

AI generated
Constitutional Court Act filing deadline procedural dismissal standing requirement appeal inadmissibility seven day rule substantive review

Cited Legislation

AI generated
Art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
odmawiające nadania wnioskowi dalszego biegu, na podstawie art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
Art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
odmawiające nadania wnioskowi dalszego biegu, na podstawie art. 36 ust.
Art. 191 ust. 1 Konstytucji RP
3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, odmówił nadania wnioskowi dalszego biegu uznając, że wniosek nie pochodzi od podmiotu uprawnionego na mocy art. 191 ust.
art. 123 ust. 1 Konstytucji RP
z art. 123 ust. 1 Konstytucji RP i art.
art. 40 ust. 3 w związku z art. 56 d ust. 3 Uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r.
1 Konstytucji RP i art. 40 ust. 3 w związku z art. 56 d ust. 3 Uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r.
art. 2 Konstytucji RP
2 i art. 2 Konstytucji RP w części, w jakiej znowelizowany przepis art.
art. 191 ust. 1 Konstytucji
3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, odmówił nadania wnioskowi dalszego biegu uznając, że wniosek nie pochodzi od podmiotu uprawnionego na mocy art. 191 ust. 1 Konstytucji do występowania z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

16 POSTANOWIENIE z dnia 29 kwietnia 1999 r. Sygn. T. 3/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zdzisław Czeszejko-Sochacki – przewodniczący Jerzy Ciemniewski – sprawozdawca Marian Zdyb po rozpoznaniu 29 kwietnia 1999 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Sekcji Krajowej Pracowników Telekomunikacji NSZZ “Solidarność” na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 30 marca 1999 r. odmawiające nadania wnioskowi dalszego biegu, na podstawie art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) p o s t a n a w i a : pozostawić zażalenie bez rozpoznania.

Uzasadnienie: 14 stycznia 1999 r. został złożony do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Sekcji Krajowej Pracowników Telekomunikacji NSZZ “Solidarność” o stwierdzenie: – przekroczenia granic dopuszczalności postępowania ustawodawczego, zainicjowanego pilnym projektem ustawy o zmianie ustawy o łączności, wniesionym przez Radę Ministrów 23 września 1998 r., zakończonego uchwaleniem ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o zmianie ustawy o łączności (Dz.U. Nr 150, poz. 984) z art. 123 ust. 1 Konstytucji RP i art. 40 ust. 3 w związku z art. 56 d ust. 3 Uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r.

– Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (MP Nr 26, poz. 185 ze zm.), – niezgodności art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o zmianie ustawy o łączności (Dz.U. Nr 150, poz. 984) z art. 64 ust. 2 i art. 2 Konstytucji RP w części, w jakiej znowelizowany przepis art. 82 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności (tekst jednolity z 1995 r. Dz.U. Nr 117, poz. 564 ze zm.) uprawnia do nieodpłatnego nabycia akcji spółki Telekomunikacja Polska S.A. osoby, które po przepracowaniu dziesięciu lat w PPTT lub w spółce Telekomunikacja Polska S.A. zostały przejęte przez inne zakłady pracy w trybie art. 231 kodeksu pracy.

Wniosek Sekcji Krajowej Pracowników Telekomunikacji NSZZ “Solidarność” został poddany badaniu wstępnemu w trybie art. 36 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643). Postanowieniem z 30 marca 1999 r. Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 36 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, odmówił nadania wnioskowi dalszego biegu uznając, że wniosek nie pochodzi od podmiotu uprawnionego na mocy art. 191 ust. 1 Konstytucji do występowania z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. Z dokumentu potwierdzającego odbiór postanowienia wynika, że zostało ono doręczone wnioskodawcy 12 kwietnia 1999 r.

Zgodnie z art. 36 ust. 5 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym na postanowienie o nie nadaniu wnioskowi dalszego biegu wnioskodawcy przysługuje zażalenie w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Pomimo stosownego pouczenia, zażalenie zostało złożone bezpośrednio w Sekretariacie Trybunału Konstytucyjnego 20 kwietnia 1999 r. (prezentata na zażaleniu). Jak wynika z zestawienia dat, termin do wniesienia zażalenia upłynął 19 kwietnia 1999 r. Nie wnikając dlatego w merytoryczną ocenę zawartych w zażaleniu argumentów, Trybunał Konstytucyjny, ze względu na przekroczenie terminu do wniesienia zażalenia, na podstawie art. 36 ust. 5 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym pozostawił zażalenie bez rozpoznania.