Constitutional complaint dismissed for failure to identify specific unconstitutional law; appeal rejected.
Legislator summary
AI generatedThe Constitutional Court rejected the appellant's appeal against its decision to dismiss a constitutional complaint. The company alleged violations of Articles 7, 67, and 68 of the Constitution but failed to identify the specific statute or normative act at issue. The court ruled that the appeal was inadmissible because the appellant did not correct the formal defect of omitting the targeted legal provision as required by Article 79 of the Constitution.
Legislator headnote
AI generatedArt. 79 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 7 ust. 1 Konstytucji RP; A constitutional complaint must identify the specific statute or normative act alleged to be unconstitutional; failure to do so renders the complaint inadmissible and any subsequent appeal against the dismissal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
130 POSTANOWIENIE z dnia 16 grudnia 1998 r. Sygn. Ts 138/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wiesław Johann – przewodniczący Krzysztof Kolasiński – sprawozdawca Marek Safjan po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia Przedsiębiorstwa Produkcji Handlu i Usług "U" Spółka z o.o. z dnia 1 grudnia 1998 r. na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 listopada 1998 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z dnia 1 października 1998 r. p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Uzasadnienie W skardze konstytucyjnej z 1 października 1998 r.
Przedsiębiorstwa Produkcji Handlu i Usług "U" Spółka z o.o. z siedzibą w R. zarzucono, iż wyrok Sądu Najwyższego z 12 maja 1998 r. narusza art. 7, art. 67 oraz art. 68 Konstytucji RP. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 26 października 1998 r. skarżąca spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych przedłożonej skargi konstytucyjnej, w szczególności poprzez wskazanie ustawy lub innego aktu normatywnego, który czyni przedmiotem skargi. W związku z tym, iż w wyznaczonym terminie brak ten nie został uzupełniony, Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 24 listopada 1998 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Na postanowienie to zażalenie wnieśli pełnomocnicy skarżącej spółki. Zażalenie to nie mogło zostać jednak uwzględnione. Podobnie jak w piśmie z 3 listopada 1998 r., tak i w zażaleniu pełnomocnicy skarżącej zdają się nie dostrzegać, iż zgodnie z treścią art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej jest zarzut niezgodności z konstytucją ustawy lub innego aktu normatywnego. Do sformułowania takiego zarzutu zostali wezwani zarządzeniem sędziego TK z 26 października 1998 r. Mimo wyraźnej treści zarządzenia, wezwania tego nie wykonali.
Wbrew bowiem twierdzeniom zawartym w zażaleniu, pełnomocnicy skarżącej w piśmie z 3 listopada 1998 r. nie wskazali żadnego przepisu ustawy lub innego aktu normatywnego, którego niezgodność z Konstytucją RP miałaby stanowić przedmiot postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Błędne jest także wyrażone w zażaleniu przekonanie, jakoby pełnomocnicy skarżącej zostali wezwani przez Trybunał Konstytucyjny do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej nadanej w Urzędzie Pocztowym 9 września 1998 r. o sygnaturze Ts 125/98.
Skarga ta bowiem z uwagi na nieuiszczenie obowiązkowego wpisu została skarżącej spółce zwrócona zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 16 września 1998 r. Pełnomocnicy skarżącej Spółki ponownie złożyli skargę konstytucyjną 1 października 1998 r., opatrując ją tym razem znakiem opłaty sądowej. Z uwagi jednak na to, iż braki formalne tej skargi nie zostały w terminie uzupełnione, w pełni uzasadnione było wydanie przez Trybunał Konstytucyjny 24 listopada 1998 r. postanowienia o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, zaś zażalenie pełnomocników skarżącej na to postanowienie nie mogło zostać uwzględnione.