Legislator Case Law & Legislation
T 33/97 AI generated

Constitutional Court dismisses appeal for lack of standing and late filing of constitutional complaint.

Case Number T 33/97
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Constitutional Court dismissed the appeal filed by the National Cooperative Council against its earlier decision to reject a constitutional complaint. The court found the applicant lacked standing under the Constitution and that the appeal was filed after the strict seven-day deadline for submission. Consequently, the appeal was declared inadmissible and left without further consideration.

Legislator headnote

AI generated

Art. 191 ust. 1 Konstytucji; Art. 36 ust. 4, 5 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym: The Constitutional Court lacks jurisdiction to examine complaints from entities not listed in the Constitution's closed catalogue of applicants, and appeals against non-acceptance decisions must be lodged within a strict seven-day period from service, failing which they are void.

Keywords

AI generated
Constitutional Court jurisdiction Standing of applicants Statute of limitations Late filing appeal Constitutional complaint

Cited Legislation

AI generated
Art. 191 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
Zgodnie z dyspozycją art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
Art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
426 ze zm.) – na podstawie art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.
Art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r.
l, 3 i 6 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. (Dz.U.
art. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
o stwierdzenie niezgodności: art. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

POSTANOWIENIE z dnia 9 grudnia 1997 r. Sygn. T. 33/97 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zdzisław Czeszejko-Sochacki – przewodniczący Teresa Dębowska-Romanowska Ferdynand Rymarz – sprawozdawca po rozpoznaniu 9 grudnia 1997 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Krajowej Rady Spółdzielczej na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 12 listopada 1997 r. w sprawie nie nadania biegu wnioskowi z 13 października 1997 r. o stwierdzenie niezgodności: art. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U.

Nr 113, poz. 732) z art. l, 3 i 6 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. (Dz.U. Nr 84, poz. 426 ze zm.) – na podstawie art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) p o s t a n a w i a : zażalenie pozostawić bez rozpoznania. Uzasadnienie: Wnioskiem z 13 października 1997 r. Krajowa Rada Spółdzielcza wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności art. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U.

Nr 113, poz. 732) z art. art. 1, 3 i 6 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. (Dz.U. Nr 84, poz. 426 ze zm.). Ponieważ wniosek ten wpłynął do siedziby Trybunału Konstytucyjnego 17 października br., a więc w dniu wejścia w życie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483), będącym także terminem początkowym obowiązywania ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643), przeto oceny legitymacji czynnej wnioskodawcy należało dokonać już pod rządami nowych przepisów.

Z uwagi na art. 191 ust. 1 obowiązującej Konstytucji Rzeczypospolitej ustalający zamknięty katalog wnioskodawców uprawnionych do inicjowania postępowania, wśród których nie ma Krajowej Rady Spółdzielczej Trybunał Konstytucyjny postanowił 12 listopada 1997 r. nie nadawać wnioskowi dalszego biegu i zawarł pouczenie o przysługującym wnioskodawcy uprawnieniu do wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Krajowa Rada Spółdzielcza 17 listopada 1997 r. potwierdziła odbiór przedmiotowego postanowienia TK, sygn.

T. 33/97 (nr nadawczy 25018), zatem dniem początkowym, od którego należało liczyć ustawowy 7-dniowy termin, był 18 listopada br. natomiast dniem ostatnim – 24 listopada 1997 r. Data stempla pocztowego na kopercie nadawczej wskazuje na 25 listopada, co dokumentuje bezspornie, że zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 12 listopada 1997 r. (sygn. T. 33/97) o nie nadaniu biegu wnioskowi z 12 października 1997 r. w sprawie niezgodności art. 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U.

Nr 113, poz. 732) z art. 1, 3 i 6 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy na podstawie art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z 17 października 1992 r. zostało wniesione po terminie. Zgodnie z dyspozycją art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) na postanowienie w sprawie nie nadania wnioskowi dalszego biegu przysługuje zażalenie do Trybunału Konstytucyjnego w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, dniem tym był w badanej sytuacji 24 listopada br.

Ponieważ ustawowy termin do wniesienia zażalenia na postanowienie o nie nadaniu biegu wnioskowi zgodnie z art. 36 ust. 4 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia i ma charakter zawity, wniesienie zażalenia po upływie tego terminu powoduje jego bezskuteczność, natomiast dyspozycja art. 36 ust. 5 tej ustawy obliguje Trybunał Konstytucyjny do pozostawienia zażalenie bez rozpoznania. Z tych względów Trybunał Konstytucyjny orzekł jak w sentencji.