Legislator Case Law & Legislation
II KZ 18/14 AI generated

Appeal dismissed; defendant's request for retrial rejected due to failure to have lawyer sign the motion as required by law.

Case Number II KZ 18/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the rejection of his request for a retrial. The lower court refused the motion because it was not drafted and signed by a lawyer or legal advisor, violating a mandatory procedural requirement. The defendant argued constitutional violations regarding the judge's dual administrative role, but the court found no merit in that claim and noted the formal defect precluded further action.

Legislator headnote

AI generated

Art. 545 § 1 k.p.k.; Art. 77 § 1 pkt 2 ust. p.p.; A request for retrial must be drafted and signed by a lawyer or legal advisor, and a judge performing administrative duties does not violate constitutional principles if not delegated to the Ministry of Justice.

Keywords

AI generated
retrial request lawyer signature requirement procedural formalities judge administrative duties constitutional violation claim Supreme Court appeal criminal procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 545 § 1 k.p.k.
W opisanej sytuacji nie został spełniony wymóg formalny wniosku zawarty w art. 545 § 1 k.p.k., z treści którego wynika, że wniosek o wznowienie postępowania jeżeli nie pochodzi od prokuratora powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego.
Art. 77 § 1 pkt 2 ust. p.p.
(I KZP 27/09) kwestionują legalność orzekania tylko przez sędziów, którzy w czasie orzekania byli jednocześnie delegowani przez Ministra Sprawiedliwości do wykonywania czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości (art. 77 § 1 pkt 2 ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych).
art. 177 § 1 k.k
skazanego z art. 177 § 1 k.k.
art. 178 § 1 k.k
art. 545 § 1 k.p.k
W opisanej sytuacji nie został spełniony wymóg formalny wniosku zawarty w art. 545 § 1 k.p.k., z treści którego wynika, że wniosek o wznowienie postępowania jeżeli nie pochodzi od prokuratora powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego.

Cited Case Law

AI generated
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 1999 r., OSNKW 1999, nr 9-10, poz. 56
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 1999 r., OSNKW 1999, nr 9-10, poz. 56).
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 stycznia 2009 r., K 45/07
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2009 r., I KZP 27/09

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KZ 18/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk w sprawie W. F. skazanego z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 maja 2014 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Kierownika Sekcji zażaleniowo-wnioskowej Sądu Apelacyjnego z dnia 28 marca 2014 r., sygn. akt … 193/13, o odmowie przyjęcia wniosku skazanego W. F. o wznowienie postępowania w sprawie … 2013/06 Sądu Rejonowego w W., zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 czerwca 2010 r. (… 269/10) p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego W. F. o wznowienie postępowania karnego zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt … 269/10, gdyż wniosek nie został sporządzony i podpisany przez adwokata. Na powyższe zarządzenie skazany złożył zażalenie, w którym nie precyzując zarzutu odwoławczego, ponownie podniósł, iż został skazany z naruszeniem przepisów Konstytucji, gdyż w jego sprawie orzekał sędzia, który jednocześnie pełnił funkcję administracyjną wiceprezesa sądu.

W. F. wniósł „o udzielenie pomocy w rozwiązaniu tego problemu”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wyznaczony obrońca z urzędu powiadomił Sąd, iż nie znalazł podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Następnie w określonym terminie skazany nie uzupełnił braku wniosku o wznowienie postępowania przez sporządzenie go i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego. W opisanej sytuacji nie został spełniony wymóg formalny wniosku zawarty w art. 545 § 1 k.p.k., z treści którego wynika, że wniosek o wznowienie postępowania jeżeli nie pochodzi od prokuratora powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego.

Aktualnie nie ma podstaw do wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 1999 r., OSNKW 1999, nr 9-10, poz. 56). Na marginesie Sąd Najwyższy zauważa, że skazany W. F. mylnie interpretuje treść postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2009 r., I KZP 27/09 (R-OSNKW 2009, poz. 2543). Sędzia R. W. w czasie orzekania w sprawie dotyczącej skazanego W. F. był delegowany przez Ministra Sprawiedliwości do pełnienia obowiązków sędziego w Sądzie Rejonowym w W. Zarówno wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 stycznia 2009 r. (K 45/07) jak i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2009 r. (I KZP 27/09) kwestionują legalność orzekania tylko przez sędziów, którzy w czasie orzekania byli jednocześnie delegowani przez Ministra Sprawiedliwości do wykonywania czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości (art. 77 § 1 pkt 2 ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych).

Sędzia R. W. nie był delegowany do pracy w Ministerstwie Sprawiedliwości. Delegowanie przez Ministra Sprawiedliwości sędziego do orzekania w innym sądzie na podstawie art. 77 § 1 pkt 1 ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych nigdy nie było kwestionowane przez Trybunał Konstytucyjny i Sąd Najwyższy. Podsumowując, Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.