Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory lawyer representation and procedural delay.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellants' appeal against a lower court's dismissal of their constitutional complaint. The appellants personally submitted the appeal, violating the mandatory requirement for legal counsel under Polish civil procedure law, and also filed it after the statutory deadline. The court ruled that such procedural defects are incurable and constitute grounds for immediate dismissal without further notice.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.; Art. 394 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 3941 § 3 k.p.c.: Appeals failing to comply with mandatory legal representation or filed outside the prescribed time limits are inadmissible and must be dismissed without summons to cure the defect.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 19/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSA Katarzyna Polańska-Farion w sprawie ze skargi D. B. i J. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w sprawie I Nc …/11 wydanego w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "N." w G. przeciwko D. B. i J. B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 maja 2014 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 11 października 2013 r. odrzuca zażalenie 2
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Ś. Wydział Cywilny w postanowieniu z dnia 11 października 2013 r. odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia złożoną osobiście przez pozwanych D. B. i J. B., uznając że skarga została wniesiona z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. Na to postanowienie skarżący złożyli osobiście zażalenie, w którym ogólnikowo zarzucili, że zaskarżone postanowienie narusza porządek prawny i konstytucyjny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega rozpatrzeniu przez Sąd Najwyższy. W myśl art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko- radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2013 r., I CZ 19/13, niepubl. i z dnia 25 lipca 2013 r., II CZ 46/13, niepubl.).
Zażalenie złożone z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalne, a istniejące w tym zakresie uchybienie ma charakter nieusuwalny, w związku z czym zażalenie dotknięte takim brakiem podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego do jego uzupełnienia (por. art. 130 § 5 k.p.c., art. 3986 § 2 i 3 k.p.c., art. 39821 k.p.c., art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). W sprawie osobno należało wziąć pod uwagę, że zażalenie skarżących było jednocześnie spóźnione. Odpis postanowienia doręczono bowiem skarżącym w dniu 15 października 2013 r., natomiast zażalenie na to postanowienie zostało 3 wniesione dopiero w dniu 29 października 2013 r., a więc po upływie terminu tygodniowego, który został określony w art. 394 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Z tych względów na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. zażalenie należało odrzucić.