Legislator Case Law & Legislation
V CNP 57/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements for proving damage caused by the contested judgment.

Case Number V CNP 57/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to declare the lower court's final judgment unlawful. The appellant failed to substantiate the claim of damage caused by the judgment, as they did not allege any financial loss on their part. Consequently, the court ruled that the appeal lacked essential elements required by law for its admissibility.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: An appeal for declaration of unlawfulness of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to provide a convincing legal argument establishing that damage was caused by the contested judgment.

Keywords

AI generated
appeal for unlawfulness proof of damage causal link financial loss admissibility requirements final judgment civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
2 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
i orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
2 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
art. 4245 § 1 k.p.c
W orzecznictwie podkreśla się, że wszystkie wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
i orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 57/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie ze skargi M. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 listopada 2012 r., w sprawie z powództwa G. P. przeciwko M. P. o opróżnienie lokalu mieszkalnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 kwietnia 2014 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

2 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu prawnego przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. m. in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141 i z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ.).

Złożona przez pozwaną skarga nie spełnia wymogu uprawdopodobnienia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, gdyż skarżąca nie podniosła w ogóle okoliczności wystąpienia po jej stronie uszczerbku majątkowego. W orzecznictwie podkreśla się, że wszystkie wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c. elementy muszą być w piśmie wyraźnie zamieszczone, aby pismo takie można było uznać za skargę (por. postanowienie SN z dnia 13 listopada 2007 r., III CNP 78/07, nie publ.). Brak któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych skargi jest brakiem istotnym, nieusuwalnym w trybie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi i powoduje jej odrzucenie a limine (por. postanowienie SN z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 26/05, niepubl.).

Z powyższych względów Sąd Najwyższy uznał, że skarga nie spełnia wymogów ustawowych uregulowanych w Księdze pierwszej Tytule VI Dziale VIII k.p.c. i orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).