Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to lack of damage from partial judgment on alimony.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging the lower court's partial judgment on alimony termination. The plaintiff argued procedural violations and claimed damages for the period not addressed in the final ruling. The court ruled that since the lower court did not reject the specific appeal claim regarding the earlier period, no legal damage existed to warrant a declaration of invalidity.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A claim for invalidity of a final judgment requires proof of damage, which is absent if the judgment is favorable to the claimant or if the contested part of the appeal was not actually decided by the court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 66/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 marca 2014 r. skargi T. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 24 lipca 2012 r., wydanego w sprawie z powództwa T. P. przeciwko K.P. o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego, odrzuca skargę. 2
UZASADNIENIE
W sprawie z powództwa T. P. o ustalenie, że jego obowiązek alimentacyjny w stosunku do pozwanego K. P. wygasł z dniem 1 lipca 2011 r., Sąd Rejonowy w Ł. oddalił powództwo. Na skutek apelacji powoda, Sąd Okręgowy w Ł. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustalił, iż obowiązek alimentacyjny powoda wobec pozwanego wygasł z dniem 24 lipca 2012 r. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego złożył powód wskazując jako naruszone przepisy procesowe to jest art. 316 § 1, art. 325, art. 328 § 2 k.p.c. oraz przepisy prawa materialnego to jest art. 138 k.r.o. Zarzuty skargi wiążą się z procesowym brakiem w postaci nieoddalenia części apelacji powoda zaskarżającej wyrok Sądu Rejonowego w części oddalającej powództwo o ustalenie nieistnienia obowiązku alimentacyjnego w okresie od 1 lipca 2011 r. do dnia 23 lipca 2012 r. i niesłusznym, zdaniem powoda, nieuwzględnieniem powództwa w tej części mimo istnienia ku temu przesłanek materialnoprawnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na skutek apelacji powoda zaskarżającej w całości wyrok Sądu Rejonowego oddalającego sprecyzowane w pozwie powództwo, Sąd Okręgowy zmieniając zaskarżony wyrok, powództwo uwzględnił jedynie częściowo. Oznacza to, że Sąd Okręgowy w części w jakiej nie uwzględnił apelacji powoda, to jest nie uwzględnił żądania ustalenia, że obowiązek alimentacyjny powoda względem syna wygasł wcześniej niż z dniem 24 lipca 2012 r., powinien był w tej części apelację oddalić. Skarżący w skardze wskazuje na tę wadliwość wyroku, stawiając zarzuty naruszenia art. 316 § 1 i art. 325 k.p.c. jednak nie dostrzega, że istnienie szkody wyrządzonej wyrokiem, jako w ogóle warunku skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wiąże się z merytorycznym rozstrzygnięciem o żądaniu i to rozstrzygnięciem nie sądu pierwszej instancji, ale tego sądu, od wyroku którego skarga zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. przysługuje i od wyroku którego została wniesiona. 3 Uwzględnienie skargi przez stwierdzenie, że prawomocny wyrok jest niezgodny z prawem, ma charakter prejudykatu, stwarza bowiem możliwość dochodzenia od państwa, na podstawie art. 4171 § 2 k.c., odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez wydanie konkretnego rozstrzygnięcia.
Ta materialnoprawna podstawa powództwa o odszkodowanie, wymaga od powoda wykazania wszystkich przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej, z których istnienie szkody i związku przyczynowego pomiędzy tą szkodą a zdarzeniem sprawczym jakim jest treść wydanego wyroku, muszą być wykazane już na etapie uzyskiwania prejudykatu. Tymczasem, rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Sądu Okręgowego, obejmujące ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego z dniem 24 lipca 2012 r. jest dla powoda korzystne, z wyroku tego nie wynika dla niego żadna szkoda.
Szkodą jaką powód artykułuje w skardze, to jest, że za okres co do którego, zdaniem skarżącego niesłusznie, sąd uznał powództwo za nieuzasadnione, ma on obowiązek płacenia alimentów, co daje kwotę „co najmniej 7 650 zł”, jest szkodą będącą następstwem nieuwzględnienia żądania apelacji obejmującego okres od 1 lipca 2011 r. do 23 lipca 2012 r. W tym jednak zakresie wyrok Sądu Okręgowego nie istnieje, Sąd Okręgowy nie orzekł bowiem o całości żądania objętego apelacją, nie oddalił bowiem tej części apelacji powoda.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wniesiona tylko od wyroku istniejącego, natomiast jego brak, w okolicznościach sprawy, otwierał powodowi drogę do uzupełnienia wyroku w trybie art. 351 k.p.c. Ponieważ brak jest substratu zaskarżenia skargą, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, co orzeczono zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. jw