Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to improper grounds regarding evidence assessment and insufficient damage proof.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against a final judgment dismissing the tenancy claim. The plaintiff argued violations of procedural rules regarding the scope of appeal and evidence evaluation, while claiming only the loss of housing as damage. The court ruled the appeal inadmissible because it relied on evidence assessment, which is not a valid ground for cassation, and failed to substantiate the alleged damage.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4244 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal is inadmissible if based on evidence assessment or if the applicant fails to prove specific damage and causal link to the contested judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 49/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek w sprawie ze skargi G. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt III Ca …/12, w sprawie z powództwa G. K. przeciwko "Spółka Mieszkaniowa M." Sp. z o.o. w M. o wstąpienie w stosunek najmu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 marca 2014 r., odrzuca skargę. 2
UZASADNIENIE
Powódka G. K. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 września 2012 r., którym w wyniku uwzględnienia apelacji pozwanej „Spółka Mieszkaniowa M.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. od wyroku Sądu Rejonowego w M. z dnia 4 października 2011 r. zmieniono rozstrzygnięcie poprzez oddalenie powództwa o ustalenie istnienia pomiędzy stronami stosunku najmu lokalu mieszkalnego. Za podstawę skargi powódka przyjęła naruszenie art. 378 i 321 k.p.c., polegające na orzekaniu poza granicami apelacji i ponad żądanie pozwu oraz naruszeniu art. 233 § 1 k.p.c., polegające na przekroczeniu swobodnej oceny dowodów. Wskazała, że zaskarżony wyrok jest niezgodny z tymi przepisami i żądała stwierdzenia jego niezgodności z prawem w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Uprawdopodabniając wyrządzenie szkody wyrządzonej wydaniem zaskarżonego wyroku powódka podała jedynie, że utraciła mieszkanie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na podstawie art. 4244 k.p.c. skargę można oprzeć na podstawie naruszeń prawa materialnego lub przepisów postępowania, które spowodowały niezgodność wyroku z prawem, jednak podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Oznacza to wyłączenie możliwości oparcia skargi na zarzucie naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. i prowadzi do uznania skargi powódki w tej części za niedopuszczalną (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006/4/76).
Ponadto nie można przyjąć, aby powódka w sposób prawidłowy uprawdopodobniła zaistnienie szkody wyrządzonej wydaniem zaskarżonego wyroku. Spełnienie tego wymagania, przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu dokładnie określającego wyrządzoną szkodę, jej postać oraz związek przyczynowy z wydaniem 3 zaskarżonego wyroku (por. postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7–8, poz. 141). W tym kontekście twierdzenie powódki o utracie mieszkania należy uznać za co najmniej niewystarczające.
Z tych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 i art. 4244 k.p.c., postanowił jak wyżej. es