Supreme Court dismisses appeal for lack of subject matter regarding unadjudicated land parcel boundary.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal against a lower court's decision to reject a partial appeal in a land boundary dispute. The appellants argued the first-instance judgment was erroneous, but the Supreme Court found the appeal lacked a valid subject matter because the first court never ruled on the specific boundary between parcels 106/7 and 106/4. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible since no judicial remedy had been opened for that specific parcel, and the administrative procedure had already been exhausted for the remaining parcel.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne; Kodeks postępowania cywilnego: When a second-instance court rejects an appeal against a first-instance decision that did not rule on a specific issue, the appeal is inadmissible for lack of subject matter if no prior administrative or judicial remedy was sought for that issue.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 11/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku J. P. przy uczestnictwie J. W., A. W., M. W., M. W., Z. S. i Skarbu Państwa - Starosty M. o rozgraniczenie działek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 marca 2014 r., zażalenia uczestników J. W. i Z. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia 14 lutego 2013 r., oddala zażalenie. 2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w T. odrzucił apelację uczestniczki postępowania Z. S. od zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji w zakresie rozgraniczenia działek ewidencyjnych o numerach 106/7 i 106/4, natomiast w pozostałym zakresie apelację oddalił. W zażaleniu na wskazane postanowienie w części dotyczącej odrzucenia apelacji uczestnicy postępowania J. W. i Z. S. domagają się jego uchylenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Ustosunkowując się do zarzutu skarżących, że zaskarżone orzeczenie jest błędne, należy przede wszystkim zwrócić uwagę na dwie zasadnicze okoliczności procesowe. Po pierwsze, Sąd drugiej instancji rozpatrując apelację uczestniczki postępowania Z. S. trafnie podkreślił, iż Sąd pierwszej instancji w postanowieniu kończącym postępowanie w ogóle nie wypowiedział się - ani formalnie, ani merytorycznie - co do rozgraniczenia działki o numerze ewidencyjnym 106/7 z działką o numerze 106/4.
Abstrahując tymczasowo od pozostałych realiów proceduralnych sprawy, trzeba więc stwierdzić, że w takiej sytuacji jako właściwy środek prawny wchodził ewentualnie w rachubę wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu pierwszej instancji. Skoro zaś nie został on wykorzystany, to jest oczywiste, że apelacja w powyższym zakresie z powodu braku substratu zaskarżenia podlegała odrzuceniu. Po drugie zaś, należy zauważyć, że złożenie takiego wniosku nie byłoby zresztą celowe, gdyż organ administracyjny (Wójt Gminy M.) po przeprowadzeniu w ramach swojej kompetencji postępowania rozgraniczeniowego przekazał Sądowi do dalszego rozpoznania jedynie sprawę w przedmiocie rozgraniczenia działki nr 106/4 z działką nr 106/3.
Oznacza to, że jedynie w tym zakresie nastąpiło otwarcie drogi sądowej. Jak bowiem wiadomo, w myśl art. 33 ust. 3 i art. 34 ust. 2 ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) postępowanie sądowe w sprawie o rozgraniczenie musi być poprzedzone 3 (z pewnym wyjątkiem, który w sprawie nie jest aktualny) wyczerpaniem trybu administracyjnego. Zgodnie z art. 373 k.p.c., sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji.
Sąd drugiej instancji wyręczając Sąd Rejonowy postąpił zatem prawidłowo, co oznacza, że zażalenie podlegało oddaleniu. Wobec trafnego odrzucenia apelacji w omówionej części bezprzedmiotowe jest ustosunkowywanie się przez Sąd Najwyższy do innych zarzutów zawartych w zażaleniu. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. (art. 3984 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).