Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 132/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to inadmissibility from low value and lack of legal representation.

Case Number IV CZ 132/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the district court's order rejecting the cassation complaint. The appellant argued violations of tenant protection laws and constitutional rights regarding housing, but the court focused on procedural grounds. The appeal was rejected because the subject matter value was too low and the appellant failed to provide mandatory legal representation required by law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c.: The value of the subject matter for cassation admissibility is determined by the first-instance court's finding, and parties must be represented by lawyers unless they possess special procedural capacity.

Keywords

AI generated
cassation admissibility subject matter value mandatory legal representation procedural capacity Supreme Court appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Wartość przedmiotu zaskarżenia warunkująca dopuszczalność skargi kasacyjnej (art. 3982 § 1 k.p.c.) oceniana jest zawsze na podstawie wartości przedmiotu sporu ustalonej przez sąd pierwszej instancji.
Art. 365 § 1 k.p.c.
Orzeczenie w tym zakresie wiąże na podstawie art. 365 § 1 k.p.c. sąd orzekający o dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Art. 871 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Art. 871 § 2 k.p.c.
Przymus adwokacko-radcowski przewidziany w postępowaniu przed Sądem Najwyższym ma charakter bezwzględny, co oznacza, że strony - z wyjątkiem osób, którym 3 stosownie do art. 871 § 2 k.p.c. przyznana została tzw.
Art. 39814 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
art. 233 k.p.c
o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego; - art. 233 k.p.c.; - prawa powoda do obrony jego praw, gdyż ani razu nie został wysłuchany; - konstytucyjnego prawa do lokalu mieszkaniowego oraz prawa wyboru miejsca zamieszkania i pobytu, zadeklarowanych w art.
art. 76 Konstytucji RP
1 i 2 i art. 76 Konstytucji RP, a nadto powagi rzeczy osądzonej.
art. 3982 § 1 k.p.c
Wartość przedmiotu zaskarżenia warunkująca dopuszczalność skargi kasacyjnej (art. 3982 § 1 k.p.c.) oceniana jest zawsze na podstawie wartości przedmiotu sporu ustalonej przez sąd pierwszej instancji.
art. 365 § 1 k.p.c
Orzeczenie w tym zakresie wiąże na podstawie art. 365 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 132/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa R. K. przeciwko Gminie Miasta G. o ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2014 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 29 maja 2013 r. oddala zażalenie. 2

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 29 maja 2013 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z 4 lutego 2013 r. z uwagi na jej niedopuszczalność wynikającą ze zbyt niskiej wartości przedmiotu zaskarżenia, wniesienia skargi po upływie terminu oraz przez osobę pozbawioną zdolności postulacyjnej w postępowaniu kasacyjnym. W zażaleniu na postanowienie z 29 maja 2013 r. powód R. K. zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem: - art. 11 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego; - art. 233 k.p.c.; - prawa powoda do obrony jego praw, gdyż ani razu nie został wysłuchany; - konstytucyjnego prawa do lokalu mieszkaniowego oraz prawa wyboru miejsca zamieszkania i pobytu, zadeklarowanych w art. 52 ust. 1, art. 75 ust. 1 i 2 i art. 76 Konstytucji RP, a nadto powagi rzeczy osądzonej. Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne. Wartość przedmiotu zaskarżenia warunkująca dopuszczalność skargi kasacyjnej (art. 3982 § 1 k.p.c.) oceniana jest zawsze na podstawie wartości przedmiotu sporu ustalonej przez sąd pierwszej instancji. Orzeczenie w tym zakresie wiąże na podstawie art. 365 § 1 k.p.c. sąd orzekający o dopuszczalności skargi kasacyjnej. Stanowisko to jest konsekwentnie reprezentowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. m.in. postanowienia: z 13 kwietnia 2005 r., V CZ 18/05, niepubl. oraz z 14 lipca 2010 r., III CSK 118/10, niepubl.).

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przymus adwokacko-radcowski przewidziany w postępowaniu przed Sądem Najwyższym ma charakter bezwzględny, co oznacza, że strony - z wyjątkiem osób, którym 3 stosownie do art. 871 § 2 k.p.c. przyznana została tzw. zdolność postulacyjna – mogą występować w tym postępowaniu tylko reprezentowane przez adwokata lub radcę prawnego.

Powód wniósł osobiście skargę kasacyjną, lecz nie wykazał, że należy do kręgu tych podmiotów, o których mowa w art. 871 § 2 k.p.c. Powyższe czyniło jego skargę niedopuszczalną. Zgłoszone w zażaleniu zarzuty odnoszące się do treści wydanego w sprawie wyroku nie mają znaczenia na tym etapie postępowania, gdy rozważana jest dopuszczalność skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu drugiej instancji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.