Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds, ruling procedural defects do not bar cassation if formally filed.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal, which was rejected by the District Court as inadmissible due to the disputed value being below the statutory threshold. The appellant argued that a judge who participated in the first-instance verdict violated procedural rules, but the District Court deemed the case's value insufficient for review. The Supreme Court held that the formal filing of the appeal is the sole criterion for admissibility, rejecting the appellant's claim that the severity of the procedural error should determine the outcome.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: The admissibility of a cassation appeal is determined solely by the formal filing and the statutory value threshold, not by the weight of the alleged procedural defects.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 118/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa C. W. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej […] o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lutego 2014 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 3 października 2013 r., oddala zażalenie 2
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną powódki od wyroku tego Sądu z dnia 23 kwietnia 2013 r. jako niedopuszczalną z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3986 § 2 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.). Wskazał przy tym, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane w sprawie o zobowiązanie pozwanej do złożenia oświadczenia woli ustanawiającego na rzecz powódki spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu, a więc w sprawie o prawo majątkowe, a powódka określiła wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 12.247 zł. W zażaleniu na to postanowienie powódka wniosła o jego uchylenia, podnosząc, że skarga kasacyjna została oparta na podstawie naruszenia przepisów postępowania obejmującej zarzut nieważności postępowania, wynikającej z udziału w wydaniu wyroku w drugiej instancji sędziego, który wydał wyrok w pierwszej instancji (art. 379 pkt 4 w związku z art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Podniesiony w nim zarzut został oparty na założeniu, że w przypadku powołania się w skardze kasacyjnej - w ramach podstawy naruszenia przepisów postępowania - na nieważność postępowania przed sądem drugiej instancji, skarga ta nie może zostać uznana za niedopuszczalną. Zapatrywanie to jest oczywiści błędne, gdyż ocena podstaw kasacyjnych może wchodzić w rachubę dopiero po skutecznym - w sensie formalnym - wniesieniu skargi. Wbrew odmiennemu stanowisku skarżącej, o dopuszczalności skargi kasacyjnej nie decyduje waga uchybień, których dopuścił się sąd drugiej instancji. Kryterium to nie ma dla tej oceny żadnego znaczenia, co - w sprawach rozpoznawanych w trybie postępowania procesowego - wynika jednoznacznie z treści art. 3982 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy, uznając zażalenie za bezzasadne, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.