Supreme Court dismisses appeal against defense lawyer's request to restore deadline for appeal reasoning submission.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court upheld the District Court's decision to leave the defense lawyer's request to restore a procedural deadline without consideration. The defense argued that the missed deadline was due to circumstances beyond their control, but the court found the request was filed well after the statutory seven-day period following the removal of the obstacle. Consequently, the court ruled that the procedural act was invalid due to the expiration of the time limit, rendering the appeal inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 126 § 1 k.p.k.; Art. 170 § 1 k.p.k.: A request to restore a time limit must be filed within seven days of the removal of the obstacle; failure to comply results in the loss of the right to file the request, and appeals based on such failure are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KZ 8/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy w sprawie M. Ż. skazanego z art. 177 § 2 i in. k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 lutego 2014 r., zażalenia obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w C. z dnia 12 grudnia 2013 r., o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku obrońcy o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w C. pozostawił bez rozpoznania wniosek obrońcy oskarżonego M. Ż. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 29 listopada 2010 r., uznając że czynność procesowa dokonana została z przekroczeniem terminu zawitego, o którym mowa w art. 126 § 1 k.p.k. Na to postanowienie złożył zażalenie obrońca skazanego, wnosząc o jego zmianę przez przywrócenie skazanemu terminu do złożenia wniosku o doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
Skarżący zarzucił obrazę art. 170 § 1 k.p.k. oraz błąd w ustaleniach faktycznych, wywodząc, że niedotrzymanie przez skazanego terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie obrońcy nie jest zasadne, zaś podniesione zarzuty oparte są na zwykłych spekulacjach. Zbadanie zasadności wniosku o przywrócenie terminu zawitego musi być poprzedzone ustaleniem, że wniosek ten został złożony z zachowaniem terminu określonego w art. 126 § 1 k.p.k., tj. przed upływem 7 dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej jego zgłoszenie.
Kwestie te Sąd Okręgowy rozważył należycie, analizując okoliczności związane z występowaniem w sprawie obrońców z wyboru, tak na etapie postępowania odwoławczego, jak i postępowania wykonawczego, i poczynione w tym zakresie ustalenia nie nasuwają żadnych zastrzeżeń. W świetle tych ustaleń, idących maksymalnie na korzyść, nie budzi wątpliwości, że przeszkoda, na którą powołuje się skarżący, ustała z dniem 7 grudnia 2012 r., a zatem termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 14 grudnia 2012 r.
Przedmiotowy wniosek obrońca złożył w dniu 8 października 2013 r. W świetle powyższego oczywiste jest, że czynność procesowa dokonana z przekroczeniem terminu zawitego nie może wywołać skutków prawnych, zatem decyzja o pozostawieniu wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania była prawidłowa. Podzielając trafność zaskarżonego postanowienia, orzeczono jak na wstępie.