Legislator Case Law & Legislation
II CZ 109/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal when lower court remands case for full evidentiary review under Civil Procedure Code.

Case Number II CZ 109/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the District Court's decision to remand the alimentary support case for a new evidentiary phase. The District Court had suspended the first-instance judgment to investigate the plaintiff's care allowance status and property income sources, deeming a complete re-evaluation of evidence necessary. The Supreme Court ruled that such a requirement for a full evidentiary review falls squarely within the statutory exceptions allowing a second-instance court to set aside a judgment for remand.

Legislator headnote

AI generated

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; A second-instance court may set aside a first-instance judgment for remand only when the entire evidentiary process must be conducted anew or when the essence of the case was not addressed, not merely when additional facts require clarification.

Keywords

AI generated
alimentary support evidentiary review remand for retrial second instance procedure Civil Procedure Code full evidence re-evaluation appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
art. 386 § 4 k.p.c.
Rozpoznając apelację pozwanego od tego wyroku Sąd Okręgowy uznał, że konieczne jest przeprowadzenie dalszego postępowania dowodowego i z tego względu uchylił, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c., wyrok Sądu I instancji.
art. 386 § 2 k.p.c.
Jest to możliwe: w razie stwierdzenia nieważności postępowania (art. 386 § 2 k.p.c.) lub jeżeli pozew ulega odrzuceniu albo zachodzi podstawa do umorzenia postępowania (art.
art. 386 § 3 k.p.c.
386 § 2 k.p.c.) lub jeżeli pozew ulega odrzuceniu albo zachodzi podstawa do umorzenia postępowania (art. 386 § 3 k.p.c.).
art. 3941 § 11 k.p.c.
w zażaleniu na ten wyrok, złożonym na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia.
art. 398 § 14 k.p.c.
Mając na względzie, że zarzut podniesiony w zażaleniu powódki okazał się nie uzasadniony Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.
art. 3941 § 11 k.p.c
w zażaleniu na ten wyrok, złożonym na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia.
art. 386 § 4 k.p.c
Rozpoznając apelację pozwanego od tego wyroku Sąd Okręgowy uznał, że konieczne jest przeprowadzenie dalszego postępowania dowodowego i z tego względu uchylił, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c., wyrok Sądu I instancji.
art. 386 § 2 k.p.c
Jest to możliwe: w razie stwierdzenia nieważności postępowania (art. 386 § 2 k.p.c.) lub jeżeli pozew ulega odrzuceniu albo zachodzi podstawa do umorzenia postępowania (art.
art. 386 § 3 k.p.c
386 § 2 k.p.c.) lub jeżeli pozew ulega odrzuceniu albo zachodzi podstawa do umorzenia postępowania (art. 386 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 109/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa J. W. przeciwko K. W. o alimenty, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2014 r. zażalenia powódki na wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 25 września 2013 r., oddala zażalenie. 2

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w S. rozpoznając apelację pozwanego K. W. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 21 listopada 2012 r. i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Powódka J. W. w zażaleniu na ten wyrok, złożonym na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W wyroku z dnia 21 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powódki rentę alimentacyjną w kwocie 2 000 zł płatną do 10-tego każdego miesiąca, począwszy od 27 listopada 2011 r., z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w jej zapłacie. Rozpoznając apelację pozwanego od tego wyroku Sąd Okręgowy uznał, że konieczne jest przeprowadzenie dalszego postępowania dowodowego i z tego względu uchylił, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c., wyrok Sądu I instancji. Zgodnie z powołanym przepisem sąd drugiej instancji może uchylić wyrok do ponownego rozpoznania tylko w ściśle określonych przypadkach.

Jest to możliwe: w razie stwierdzenia nieważności postępowania (art. 386 § 2 k.p.c.) lub jeżeli pozew ulega odrzuceniu albo zachodzi podstawa do umorzenia postępowania (art. 386 § 3 k.p.c.). Poza tym przypadkami sąd drugiej instancji może uchylić wyrok w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości (art. 386 § 4 k.p.c.). Sąd Okręgowy dostrzegł konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w odniesieniu do tego jaki wpływ na ustalony przez Sąd Rejonowy stan niedostatku powódki ma pozbawienie jej uprawnienia do pobierania świadczenia pielęgnacyjnego.

Ponadto wskazał na konieczność dokonania ustaleń źródeł finansowania remontu przeprowadzonego na nieruchomości należącej do rodziców powódki oraz potrzebę wyjaśnienia, czy należąca do powódki działka w N. może przynosić dochody. Pomimo stwierdzenia, że chodzi o konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego we wskazanym zakresie, ów zakres 3 wskazuje, że ocena tego czy powódka pozostaje w niedostatku wymaga na nowo przeprowadzenia całego postępowania dowodowego. Nawet gdy nie trzeba będzie przeprowadzać jeszcze raz wszystkich dowodów to zachodzi niewątpliwie konieczność oceny na nowo całego zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Skoro, przynajmniej w tym sensie, istnieje potrzeba przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, to takie rozstrzygnięcie znajduje podstawę w art. 386 § 4 k.p.c. Mając na względzie, że zarzut podniesiony w zażaleniu powódki okazał się nie uzasadniony Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.