Supreme Court dismisses appeal on renewal of proceedings due to lack of new evidence and procedural validity. The court rejects the claim for easement acquisition. The court rules that the appeal is inadmissible. The court finds no grounds for renewing the proceedings. The court dismisses the appeal on procedural grounds. The court rejects the claim for easement acquisition. The court dismisses the appeal on procedural grounds. The court finds no grounds for renewing the proceedings. The court rejects the claim for easement acquisition. The court dismisses the appeal on procedural grounds.

Sygn. akt V CZ 2/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi T. Spółki Akcyjnej w K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w B. z dnia 30 października 2012 r., w sprawie z wniosku T. Spółki Akcyjnej w K. przy uczestnictwie R. O. i Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta B. o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2014 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 30 października 2013 r., oddala zażalenie i zasądza od skarżącego na rzecz uczestnika R. O. kwotę 137, - (sto trzydzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

2 Postanowieniem z dnia 30 października 2013 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę T. Spółki Akcyjnej o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 30 października 2012 r., którym nieuwzględniony został wniosek skarżącego o zasiedzenie służebności gruntowej. Odrzucając skargę Sąd uznał brak wystąpienia podstawy wznowienia postępowania wymienionej w art. 403 § 2 k.p.c. W zażaleniu wnioskodawca podniósł najpierw nieważność postępowania zakończonego zaskarżonym postanowieniem, a następnie naruszenie art. 410 § 1 w związku z art. 403 § 2 k.p.c. oraz w odniesieniu do uzasadnienia tego postanowienia - art. 328 § 2 k.p.c. Skarżący wniósł o zniesienie postępowania dotkniętego nieważnością i uchylenie zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o jego zmianę. W odpowiedzi uczestnik postępowania wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozpatrując w pierwszej kolejności zarzut nieważności postępowania, należy stwierdzić, że zarzut ten jest bezzasadny i nie zostały naruszone art. 323 i 326 § 1 zdanie drugie k.p.c. Jak wynika z protokołu posiedzenia Sądu Okręgowego z dnia 1 października 2013 r. w sprawie została ponownie otwarta rozprawa i odroczona do dnia 30 października 2013 r., kiedy to została zamknięta, a następnie ogłoszone zostało zaskarżone postanowienie. Ogłoszenie postanowienia nastąpiło w tym samym składzie Sądu, przed którym odbyła się rozprawa bezpośrednio poprzedzająca wydanie tego orzeczenia.

Jeżeli więc sąd ponownie otworzył rozprawę i ją odroczył, po czym na posiedzeniu odbytym w wyznaczonym terminie zamknął rozprawę i ogłosił orzeczenie, to orzeczenie, zgodnie z wymaganiami art. 323 i 326 § 1 k.p.c. zostało wydane i ogłoszone w tym samym składzie sądu, przed którym odbyła się rozprawa poprzedzająca bezpośrednio wydanie tego orzeczenia. Nie zostały więc naruszone powołane przepisy, mające zastosowanie poprzez art. 13 § 2 k.p.c., który to przepis przeoczył wnoszący zażalenie. Odnośnie do skargi o wznowienie postępowania stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy zasadnie odrzucił tę skargę.

Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., na którym 3 to przepisie skarżący opiera swoje żądanie, może on domagać się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądowym, między innymi w razie wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego i w doktrynie jest utrwalone stanowisko, że wykrycie nowych środków dowodowych, z których nie można było uprzednio skorzystać dotyczy nie takich dowodów, których strona nie znała, a więc nie zostały one ujawnione, tylko takich, których znać nie mogła, bo były nieujawnialne.

W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie występowała. Dowody, na które się obecnie powołuje skarżący nie tylko, że były znane, ale były do ujawnienia, gdyby podmiot zainteresowany o to we właściwym czasie zadbał, zwłaszcza że to skarżący był inicjatorem postępowania, a więc potrzebne dowody powinien był zgromadzić na poparcie przedkładanych tez przed wystąpieniem z wnioskiem o zasiedzenie służebności. Z ustaleń wynika, że należyte zainteresowanie potrzebnymi dokumentami pojawiło się dopiero po postanowieniu niekorzystnym dla wnioskodawcy.

Tymczasem, uzyskanie dokumentów, o których mowa w skardze okazało się dość proste, biorąc pod uwagę korespondencję między siostrzanymi spółkami „T. sp. z o.o.” i „T. S.A.”, ulokowanymi pod tym samym adresem. Sąd Okręgowy zasadnie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że badanie dopuszczalności wznowienia postępowania polega nie tylko na kontroli występowania przewidzianej ustawą podstawy wznowienia, ale także na ustaleniu, że ta podstawa rzeczywiście wystąpiła w okolicznościach sprawy. Jeżeli więc w poprzednim postępowaniu istniała obiektywna możliwość powołania się na określone fakty i dowody, a nie nastąpiło to wskutek własnej niestaranności w prowadzeniu sprawy, co wykazane zostało w sprawie niniejszej, to nie są spełnione ustawowe przesłanki wznowienia postępowania.

Do funkcji wznowienia postępowania nie należy korygowanie błędów popełnionych przez stronę w trakcie prowadzenia poprzedniego postępowania (por. postanowienie z dnia 5 maja 1967 r., I PZ 20/67, OSNCP 1967, 4 nr 11, poz. 209 oraz orzecznictwo powołane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i w odpowiedzi na skargę). Mając to na uwadze należało na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalić zażalenie, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie art. 98 w związku z art. 13 § 2, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw