Supreme Court dismisses social security appeal for failure to cite specific violated legal provision.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a final court ruling denying social security interest payments. The applicant argued material violation of the Social Security System Act but failed to identify the specific legal provision violated. The court ruled that under the Civil Procedure Code, a 'violation of law' appeal must independently cite the exact article breached, and this omission constitutes a fatal structural defect.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for violation of law in a final judgment must independently cite the specific legal provision violated; failure to do so renders the complaint inadmissible limine as a structural defect.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II BU 3/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku K. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o zasiłek chorobowy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 4 lutego 2014 r., skargi wnioskodawcy o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 14 czerwca 2012 r. odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. oddalił apelację K. Z. od wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 28 marca 2012 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w O. w przedmiocie odmowy wypłaty odsetek od przyznanego zasiłku chorobowego. Skarga ubezpieczonego, zawierająca wniosek o stwierdzenie niezgodności z prawem tego prawomocnego orzeczenia, została oparta na podstawie naruszenia prawa materialnego – art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) przez przyjęcie, że skarżącemu nie przysługują odsetki od przyznanego z opóźnieniem zasiłku chorobowego. 2 Skarżący oświadczył, że na skutek wydania zaskarżonego wyroku poniósł szkodę w kwocie 7.600,47 zł stanowiącą sumę niewypłaconych odsetek i podniósł, że nie przysługuje mu skarga kasacyjna, ani żaden inny środek prawny umożliwiający zmianę lub uchylenie tego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok oznaczenia orzeczenia, od którego została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia i wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem – także wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że każdy z elementów skargi przewidzianych w art. 4245 § 1 k.p.c. ma charakter samoistny i każde opisane w nich wymaganie powinno być spełnione samodzielnie, niezależnie od innych. Wobec wyraźnego przeciwstawienia w art. 4245 § 1 k.p.c. podstaw skargi (pkt 2) wskazaniu przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (pkt 3) nie może budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy z tych elementów przedstawiony odrębnie (por. np. niepublikowane postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, z dnia 20 czerwca 2006 r., II BP 5/06, z dnia 20 lipca 2006 r., I BP 2/06, z dnia 27 lutego 2007 r., II BU 8/06, czy z dnia 25 kwietnia 2007 r., III BP 6/07).
W skardze powołano podstawy skargi z uzasadnieniem, lecz nie wskazano przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Charakter tego wymagania powoduje, że brak ten, który jest tzw. brakiem konstrukcyjnym, a więc nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, powoduje odrzucenie skargi a limine. 3 Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).