Supreme Court dismisses appeal for non-payment of court fees to the wrong court's account within the deadline.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's decision to reject her cassation complaint. Although the plaintiff paid the required court fee on the deadline, she mistakenly transferred the funds to the first-instance court's account instead of the appellate court's account. The court ruled that such a transfer is ineffective because the first-instance court has no procedural connection to the second-instance proceedings, rendering the fee payment invalid.
Legislator headnote
AI generated§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych; payment of court fees in civil proceedings must be made to the account of the competent court, which includes the court through which the document is filed or to which it is directed, and payment to a court lacking a procedural connection to the proceedings is ineffective.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 111/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Anna Owczarek (sprawozdawca) w sprawie z powództwa W. C. przeciwko Skarbowi Państwa - Komendantowi Powiatowemu Policji w R. o zapłatę i ochronę dóbr osobistych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2014 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 24 lipca 2013 r., oddala zażalenie. 2
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 24 lipca 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną powódki W. C. od wyroku z dnia 28 marca 2013 r., oddalającego apelację powódki wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 25 maja 2012 r., którym oddalono powództwo o ochronę dóbr osobistych, obejmujące żądanie nakazania przeprosin, zapłaty kwoty 1.000 zł na cel społeczny i zapłaty kwoty 14.000 zł tytułem zadośćuczynienia, skierowane przeciwko pozwanemu Skarbowi Państwa – Komendantowi Powiatowemu Policji w R. Sąd Apelacyjny wskazał, że adwokatowi reprezentującemu powódkę doręczono w dniu 6 lipca 2013 r. odpis postanowienia oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym, a tygodniowy termin do opłacenia skargi kasacyjnej przewidziany w art. 112 ust. 3 u.k.s.c. upłynął bezskutecznie.
Powódka zaskarżyła zażaleniem postanowienie Sądu Apelacyjnego podnosząc, że należną od skargi kasacyjnej opłatę sądową uiściła w dniu 10 lipca 2013 r., z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 112 ust. 3 u.k.s.c., tyle że na rachunek Sądu Okręgowego, zamiast Sądu Apelacyjnego, co spowodowane zostało błędną informacją udzieloną jej telefonicznie. Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia. Sąd Najwyższy zważył: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2006 r. w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych (Dz.
U. Nr 27, poz. 199), w brzmieniu uwzględniającym wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 kwietnia 2008 r., SK 11/2007 (Dz. U. Nr 84, poz. 517), opłatę sądową w formie bezgotówkowej uiszcza się na rachunek właściwego sądu, przy czym przez sąd właściwy w rozumieniu tego przepisu należy rozumieć zarówno sąd, za pośrednictwem którego pismo podlegające opłacie sądowej jest wnoszone, jak i sąd do którego pismo takie jest kierowane (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2011 r., II CZ 71/11, niepubl.; 3 postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 września 2009 r., IV CZ 58/09, niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 2008 r., V CZ 45/08, niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2008 r., II PZ 15/08, OSNP 2009/23-24/318).
Nie jest natomiast skuteczne uiszczenie opłaty w formie bezgotówkowej na rachunek sądu, który nie ma żadnego powiązania proceduralnego z toczącym się postępowaniem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012 r., V CZ 150/11, niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2012 r., V CZ 77/08, niepubl.). Podzielając ten pogląd Sąd Apelacyjny trafnie wskazał, że w rozpoznawanej sprawie brakująca opłata sądowa od skargi kasacyjnej uiszczona została na rachunek sądu pierwszej instancji, co jednoznacznie wynika z dołączonego do zażalenia potwierdzenia przelewu (k. 403).
Skoro zaś, zgodnie z art. 3985 i art. 3986 k.p.c., czynności w postępowaniu kasacyjnym wykonywane są wyłącznie przed sądem drugiej instancji oraz przed Sądem Najwyższym, sąd pierwszej instancji nie bierze w nich udziału (z wyjątkiem sytuacji określonej w art. 117 § 6 k.p.c., która nie ma zastosowania w niniejszej sprawie) to wpłaty dokonanej przez powódkę na rachunek bankowy sądu niewłaściwego w dniu 10 lipca 2013 r. nie można uznać za skuteczne uiszczenie opłaty sądowej. Wobec tego, że skarga kasacyjna powódki – nie została prawidłowo opłacona w zakreślonym terminie, jej odrzucenie skargi Sąd Apelacyjny nie naruszało art. 3986 § 2 w zw. z art. 112 ust. 3 u.k.s.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., postanowił jak wyżej. jw