Supreme Court quashes conditional dismissal due to missing probation period specification violating criminal and procedural codes.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the Regional Court's judgment conditionally dismissing criminal proceedings against the defendant for forgery. The lower court failed to specify the probation period despite citing the relevant criminal code article, a procedural omission the Supreme Court deemed fatal. Consequently, the case was remanded for a new trial where the correct probation duration must be established.
Legislator headnote
AI generatedArt. 67 § 1 k.k.; Art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.: The institution of conditional dismissal of criminal proceedings is a measure subject to probation; the court is obligated to set a probation period between one and two years, and failure to do so constitutes a material and procedural violation affecting the verdict's substance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KK 275/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski SSN Barbara Skoczkowska Protokolant Danuta Bratkrajc przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Zbigniewa Siejbika w sprawie A. K. oskarżonej z art. 270 § 2a k.k. w zw. z art. 270 § 1 kk i art. 12 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 31 maja 2013 r. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonej A. K. przekazuje Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 31 maja 2013 r.: 2 1. na mocy art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonej A. K. o czyn z art. 270 § 2a k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 12 k.k., polegający na tym, że w dniu 11 czerwca 2008 r. w B., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu użycia za autentyczne podrobiła dokumenty w postaci umowy o pracę nr 1 z 6 stycznia 2006 r. między M. D. a P.U.H. S.C., umowy o pracę nr 2 z 4 maja 2006 r. między M. D. a P.U.H. S. oraz umowy o pracę z 3 lipca 2006 r. między M. D. a P.U.H. S. w ten sposób, że wypisała treść umów o pracę oraz złożyła podpisy o brzmieniu „D." w pozycjach „data i podpis pracownika", przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi;
2. na mocy art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 49 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonej świadczenie pieniężne w wysokości l 000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
3. na mocy art. 44 § 1 k.k. w zw. z art. 100 k.k. orzekł przepadek dowodów rzeczowych […]. Wyrok ten uprawomocnił się w pierwszej instancji z dniem 8 czerwca 2013 r. Od powyższego wyroku kasację złożył Prokurator Generalny. Zaskarżył go na niekorzyść oskarżonej A. K. i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego materialnego – art. 67 § 1 k.k. oraz prawa procesowego – art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k., polegające na zaniechaniu orzeczenia w przedmiocie okresu próby, na jaki nastąpiło warunkowe umorzenie postępowania karnego w stosunku do oskarżonej A.
K., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna. Należy zgodzić się z Prokuratorem Generalnym, że zaskarżone orzeczenie Sądu Rejonowego jest wadliwe, gdyż zapadło z rażącym naruszeniem przepisów prawa karnego materialnego oraz procesowego wskazanych w zarzucie kasacji. Instytucja warunkowego umorzenia postępowania jest zaliczana do środków związanych z poddaniem sprawcy próbie (por. tytuł Rozdziału VIII Kodeksu karnego).
Ten środek orzekany jest na okres próby, w trakcie której sprawdzana 3 jest trafność prognozy kryminologicznej, będącej jedną z przesłanek tego rodzaju orzeczenia. Okres próby, ustalony przez sąd w wyroku nie może być krótszy od roku ani też dłuższy od dwóch lat. Bieg okresu próby rozpoczyna się w momencie uprawomocnienia się wyroku. Tymczasem Sąd Rejonowy pomimo, że w podstawie prawnej swojego rozstrzygnięcia powołał art. 67 § 1 k.k., to nie określił okresu próby, do czego był przecież zobligowany treścią wskazanego przepisu.
Zgodzić się też należy ze stanowiskiem Prokuratora Generalnego, iż brak orzeczenia w przedmiocie okresu próby stanowi również rażące naruszenie przepisu prawa procesowego art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2008 r., sygn. III KK 167/08, LEX nr 465878). Wskazane rażące naruszenie wymienionych przepisów prawa materialnego i prawa procesowego miało istotny wpływ na treść wydanego wyroku, gdyż niewyznaczenie okresu próby w istocie uniemożliwia przeprowadzenie weryfikacji przyjętej prognozy kryminologicznej, jak też zastosowanie unormowania z art. 68 § 4 k.k. Wskazane uchybienia muszą skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd Rejonowy będzie też miał na uwadze, że w wypadku ponownego orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania na poczet okresu próby należy zaliczyć okres próby, który upłynął od uprawomocnienia się wyroku do daty jego uchylenia (por. art. 538 § 3 k.p.k.). Kierując się przedstawionymi motywami, Sąd Najwyższy z mocy art. 537 § 2 k.p.k. rozstrzygnął jak w wyroku.