Legislator Case Law & Legislation
II KK 339/13 AI generated

Supreme Court quashes sentence for traffic offense because fine or warning is the only statutory penalty.

Case Number II KK 339/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland quashed the lower court's sentence imposing a month of restricted freedom on a defendant for a traffic violation. The defendant was found guilty of failing to maintain a safe distance while overtaking a parked car, resulting in a collision. The court ruled that the lower court erred by applying a penalty of restricted freedom, which is not authorized by the Road Traffic Act for this specific offense.

Legislator headnote

AI generated

Art. 97 k.w.; Art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym: A court must not impose a penalty not foreseen by the statutory sanction for a specific offense, as doing so constitutes a flagrant violation of law affecting the judgment's substance.

Keywords

AI generated
traffic violation penalty statutory sanction limitation restricted freedom penalty flagrant violation of law quashing of judgment Road Traffic Act procedural error

Cited Legislation

AI generated
Art. 97 k.w.
obwinionej z art. 97 k.w. w zw.
Art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20.06.1997r.- Prawo o ruchu drogowym
z art. 23 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 20.06.1997r.- Prawo o ruchu drogowym, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art.
Art. 20 § 1 i 2 k.w.
z art. 20 § 1 i 2 k.w. i art.
Art. 21 § 1 k.w.
i art. 21 § 1 k.w. wymierzył jej karę miesiąca ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin, orzekł także o kosztach sądowych (k.
Art. 111 k.p.s.w.
Kasację na korzyść obwinionej od prawomocnego wyroku nakazowego wniósł Prokurator Generalny zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i na podstawie art. 111 k.p.s.w. oraz art.
Art. 526 § 1 k.p.k.
oraz art. 526 § 1 k.p.k. i art.
Art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. w zw.
Art. 112 k.p.s.w.
z art. 112 k.p.s.w. zarzucił mu rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa materialnego, tj.
art. 111 k.p
Kasację na korzyść obwinionej od prawomocnego wyroku nakazowego wniósł Prokurator Generalny zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i na podstawie art. 111 k.p.s.w.
art. 526 § 1 k.p.k
oraz art. 526 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 339/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz SSN Waldemar Płóciennik (sprawozdawca) Protokolant Marta Brylińska w sprawie M. O. obwinionej z art. 97 k.w. w zw. z art. 23 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 20.06.1997r.- Prawo o ruchu drogowym, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 535 § 5 kpk, w dniu 12 grudnia 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionej od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 września 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.

UZASADNIENIE

2 Sąd Rejonowy wyrokiem nakazowym z dnia 27 września 2013 r. uznał M. O. za winną tego, że w dniu 12 kwietnia 2013 r. około godz. 23.30 w W., na ul. P., na wysokości posesji 2 naruszyła zasady przewidywane w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy- Prawo o ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem marki Toyota nie zachowała bezpiecznego odstępu podczas omijania zaparkowanego samochodu marki Seat w wyniku czego doprowadziła do zderzenia z nim i jego uszkodzenia, tj. czynu z art. 97 k.w. w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.- Prawo o ruchu drogowym (Dz.

U. Nr 30 z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) i za to, na podstawie art. 97 k.w. w zw. z art. 20 § 1 i 2 k.w. i art. 21 § 1 k.w. wymierzył jej karę miesiąca ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin, orzekł także o kosztach sądowych (k. 36). Niezaskarżony przez strony wyrok uprawomocnił się w dniu 11 października 2013 r. (k. 36). Kasację na korzyść obwinionej od prawomocnego wyroku nakazowego wniósł Prokurator Generalny zaskarżając wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i na podstawie art. 111 k.p.s.w. oraz art. 526 § 1 k.p.k. i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w. zarzucił mu rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa materialnego, tj. art. 97 k.w., polegające na wymierzeniu obwinionej M.

O. za popełnienie wykroczenia z art. 97 k.w. w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.- Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 30 z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) kary miesiąca ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne, pomimo tego, że wykroczenie określone w tym przepisie zagrożone jest wyłącznie karą grzywny lub nagany. W konkluzji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna, ponieważ wyrok nakazowy Sądu Rejonowego zapadł z rażącym naruszeniem prawa. M. O. obwiniona została o popełnienie wykroczenia z art. 97 k.w., które zagrożone jest wyłącznie karą grzywny lub nagany. Mimo tego Sąd Rejonowy, uznając ją winną popełnienia zarzucanego czynu, na podstawie art. 97 k.w., wymierzył jej karę 3 miesiąca ograniczenia wolności, a więc karę nieprzewidzianą w ustawowej sankcji tego przepisu. Wymierzenie za wykroczenie z art. 97 k.w. kary ograniczenia wolności stanowi niewątpliwie rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie wskazanego przepisu.

Stąd też Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, uchylił w części dotyczącej orzeczenia o karze zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania, w trakcie którego Sąd ten będzie zobowiązany do respektowania wskazanego wyżej przepisu prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.