Supreme Court dismisses transfer request citing public impartiality despite pending cases against judge.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected a request to transfer a case involving a protest against a prosecutor's decision to drop an investigation. The applicant, P.D., had previously filed complaints against the court's staff, yet the court held that such criticism is inherent to judicial duties. The court reasoned that public scrutiny does not undermine impartiality, whereas yielding to pressure would erode trust in the judiciary.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The existence of pending cases against a judge or complaints by a party does not justify transferring proceedings if the public perception of impartiality is not actually compromised by the scrutiny of judicial actions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 92/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca) w sprawie zażalenia P. D. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w S. z dnia 30 sierpnia 2013 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie sygn. akt Ds…/13/S, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 listopada 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w R. z dnia 16 października 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w R. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z powołaniem się na okoliczność, że przedmiotem rozpoznania jest zażalenie P. D. na postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariusza Komisariatu Policji - Komendy Miejskiej w R. Wskazano też, że przed tym Sądem toczą się sprawy zainicjowane przez P. D., który składa do organów ścigania zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez pracowników Sądu Rejonowego w R.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Wniosek Sądu Rejonowego nie jest zasadny. W ocenie Sądu Najwyższego z faktu, że przedmiotem postępowania zażaleniowego jest kwestia zaniechania ścigania w sprawie dotyczącej funkcjonariusza Komendy Policji w R. w żaden sposób nie można wnioskować, że spełnione zostały przesłanki z art. 37 k.p.k. poprzez możliwość zrodzenia się w opinii publicznej wątpliwości co do bezstronności sędziów tego Sądu. Nie stwarza takiego przekonania okoliczność, że w tym Sądzie toczą się sprawy dotyczące P. D., który z zasady kwestionuje prawidłowość ich rozpoznawania.
Takie zachowanie nie może bowiem prowadzić do osłabienia poczucia bezstronności, skoro poddawanie krytyce wykonywanych przez sędziów czynności służbowych wpisane jest w sprawowanie urzędu sędziego i wymaga od nich odporności psychicznej. Natomiast uleganie presji osłabia wręcz zaufanie do bezstronności sędziów i może budować przekonanie o łatwości manipulowania ustawową właściwością sądów. Trudno też przyjąć, że dla dobra wymiaru sprawiedliwości sędziowie tego Sądu nie powinni w ogóle rozpoznawać spraw, w których występuje P. D. z uwagi na zarzuty kierowane pod ich adresem.
Z tych też względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.