Legislator Case Law & Legislation
IV CZ 85/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because appeal value exceeds 150,000 PLN under current Civil Procedure Code rules.

Case Number IV CZ 85/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by co-owners seeking to terminate their shared ownership of a property. The lower court rejected the cassation complaint because the declared appeal value of 50,543 PLN fell below the 150,000 PLN threshold required for admissibility under the current Civil Procedure Code. The Supreme Court ruled that the new procedural law applies to the appeal decision rendered in 2012, not the old law from 2005, thereby invalidating the applicants' argument regarding the lower value threshold.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3 of the Act of 22 December 2004 on amending the Act on the Code of Civil Procedure and the Act on the Organization of Common Courts; Art. 5191 § 4 point 4 of the Code of Civil Procedure: Appeals in termination of co-ownership cases are inadmissible if the subject matter value is below 150,000 PLN, and the current statutory threshold applies to appeals decided after the law's entry into force regardless of the judgment date.

Keywords

AI generated
termination of co-ownership cassation appeal admissibility subject matter value threshold Civil Procedure Code amendment retroactive application of law inadmissible appeal shared ownership dispute

Cited Legislation

AI generated
Art. 3 of the Act of 22 December 2004 on amending the Act on the Code of Civil Procedure and the Act on the Organization of Common Courts
odrzucił, na podstawie art. 3986 § 2 w zw.
Art. 5191 § 4 point 4 of the Code of Civil Procedure
poprzez nieuwzględnienie tego, że sprawa została wszczęta przed dniem 6 lutego 2005 r., a więc przed zmianą art. 5191 § 4 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c., skargę kasacyjną uczestników postępowania J.
art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c
Artykuł 6 powołanej ustawy w ogóle nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, bo określa terminy wejścia w życie enumeratywnie wymienionych przepisów kodeksu postępowania cywilnego, wśród których nie został wskazany art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.
art. 5191 § 4 k.p.c
poprzez nieuwzględnienie tego, że sprawa została wszczęta przed dniem 6 lutego 2005 r., a więc przed zmianą art. 5191 § 4 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 85/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Kazimierz Zawada SSN Maria Szulc (sprawozdawca) w sprawie z wniosku T. M. przy uczestnictwie S. M., J. S. i K. S. o zniesienie współwłasności nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 listopada 2013 r., zażalenia uczestników postępowania J. S. i K. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt oddala zażalenie. 2

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w S. odrzucił, na podstawie art. 3986 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., skargę kasacyjną uczestników postępowania J. S. i K. S. od postanowienia tego Sądu z dnia 28 września 2012 r. w przedmiocie zniesienia współwłasności nieruchomości lokalowej uznając, że wobec ustalenia przez Sąd wartości przedmiotu zniesienia współwłasności na kwotę 48.420 zł i wskazania w skardze kasacyjnej jako przedmiotu wartości zaskarżenia kwoty 50.543 zł, wartość udziału 14 części nieruchomości przysługującego obojgu uczestnikom jest niższa niż 150.000 zł, a więc w świetle art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. W zażaleniu uczestnicy zarzucili naruszenie art. 3 i 6 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r., Nr 13, poz.

98) poprzez nieuwzględnienie tego, że sprawa została wszczęta przed dniem 6 lutego 2005 r., a więc przed zmianą art. 5191 § 4 k.p.c. podwyższającą wartość przedmiotu zaskarżenia z kwoty 50.000 zł do kwoty 150.000 zł. Wskazali nadto, że w niniejszej sprawie zachodzi wyjątkowa sytuacja, uczestnicy postępowania zaskarżają bowiem także rozstrzygnięcie co do roszczeń dochodzonych z tytułu posiadania rzeczy i korzyści uzyskanych przez wnioskodawczynię. Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Błędnie wywodzi skarżący, że dopuszczalność skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia, powinna być oceniana według stanu prawnego obowiązującego do dnia 6 lutego 2005 r. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r., Nr 13, poz.

98) sprawy wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy toczą się od tego dnia według przepisów tej ustawy, z tym że do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed wejściem w życie ustawy, a także do odmowy jej 3 przyjęcia, stosuje się przepisy dotychczasowe. Artykuł 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym do dnia 6 lutego 2005 r. i wyłączający dopuszczalność kasacji, w której wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawach o zniesienie współwłasności jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, ma zastosowanie zatem tylko w tych sprawach, w których orzeczenie zostało wydane przed dniem 6 lutego 2005 r.

W sprawie niniejszej postanowienie zaskarżone skargą kasacyjną zapadło w dniu 28 września 2012 r., wobec czego zastosowanie ma artykuł 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od dnia 6 lutego 2005 r. i wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych. Skoro uczestnicy określili tę wartość na kwotę 50.543 zł, już tylko z tej przyczyny zażalenie jest bezzasadne. Artykuł 6 powołanej ustawy w ogóle nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, bo określa terminy wejścia w życie enumeratywnie wymienionych przepisów kodeksu postępowania cywilnego, wśród których nie został wskazany art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. Nie może prowadzić do uwzględnienia zażalenia argument skarżących, że zaskarżają zasadę podziału oraz rozstrzygnięcie co do roszczeń dochodzonych z tytułu posiadania rzeczy i uzyskanych przez wnioskodawczynię korzyści, skoro wartość przedmiotu podziału została ustalona na kwotę 48.420 zł, a uczestnicy ani w skardze kasacyjnej, ani w zażaleniu nie wskazują wartości tych roszczeń, a określają wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 50.543 zł.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 i 13 § 2 k.p.c.