Legislator Case Law & Legislation
III KO 64/13 AI generated

Supreme Court dismisses retrial request as new evidence fails to prove high probability of original verdict error.

Case Number III KO 64/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendant's request for a retrial based on new expert evidence regarding handedness and potential sentencing leniency. The defense argued that the expert could not determine if the victim was attacked left- or right-handedly, and that the defendant acted alone, warranting special leniency under criminal law. The court rejected these claims, noting the expert's opinion was internally consistent and that the defendant collaborated with only one other person, negating the statutory basis for extraordinary leniency.

Legislator headnote

AI generated

Art. 540 § 1 ust. 2 pkt a k.p.k.; Art. 60 § 3 k.k.: A retrial request is inadmissible if the new evidence does not establish a high probability of the original verdict's invalidity, and statutory grounds for extraordinary leniency are not met by the facts of the case.

Keywords

AI generated
retrial request new evidence standard handedness expert opinion extraordinary leniency joint crime participation high probability of error criminal procedure law

Cited Legislation

AI generated
Art. 540 § 1 ust. 2 pkt a k.p.k.
art. 540 § 1 ust. 2 pkt a k.p.k., z uwagi na konieczność powołania biegłego celem określenia czy zabójstwa mogła dokonać osoba leworęczna czy praworęczna, II.
Art. 540 § 1 ust. 2 pkt b k.p.k.
na mocy art. 540 § 1 ust. 2 pkt b k.p.k., z uwagi na fakt niedostrzeżenia przez Sąd okoliczności zobowiązujących do nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu o przepis art.
Art. 60 § 3 k.k.
2 pkt b k.p.k., z uwagi na fakt niedostrzeżenia przez Sąd okoliczności zobowiązujących do nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu o przepis art. 60 § 3 k.k.” Obrońca wniosła o:
Art. 624 § 1 k.p.k.
z art. 624 § 1 k.p.k. postanowił: I.
Art. 639 k.p.k.
z art. 639 k.p.k. Sąd Najwyższy zwolnił A.
Art. 544 § 2 k.p.k.
z dnia 09 czerwca 2010r., na podstawie art. 544 § 2 k.p.k. i art.
art. 13 § 1 k.k
skazanego z art. 13 § 1 k.k.
art. 148 § 1 k.k
z art. 148 § 1 k.k., a nie jak podaje obrońca z art.
art. 544 § 2 k.p.k
z dnia 09 czerwca 2010r., na podstawie art. 544 § 2 k.p.k.
art. 639 k.p.k

Cited Case Law

AI generated
II KZ 130/97
postanowienie Sądu Najwyższego, II KZ 130/97, OSNKW, nr 1-2, poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KO 64/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy – Izba Karna w Warszawie Na posiedzeniu w składzie następujacym: SSN Józef Szewczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Rafał Malarski SSN Jarosław Matras w sprawie A. M. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. po rozpoznaniu wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 stycznia 2011r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 09 czerwca 2010r., na podstawie art. 544 § 2 k.p.k. i art. 639 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. postanowił: I. oddalić wniosek ; II zwolnić skazanego A. M. z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych postępowania wznowieniowego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011 r. Sąd Apelacyjny po dokonaniu korekty opisu przypisanego A. M. przestępstwa, w pozostałym zakresie utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 9 czerwca 2010 r. skazujący tego oskarżonego za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. na karę 25 pozbawienia wolności. 2 W dniu 30 sierpnia 2013 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego o wznowienia wyżej przedstawionego postępowania karnego na podstawie: „I. art. 540 § 1 ust. 2 pkt a k.p.k., z uwagi na konieczność powołania biegłego celem określenia czy zabójstwa mogła dokonać osoba leworęczna czy praworęczna, II. art. 540 § 1 ust. 2 pkt a k.p.k., z uwagi na konieczność powołania dowodu z opinii biegłego na okoliczność wykluczenia leworęczności lub praworęczności każdego z oskarżonych, I. na mocy art. 540 § 1 ust. 2 pkt b k.p.k., z uwagi na fakt niedostrzeżenia przez Sąd okoliczności zobowiązujących do nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu o przepis art. 60 § 3 k.k.” Obrońca wniosła o:

1. wznowienie postępowania w sprawie przeciwko A. M., skazanemu za czyn określony w art. 158 § 1 k.k. w zb. z art. 148 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., 2. uchylenie wyroku sądu Okręgowego w L. z dnia 9 czerwca 2010 r., którym A. M. został uznany za winnego przestępstwa określonego w art. 158 § 1 k.k. w zb. z art. 148 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za ten czyn skazany na karę 25 lat pozbawienia wolności oraz wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 stycznia 2011 r., którym w stosunku do skazanego A. M. utrzymano wyżej wymieniony wyrok Sądu Okręgowego w mocy, 3. przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w L.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Adwokat występujący do Sądu Najwyższego z nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia powinien wiedzieć, że A. M. został skazany za przestępstwo zakwalifikowane z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k., a nie jak podaje obrońca z art. 158 § 1 k.k. w zb. z art. 148 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Ponadto powinien znać treść art. 60 § 3 k.k. skoro między innymi na tym przepisie opiera wniosek o wznowienie postępowania. Przepis art. 60 § 3 k.k. stanowi bowiem, że sąd stosuje nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet może warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu 3 przestępstwa.

Wystarczy rzut oka na wyrok skazujący A. M., żeby zauważyć, że współdziałał on tylko z jedną osobą, M. M. W konsekwencji wbrew wywodom autorki wniosku, nie było podstaw do zastosowania wobec skazanego nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu o przepis art. 60 § 3 k.k. Ponadto, analiza pozostałej części wniosku o wznowienie postępowania nie wskazuje na to, aby jakikolwiek z dowodów określonych przez obrońcę spełniał kryteria propter nova w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. Przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu o wznowienie jest kwestia istnienia podstaw do wznowienia postępowania, nie zaś kwestia odpowiedzialności karnej, której dotyczy prawomocne orzeczenie kończące postępowanie sądowe (por. postanowienie Sądu Najwyższego, II KZ 130/97, OSNKW, nr 1-2, poz. 10).

Ocena nowych faktów i dowodów musi być prowadzona przez pryzmat ustaleń dokonanych przez sąd orzekający w sprawie, a jej wynik prowadzić do wniosku o wysokim prawdopodobieństwie wadliwości wyroku. Kwestia prawo lub leworęczności sprawcy była przedmiotem postępowania dowodowego i stanowiła przedmiot opinii biegłego lekarza K. W. Sąd I instancji w sposób zaaprobowany przez Sąd Apelacyjny ustalił „iż biegły nie był w stanie określić pozycji w jakiej pokrzywdzony został zaatakowany i w jakiej poderżnięto mu gardło. Biegły stwierdził, iż wobec powyższego nie ma także możliwości by wskazać czy osoba, która dokonała śmiertelnego cięcia była prawo lub leworęczna” (s. 15-16 uzasadnienia SO).

Wbrew wywodom obrońcy powyższa opinia nie jest wewnętrznie sprzeczna. W opisanej sytuacji autorka wniosku o wznowienie postępowania nie wskazała na nową okoliczność nieznaną sądom, ani też na nowy dowód w sprawie, czyli nie wykazała podstaw do wznowienia postępowania. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 639 k.p.k. Sąd Najwyższy zwolnił A. M. z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych postępowania wznowieniowego. Biorąc powyższe rozważania pod uwagę orzeczono jak na wstępie. 4