Legislator Case Law & Legislation
IV KK 328/13 AI generated

Supreme Court quashes sentence for issuing order against prisoner, violating procedural right to defense.

Case Number IV KK 328/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed a final judgment imposing a sentence on a prisoner, ordering the case back to the lower court. The General Prosecutor argued that issuing a compulsory order while the defendant was incarcerated violated procedural rights. The court ruled that such orders are legally impermissible for detained individuals, as they severely restrict the defense's ability to participate effectively.

Legislator headnote

AI generated

Art. 501 pkt 1 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.: Issuing a compulsory order against a person deprived of liberty violates procedural law and infringes the right to defense.

Keywords

AI generated
compulsory order deprived of liberty right to defense procedural violation quashing of judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 501 pkt 1 k.p.k.
art. 501 pkt 1 k.p.k., polegającego na wydaniu na posiedzeniu wyroku nakazowego w stosunku do osoby pozbawionej wolności w innej sprawie, zamiast rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych na rozprawie.
Art. 523 § 1 k.p.k.
doszło do poważnego ograniczenia możliwości realizowania przez oskarżonego prawa do obrony, a zatem należało przyjąć, że mogło to mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia (art. 523 § 1 k.p.k.).
Art. 535 § 5 k.p.k.
i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 października 2013 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na korzyść skazanego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w L.
art. 244 k.k
skazanego z art. 244 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 października 2013 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na korzyść skazanego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w L.
art. 11 § 2 k.k
przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k.
art. 11 § 3 k.k
i za to na mocy art. 11 § 3 k.k.
art. 58 § 3 k.k
art. 42 § 2 k.k
skazał go na 12 (dwanaście) miesięcy kary ograniczenia wolności, zobowiązując go w tym czasie do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdzieści) godzin w stosunku miesięcznym; na mocy art. 42 § 2 k.k.
art. 36 § 2 k.k
orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów niemechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat; na mocy art. 36 § 2 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 328/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Michał Laskowski Protokolant Dorota Szczerbiak w sprawie R. K. skazanego z art. 244 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 października 2013 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na korzyść skazanego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w L. z dnia 16 listopada 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym z dnia 16 listopada 2012 roku, sygn. akt II K …/12, Sąd Rejonowy w L. uznał R. K. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 244 k.k. i art. 178a § 2 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. i za to na mocy art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 244 k.k. w zw. z art. 58 § 3 k.k. w zw. z art. 34 § 1 i 2 k.k. i art. 35 § 1 2 k.k. skazał go na 12 (dwanaście) miesięcy kary ograniczenia wolności, zobowiązując go w tym czasie do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdzieści) godzin w stosunku miesięcznym; na mocy art. 42 § 2 k.k. i art. 43 § 1 i 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów niemechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat; na mocy art. 36 § 2 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 5 k.k. zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu; obciążył oskarżonego kosztami postępowania w sprawie z tytułu poniesionych wydatków w kwocie 90 (dziewięćdziesiąt) złotych oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych.

Wyrok powyższy nie został zaskarżony sprzeciwem przez żadną ze stron postępowania i stał się prawomocny w dniu 14 grudnia 2012 roku (k. 37). Kasację od powyższego wyroku, na korzyść R. K., wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżając wyrok w całości podniósł zarzut rażącego i mogącego mieć istotny wpływ na orzeczenie naruszenia prawa karnego procesowego, tj. art. 501 pkt 1 k.p.k., polegającego na wydaniu na posiedzeniu wyroku nakazowego w stosunku do osoby pozbawionej wolności w innej sprawie, zamiast rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych na rozprawie.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k. i podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 501 pkt 1 k.p.k. wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne w stosunku do osoby pozbawionej wolności w tej lub innej sprawie. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, R. K. w okresie od dnia 23 maja 2012 roku do dnia 4 lutego 2013 roku przebywał w Zakładzie Karnym w H., gdzie odbywał kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach Sądu Rejonowego w L. o sygn. akt II K …/09 oraz II K …/09 (k. 55–56). Okoliczność ta w dacie wyrokowania w niniejszej sprawie, tj. w dniu 16 listopada 2012 roku, nie była wprawdzie znana Sądowi Rejonowemu w L., jednakże nie ma to znaczenia dla przyjęcia, że wydanie wyroku nakazowego nastąpiło wbrew przepisowi art. 501 pkt 1 k.p.k., 3 określającemu jedną z negatywnych przesłanek procesowych wyrokowania w tym trybie.

Wskazane naruszenie prawa, niezawinione przez Sąd Rejonowy, miało jednak niewątpliwie charakter rażący. Wskutek uchybienia regulacji z art. 501 pkt 1 k.p.k. doszło do poważnego ograniczenia możliwości realizowania przez oskarżonego prawa do obrony, a zatem należało przyjąć, że mogło to mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia (art. 523 § 1 k.p.k.). Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.