Legislator Case Law & Legislation
WZ 25/13 AI generated

Supreme Court quashes fine for witness failure to appear due to valid medical leave and court confirmation.

Case Number WZ 25/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed a monetary fine imposed on a witness for failing to appear in court. The witness had been properly summoned and informed of the procedure for excusing absence due to illness, but failed to appear on the scheduled date. The court ruled that the witness's absence was justified because he had valid medical leave and had previously confirmed to the court secretary that his absence was excusable based on his prior handling of a similar situation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 463 § 1 k.p.k.; Art. 463 § 2 k.p.k.: A witness's failure to appear in court is excusable if they were properly summoned, informed of the procedure for excusing absence, and had valid medical leave or prior confirmation from the court that their absence was justified.

Keywords

AI generated
witness failure to appear monetary fine quashing medical leave justification court secretary confirmation criminal procedure code excusable absence Supreme Court decision

Cited Legislation

AI generated
Art. 463 § 1 k.p.k.
postanowił na podstawie art. 463 § 1 k.p.k. zażalenie świadka K.
Art. 463 § 2 k.p.k.
postanowił na podstawie art. 463 § 1 k.p.k.
art. 231 § 2 k.k
i innych oskarżonych z art. 231 § 2 k.k.
art. 463 § 1 k.p.k
postanowił na podstawie art. 463 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: WZ 25/13 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Buliński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Bogdan Rychlicki SSN Andrzej Tomczyk w sprawie kmdr. rez. M. Ż. i innych oskarżonych z art. 231 § 2 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 23 października 2013 r., zażalenia świadka K. S. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 11 września 2013 r., o ukaraniu karą pieniężną za nieusprawiedliwione niestawiennictwo na rozprawie p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Wojskowy Sąd Okręgowy wezwał świadka K.S. do stawienia się na rozprawę w dniu 11 września 2013 r. w sprawie So …/13. Na tę rozprawę świadek nie stawił się. Do Sądu w dniu 9 września 2013 r. wpłynęła kserokopia zwolnienia lekarskiego świadka K. S. na druku ZUZ ZLA. W tej sytuacji Wojskowy Sąd Okręgowy w P. na rozprawie w dniu 11 września 2013 r. nałożył na świadka K. S. karę pieniężną w wysokości 1000 zł, albowiem świadek został prawidłowo i z dużym wyprzedzeniem wezwany na wyznaczony termin rozprawy, został także pouczony o sposobie i terminie usprawiedliwienia nieobecności z powodu choroby, a nie usprawiedliwił swej nieobecności należycie.

Zażalenie na to postanowienie złożył świadek K. S. podnosząc, że jest po przebytym zawale mięśnia sercowego powikłanym nagłym zatrzymaniem krążenia, 2 leczonym angioplastyką lewej tętnicy wieńcowej z implantacją stentu oraz powikłaniem tamponady serca, leczonym operacyjnie (odbarczenie tamponady i pomostowanie naczyń wieńcowych). Z tego względu przebywał na zwolnieniu lekarskim od 20 marca 2013 r. do 6 września 2013 r. W dniu 6 września 2013 r. ( w piątek po godzinach urzędowania Sądu ) otrzymał kolejne zwolnienie lekarskie od 7 września do 17 października 2013 r.

Dopiero wówczas dowiedział się o braku możliwości stawiennictwa na rozprawie. O powyższym powiadomił Sąd w poniedziałek (9.09.2013 r.) przesyłając faksem zwolnienie lekarskie, a w rozmowie telefonicznej z sekretariatem Sądu upewnił się, że przesłane zwolnienie lekarskie na druku L4 jest wystarczającym dokumentem usprawiedliwiającym jego nieobecność na rozprawie, zwłaszcza, że uprzednią nieobecność na rozprawie usprawiedliwił w ten sam sposób. Wojskowy Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. postanowił na podstawie art. 463 § 1 k.p.k. zażalenie świadka K.

S. przekazać do rozpoznania Sądowi Najwyższemu Izbie Wojskowej. W tej sytuacji Sąd Najwyższy zważył co następuje. Analizując podniesione przez skarżącego okoliczności, że mimo usprawiedliwienia przez świadka swej nieobecności na rozprawie w nienależyty sposób, samą nieobecność świadka na rozprawie należało uznać za usprawiedliwioną. Bezsporne jest bowiem, że w dniu 11 września 2013 r. świadek na rozprawie nie mógł się stawić oraz to, że był przekonany, że swą nieobecność usprawiedliwia należycie w czym upewniła go rozmowa w dniu 9 września 2013 r. z Sekretariatem Sądu, oraz sposób usprawiedliwienia poprzedniej nieobecności na rozprawie.

Mając to na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.