Supreme Court dismisses appeal against final judgment due to failure to exhaust legal remedies.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal against a final payment order issued by the District Court. The plaintiffs argued for the unconstitutionality of the judgment but failed to demonstrate that they were prevented from using available legal remedies. The court ruled that without proof of an exceptional circumstance blocking the use of standard appeals, the appeal is inadmissible under the relevant procedural code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.: An appeal against a final judgment is inadmissible unless the party exhausted all available legal remedies or, in exceptional cases, proves that such remedies were unavailable and the judgment violates fundamental legal principles.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 4/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie skargi J. W. i A. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakaz zapłaty Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. Akt […], wydanego w sprawie z powództwa S. E. L. P. Spółki z o.o. w W. przeciwko A. W. i J. W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2013 r., odrzuca skargę. 2
UZASADNIENIE
Nakazem zapłaty z dnia 15 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w W. nakazał pozwanym A. W. i J. W. zapłatę solidarnie kwoty 541248,19 zł wraz z odsetkami na rzecz powoda S. E. L. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. Pozwani wnieśli skargę na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c., w której żądali stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmienienie lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Przepis ten wyraża zasadę, że przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest wykorzystanie przez stronę przysługujących jej środków prawnych.
Wyjątek od wskazanej zasady przewiduje art. 4241 § 2 k.p.c., który w sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi uzależnia od kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania niezgodności z prawem o kwalifikowanym charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Skarżący nie wykazali, że w przedmiotowej sprawie wystąpił wyjątkowy wypadek, który uniemożliwił im skuteczne złożenie zarzutów od nakazu zapłaty z dnia 15 czerwca 2009 r.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 k.p.c.). db