Criminal appeal dismissed for inadmissibility when only non-art. 439 procedural errors are raised regarding suspended sentences.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the criminal appeal without examination because it was filed with only procedural errors not covered by Article 439 of the Code of Criminal Procedure. The defendant's lawyer argued for violations of various procedural and substantive laws, while the prosecution requested dismissal as obviously unfounded. The court ruled that when a suspended sentence is imposed, appeals must strictly cite Article 439 errors, rendering other grievances inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 k.p.k.; Art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.: In cases involving a suspended sentence, a criminal appeal is admissible only if it cites procedural errors under Article 439 of the Code of Criminal Procedure; appeals based on other procedural violations or substantive law breaches are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KK 248/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz na posiedzeniu po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 września 2013 r., sprawy T. S. skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 lutego 2013 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 9 sierpnia 2012 r.,postanowił: I. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. kasację pozostawić bez rozpoznania; II. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.
UZASADNIENIE
Kasacją niniejszą zaskarżono wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 lutego 2013 r., którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji skazujący T. S. za przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., na karę jednego roku i dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres trzech lat próby oraz karę 100 stawek dziennych grzywny z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 150 złotych. 2 W kasacji obrońca skazanego adw. D. B. zarzucił rażące naruszenie prawa karnego procesowego, a to przepisów art. 399 k.p.k., art. 6 k.p.k. oraz obrazę przepisów prawa karnego materialnego – art. 286 k.k. Prokurator Prokuratury Okręgowej w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o uznanie kasacji za oczywiście bezzasadną i jej oddalenie.
Z kolei pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania, jako że jest niedopuszczalna z mocy ustawy, ewentualnie jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył co następuje. W sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego wnieść można jedynie z powodu uchybień wskazanych art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 w zw. z § 2 k.p.k.). Ograniczenie to obowiązuje już od 1 września 2000 r. i powinno być znane podmiotowi fachowemu, jakim jest adwokat.
Tymczasem niniejsza kasacja powyższego wymogu nie spełnia. Powołuje się ona jedynie na takie uchybienia, które w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. są tzw. innym rażącym naruszeniem prawa, tzn. innym niż obraza art. 439 k.p.k. Jest to tym samym kasacja niedopuszczalna, jako że inne zarzuty niż uchybienia z art. 439 k.p.k. nie mogą być podstawą skargi kasacyjnej w omawianej sytuacji. Kasacja ta powinna zatem spotkać się z odmową przyjęcia w sądzie odwoławczym (art. 530 § 2 k.p.k.). Skoro mimo to została przyjęta i przekazana Sądowi Najwyższemu, należy – stosownie do art. 531 § 1 zdanie pierwsze k.p.k.
– pozostawić ją bez rozpoznania.