Supreme Court vacates sentence for exceeding agreed probation period in summary proceedings under Polish Criminal Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland vacated the lower court's sentence regarding the defendant M.J.N. because the judge set a five-year probation period, contradicting the prosecutor's three-year proposal accepted in summary proceedings. The court held that the prosecutor's request in summary proceedings functions as a binding agreement between the prosecution and the accused, which the judge cannot unilaterally alter. Consequently, the case was remanded to the regional court for a retrial to ensure the agreed-upon terms are respected.
Legislator headnote
AI generatedArt. 335 § 1 k.p.k.; Art. 343 § 7 k.p.k.: In summary proceedings, the prosecutor's request constitutes an agreement between the parties that the court cannot modify unilaterally; if the court deviates from this agreement, the judgment must be vacated and the case remanded for retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II KK 253/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka (przewodniczący) SSN Rafał Malarski (sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński Protokolant Ewa Oziębła w sprawie M. J. N. skazanego z art. 278 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 27 września 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 26 kwietnia 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej M. J. N. i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w S., wraz z aktem oskarżenia przeciwko M. J. N., któremu zarzucono popełnienie jednego przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. oraz ośmiu przestępstw z art. 291 § 1 k.k., skierował do Sądu Rejonowego w S. wniosek w 2 trybie art. 335 k.p.k. o skazanie tego oskarżonego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie mu za każdy z czynów kar po 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na 10 zł. Ponadto prokurator wniósł o wymierzenie mu kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, 100 stawek dziennych grzywny po 10 zł każda oraz oddania go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Wyrokiem skazującym Sądu Rejonowego w S. z dnia 26 kwietnia 2012r., uwzględniającym wniosek prokuratora w trybie art. 335 k.p.k., M.J. N. wymierzono kary zgodne z wnioskiem prokuratora, z tą różnicą, że okres warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej pozbawienia wolności określono na 5 lat. Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się z dniem 6 maja 2013r. Kasację od tego wyroku wywiódł Prokurator Generalny. Orzeczeniu temu zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 5 lat próby, mimo uwzględnienia wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy, w którym określono okres próby na 3 lata.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej M. J. N. i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego, z uwagi na swoją oczywistą zasadność, podlegała uwzględnieniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. W sprawie nie wystąpiły okoliczności z art. 536 k.p.k. powodujące przekroczenie rozpoznania granic tej skargi. Wydając zaskarżony wyrok, sąd a quo dopuścił się rażącego naruszenia art. 335 § 1 k.p.k. oraz art. 343 § 7 k.p.k. przez określenie dłuższego wymiaru okresu próby niż uzgodniony z oskarżonym.
W judykaturze akcentuje się konsensualny charakter wniosku składanego w trybie art. 335 k.p.k., w związku z czym traktować go należy jako swoistą ugodę zawartą pomiędzy oskarżycielem a oskarżonym. Sąd 3 rozpatrując ten wniosek może go uwzględnić bądź dokonać za zgodą obydwu stron odpowiednich modyfikacji, nie może natomiast samoistnie ingerować i zmieniać jego treści (zob. wyrok SN z 29 sierpnia 2012r., II KK 202/12, Lex nr 1220798; wyrok SN z 23 lutego 2012r., III KK 477/11, Lex nr 1119530; wyrok SN z 2 lutego 2011r., V KK 382/10, Lex nr 785292).
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, w trybie art. 343 § 7 k.p.k., należy skierować sprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych. Tymczasem w niniejszej sprawie sąd a quo na posiedzeniu uwzględnił wniosek, wymierzając jednocześnie karę inną, niż ta uzgodniona pomiędzy stronami postępowania. Zaistniałe uchybienia skutkowały więc uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej M. J. N. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, sąd winien uniknąć uchybień będących przedmiotem kasacji. Brak jest przy tym przeszkód, aby ponownie rozpoznać wniosek w trybie art. 335 k.p.k. i dokonać jego akceptacji, przy założeniu orzeczenia kary uzgodnionej.
W przypadku gdyby brak było podstaw do wymierzenia oskarżonemu kary w tym trybie, sprawę należy skierować na rozprawę główną. Kierując się powyższą argumentacją, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.