Legislator Case Law & Legislation
WZ 16/13 AI generated

Supreme Court dismissed appeal on excessive transport costs, ruling expenses were objectively verified and justified by security procedures.

Case Number WZ 16/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the prisoner's appeal regarding the execution costs of a European arrest warrant. The lower court had set costs at over 13,000 PLN, which the prisoner argued were inflated for transport. The Supreme Court ordered a detailed verification by the Police General Command, which provided a breakdown of flight and personnel expenses. The court concluded that the costs were not excessive given the security requirements and specific flight route involving a layover in Frankfurt.

Legislator headnote

AI generated

Art. 280 § 2 k.k.; Art. 100 § 1 k.k.; Art. 101 § 1 k.k.: The court may verify execution costs upon appeal, and if the detailed expense breakdown demonstrates that costs correspond to real expenditures justified by security procedures and logistical necessities, the costs are not considered excessive.

Keywords

AI generated
European arrest warrant execution costs transport expenses security procedures cost verification prisoner transfer excessive costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 280 § 2 k.k.
z dnia 2 lipca 2001 r., za przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. na karę 3 lat pozbawienia wolności, w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wykonawczego w związku z realizacją europejskiego nakazu aresztowania, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniach 22 lipca i 17 września 2013 r.
Art. 100 § 1 k.k.
Art. 101 § 1 k.k.
art. 280 § 2 k.k
z dnia 2 lipca 2001 r., za przestępstwo z art. 280 § 2 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: WZ 16/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie K. O. skazanego wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 lipca 2001 r., za przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. na karę 3 lat pozbawienia wolności, w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wykonawczego w związku z realizacją europejskiego nakazu aresztowania, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniach 22 lipca i 17 września 2013 r. zażalenia K. O. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 maja 2013 r, p o s t a n o w i ł zażalenia nie uwzględnić, zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 maja 2013 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. ustalił wysokość kosztów postępowania wykonawczego w związku z realizacją wobec skazanego europejskiego nakazu aresztowania na kwotę 13.104 złotych i 20 groszy ( 626, 67 zł – koszty tłumaczenia pism, 12.477, 53 zł - koszty przewiezienia skazanego do Polski) i zasądził te koszty od skazanego na rzecz Skarbu Państwa. Na to postanowienie zażalił się skazany. W zażaleniu zakwestionował wysokość kosztów przewiezienia go do Polski przez funkcjonariuszy Policji uznając 2 ją za znacznie zawyżoną w porównaniu ze średnimi kosztami jakie należałoby ponieść w takiej sytuacji i wniósł o obiektywna weryfikację tych kosztów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W toku toczącego się postępowania odwoławczego Sąd Najwyższy zwrócił się do Komendy Głównej Policji o nadesłanie zestawienia poszczególnych wydatków, które złożyły się na wskazaną ogólną kwotę kosztów konwojowania skazanego do Polski. W odpowiedzi na to pismo Komenda Główna Policji- Biuro Finansów przekazała szczegółową kalkulację kosztów w związku z dokonanym konwojem skazanego poza granicami Polski, w skład której wchodziły poniesione koszty przelotu w wysokości 11.049,89 zł oraz koszty delegacji konwojentów w wysokości 1.427, 64 zł.

Analizując przedstawione zestawienia wydatków poniesionych przez Komendę Główną Policji w związku z koniecznością konwojowania skazanego do Polski, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że wskazane koszty konwoju, zwłaszcza jeżeli rozważy się liczbę konwojentów, którzy brali udział w konwoju, co było związane z koniecznością zachowania procedur bezpieczeństwa konwoju oraz wyznaczoną trasę konwoju uwzględniającą istniejące połączenia lotnicze LOT wymagające międzylądowania samolotu lecącego z Dublina do Polski we Frankfurcie nad Menem (k. 1373), nie zostały w żadnym zakresie zawyżone i odpowiadają realnym kosztom jakie należało ponieść wykonując czynności związane z przewiezienia skazanego do Polski z terenu innego kraju celem odbycia kary.

Zatem zarzut środka odwoławczego należało uznać za nietrafny i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. Z tych względów postanowiono jak na wstępie. Pouczenie: Na postanowienie zażalenie nie przysługuje. 3