Supreme Court quashes lower court sentence due to lack of subject-matter jurisdiction by a lower court.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland quashed a first-instance sentence issued by a District Court for a crime that falls under the exclusive jurisdiction of a Regional Court. The General Prosecutor argued that the lower court's decision violated procedural rules regarding subject-matter jurisdiction, constituting an absolute ground for appeal. The court ruled that the District Court lacked authority to try the offense, thereby invalidating the verdict and remanding the case to the correct court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 25 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k.: A verdict rendered by a court of lower jurisdiction in a matter belonging to the subject-matter jurisdiction of a higher court constitutes an absolute ground for appeal, requiring the quashing of the verdict and remand to the competent court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 231/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący) SSN Rafał Malarski (sprawozdawca) SSN Jacek Sobczak Protokolant Barbara Kobrzyńska po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 18 września 2013r., w sprawie B. S., skazanego z art. 137 § 1 k.k., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść skazanego, od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 14 marca 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do rozpoznania według właściwości rzeczowej Sądowi Okręgowemu w P.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 14 marca 2013r., uwzględniającym wniosek prokuratora w trybie art. 335 k.p.k., B. S. został skazany za przestępstwo z art. 137 § 1 k.k. Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się z dniem 22 marca 2013r. 2 Kasację od tego wyroku wywiódł Prokurator Generalny. Orzeczeniu temu zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 25 § 1 pkt 2 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy B. S., oskarżonego o czyn z art. 137 § 1 k.k., i wydaniu wobec niego orzeczenia przez Sąd Rejonowy w sytuacji, gdy właściwym do rozpoznania sprawy był sąd wyższego rzędu, czyli Sąd Okręgowy w P., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, określoną w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k., wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego, z uwagi na swoją oczywistą zasadność, podlegała uwzględnieniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. W sprawie, na co słusznie zwrócił uwagę prokurator, wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k. Zgodnie z art. 25 § 1 pkt 2 k.p.k., sąd okręgowy orzeka w pierwszej instancji między innymi w sprawach o występki określone w rozdziale XVII Kodeksu karnego, a więc również o przestępstwo z art. 137 § 1 k.k. Tymczasem w niniejszym postępowaniu zaskarżony wyrok wydany został przez sąd rejonowy, a więc sąd niższego rzędu, czym naruszono określoną przez ustawę właściwość rzeczową.
Wystąpiła w związku z tym bezwzględna przyczyna odwoławcza przewidziana w art. 439 § 1 pkt 4 k.p.k., polegająca na orzeczeniu przez sąd niższego rzędu w sprawie należącej do właściwości rzeczowej sądu wyższego rzędu. Sąd Najwyższy uchylając zaskarżony wyrok przekazał sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu rzeczowo, który rozpoznając sprawę powinien mieć na względzie kierunek kasacji skarżącego. Ponadto brak jest, zdaniem Sądu Najwyższego, jakichkolwiek przeszkód, aby ponownie rozpoznać i ewentualnie uwzględnić wniosek w trybie art. 335 k.p.k.
Kierując się powyższą argumentacją, Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej wyroku. 3