Supreme Court dismisses retrial request for procedural defects and new evidence appearing after final judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's rejection of a retrial request. The plaintiff argued for a retrial based on alleged lack of judicial capacity and new evidence, but the court found the new evidence arose after the final judgment. Consequently, the court ruled that these facts could not justify reopening the case under the relevant civil procedure code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 403 § 2 k.p.c.; Art. 407 § 1 k.p.c.; A retrial is not permitted based on facts or evidence that emerged after the final judgment or were available during the previous proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 37/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi A. B. o wznowienie postępowania w sprawie I C […] w sprawie z powództwa A. B. przeciwko Uniwersytetowi […] o ochronę dóbr osobistych i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 września 2013 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego […] z dnia 26 kwietnia 2013 r., 1. oddala zażalenie;
2. przyznaje adw. B. W. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę 1 800 ( tysiąc osiemset ) złotych powiększoną o 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie powodowi z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu zażaleniowym. 2
UZASADNIENIE
W dniu 11 marca 2013 r. A. B. wniósł skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z 25 maja 2012 r. oddalającym jego powództwo wobec pozwanego Uniwersytetu […] o ochronę dóbr osobistych i zapłatę, przy czym domagał się wznowienia postępowania przed Sądem Apelacyjnym, który rozpoznał apelację od tego wyroku i oddalił ją wyrokiem z 18 października 2012 r. Jako podstawę wznowienia podał nieważność postępowania odwoławczego. Ponadto powołał w skardze nowe fakty i dowody, tj. opublikowanie jego dwóch artykułów naukowych w prestiżowych pismach i postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 2 stycznia 2013 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego dotyczącego orzeczonego wyrokiem sądowym obowiązku zwrócenia powodowi jego korespondencji elektronicznej.
Przyczyn nieważności postępowania apelacyjnego powód upatruje w tym, że z racji złego stanu jego zdrowia psychicznego - który mimo wniosków nie został przez orzekające w sprawie Sądy zweryfikowany z udziałem biegłych - nie miał zdolności sądowej i procesowej. Twierdzi, że w postępowaniu apelacyjnym został też pozbawiony możności obrony swoich praw, ponieważ nie był już reprezentowany przez adwokata, a nie powiadomiono go o terminie rozprawy apelacyjnej i ogłoszeniu wyroku ani mu nie doręczono odpisu wyroku i odpowiedzi pozwanego na apelację.
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2013 r. odrzucił skargę powoda o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 25 maja 2012 r. Podkreślił, że w skardze powód podaje, iż o wyroku Sądu Apelacyjnego dowiedział się w Sądzie dnia 7 listopada 2012 r. Tymczasem trzymiesięczny termin do wniesienia skargi (art. 407 § 1 k.p.c.) upłynął najpóźniej z dniem 7 lutego 2013 r. Z kolei zarzut braku zdolności sądowej i procesowej jest wynikiem błędnego rozumienia tych pojęć (art. 64 § 1, art. 65 § 1 i 2 k.p.c.).
Jeśli więc powód wskazuje jedynie na swój zły stan psychiczny, w istocie nie opiera skargi na nieważności postępowania spowodowanej brakiem zdolności sądowej czy procesowej. Poza tym, według Sądu Apelacyjnego, powód w skardze powołał fakty i dowody powstałe już po wyrokowaniu przez Sąd Apelacyjny 3 bądź takie, które powoływał wcześniej, tyle że w jego ocenie zostały zlekceważone. Nie uzasadniają one zatem wznowienia postępowania (art. 403 § 2 k.p.c.). Powód wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie art. 410 § 2 k.p.c. przez jego niezastosowanie i art. 403 § 2 k.p.c. przez błędną wykładnię.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W zażaleniu wskazano, że powód, samodzielnie wnosząc skargę o wznowienie postępowania i nie korzystając z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, w istocie podał dwie podstawy wznowienia postępowania. Pierwsza z nich wynikała z błędnego utożsamiania przez powoda pozbawienia możliwości działania w procesie czy też braku należytej reprezentacji z biernością jego pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym (art. 401 k.p.c.). Druga natomiast podstawa wskazywana przez powoda sprowadza się do wykrycia takich okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których powód nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Trafnie w związku z tym podkreślono w zażaleniu, że upływ terminu do wniesienia skargi mógł dotyczyć tylko pierwszej z wymienionych podstaw, nie odnosił się zaś do drugiej z nich. Nie można natomiast zgodzić się z żalącym się, że powołane przez powoda w skardze nowe okoliczności faktyczne i dowody mogą stanowić przyczynę wznowienia postępowania. Niewątpliwie bowiem fakty i dowody powołane przez powoda powstały już po wydaniu przez sąd wyroku, nie są to zatem takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 403 § 2 k.p.c.).
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). es 4