Supreme Court transfers appeal regarding prosecutor's refusal to investigate judge's duty breach to another court for impartiality.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court transferred an appeal challenging a prosecutor's refusal to initiate a criminal investigation into a judicial duty breach to a different military court. The appellant argued the original prosecutor's decision was legally unfounded, while the prosecutor maintained the appeal was inadmissible under specific procedural rules. The court ruled that due to potential conflicts of interest between the presiding judge and the prosecutor, transferring the case ensured an objective trial.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 426 § 1 k.p.k.; Art. 429 § 2 k.p.k.; When special circumstances or dependencies between the prosecutor and potential judges exist, the Supreme Court may transfer the case to another court to ensure an objective trial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: WO 14/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Błuś (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Bogdan Rychlicki SSN Jerzy Steckiewicz w przedmiocie inicjatywy Wojskowego Sądu Okręgowego w P. dotyczącej przekazania zażalenia J. K. na postanowienie prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P. z dnia 20 czerwca 2013 r., do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W.
UZASADNIENIE
Postanowieniem prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej z dnia 20 czerwca 2013 r., odmówiono wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków służbowych przez Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P., polegających na pisemnym poinformowaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r. J. K., że w związku ze złożonym przez niego „zażaleniem” na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 15 marca 2013 r. w sprawie o sygnaturze: […], nie nadano mu biegu procesowego i załączono do akt wskazanej sprawy, bowiem zażalenie na to postanowienie nie przysługiwało, gdyż – w myśl art. 426 § 1 k.p.k.
– na 2 postanowienie sądu odwoławczego odnoszące się do zaskarżonego orzeczenia zażalenie nie przysługiwało, podczas gdy stan faktyczny wymagał wydania zarządzenia z mocy art. 429 § 2 k.p.k. o niedopuszczalności środka zaskarżenia, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k., z uwagi na niepopełnienie czynu zabronionego. Na to postanowienie w dniu 8 lipca 2013 r. zażalenie złożył J. K., wnosząc o jego uchylenie. W odpowiedzi na powyższe zażalenie prokurator Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P. pismem z dnia 10 lipca 2013 r. wniósł o jego nieuwzględnienie i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.
W dniu 17 lipca 2013 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowił wystąpić do Sądu Najwyższego – Izby Wojskowej z inicjatywą przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W., z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Bezsprzecznie za zasadną należy uznać tezę wysnutą przez Wojskowy Sąd Okręgowy w P. o istnieniu szczególnych uwarunkowań i zależności między Prezesem Wojskowego Sądu Okręgowego w P. a sędziami pełniącymi obowiązki w tym Sądzie, którzy mogliby zostać wyznaczeni do rozpoznania zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków służbowych przez Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. Orzekanie w takich okolicznościach w przedmiocie zażalenia, mogłoby stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny, co uzasadnia przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k.
Z tych względów należało się przychylić do inicjatywy Wojskowego Sądu Okręgowego w P. i przekazać zażalenie do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje. 3