Social security case dismissed as inadmissible because health insurance matters allow cassation regardless of value.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against the appellate court's decision to reject the social security claim. The parties argued that the dispute concerned the qualification of employment contracts rather than the monetary value of the claim. The court ruled that since the matter involves social security coverage, the cassation appeal is admissible irrespective of the claim's value.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal in a matter concerning social security coverage is admissible regardless of the value of the subject matter of the dispute.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II UZ 43/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Beata Gudowska SSN Zbigniew Hajn w sprawie z wniosku Fundacji […] przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych z udziałem zainteresowanych: W. G., W. M., A. G. o ubezpieczenie społeczne, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 sierpnia 2013 r., zażalenia wnioskodawcy oraz zainteresowanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego […] z dnia 5 lutego 2013 r., uchyla zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 lutego 2013 r., Sąd Apelacyjny w pkt I - ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia odnośnie zainteresowanych W. G. (w kwocie 502,12 zł), W. M. (w kwocie 64,80 zł) i A. G. (w kwocie 252,00 zł), a w pkt II - odrzucił skargę kasacyjną złożoną przez wnioskodawcę Fundację […] oraz zainteresowanych od wyroku tego Sądu z dnia 27 września 2012 r., w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, o ubezpieczenie społeczne. Powyższym wyrokiem Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 listopada 2011 r. i oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji organu rentowego z dnia 30 listopada 2010 r. ustalających podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne zainteresowanych. 2 W zaskarżonym postanowieniu, Sąd Apelacyjny ustalił wartość składek na ubezpieczenie zdrowotne, i wskazując, że wartość przedmiotu sporu w odniesieniu do każdej zainteresowanej stanowi kwota ustalonych składek na ubezpieczenie zdrowotne, która jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych, odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną (art. 3986 § 2 k.p.c.).
W zażaleniu na to postanowienie, pełnomocnik wnioskodawcy i zainteresowanych zarzucił naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. przez błędną wykładnię tego przepisu i przyjęcie, że sprawa ma charakter majątkowy, gdy w rzeczywistości sprawa dotyczy kwalifikacji pracy zainteresowanych jako umowy zlecenia, a nie jako umowy o dzieło. Wniósł o uchylenie postanowienia i nadanie biegu skardze kasacyjnej. W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik organu rentowego wniósł o „odmowę przyjęcia zażalenia do rozpoznania, ewentualnie w przypadku przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania – oddalenie zażalenia”, wraz z orzeczeniem o kosztach postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione. Nie jest wątpliwe, że przedmiotem sporu w sprawie było objęcie zainteresowanych ubezpieczeniem zdrowotnym, zaś odwołania wnioskodawcy i zainteresowanych dotyczyły decyzji organu rentowego, który po przeprowadzonej kontroli zakwalifikował pracę zainteresowanych jako wykonywaną na podstawie umowy zlecenia (umowy o świadczenie usług), nie zaś na podstawie umowy o dzieło, czego konsekwencją było naliczenie składek na ubezpieczenie zdrowotne zainteresowanych. Trafnie w związku z tym, przedmiot sporu oznaczono jako sprawę „o ubezpieczenie społeczne”.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego, nie budzi wątpliwości, że ubezpieczenie zdrowotne ma charakter ubezpieczenia społecznego (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2004 r., I UZ 35/04, OSNP 2005r. nr 7, poz. 101 oraz uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2007 r., III UZP 4/06 – OSNP 2007r. nr 15-16, poz. 226, w którym wskazano, że co prawda ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie 3 ubezpieczeń społecznych rozróżniająca cztery ryzyka ubezpieczeniowe: emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe, nie objęła ubezpieczenia zdrowotnego, to jednak należy przyjąć, że ubezpieczenie to jest też rodzajem ubezpieczenia społecznego zaś jego odrębność wynika przede wszystkim z faktu odmiennego przedmiotu ochrony oraz odrębności organizacyjnej).
Tak więc - stosownie do art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. - sprawa o objęcie obowiązkiem tego ubezpieczenia jest sprawą, w której skarga kasacyjna przysługuje bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Tym się kierując, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji (art. 39816 w związku z 3941 § 3 k.p.c.).