Legislator Case Law & Legislation
IV KK 217/13 AI generated

Criminal appeal dismissed as inadmissible for suspended sentence cases not citing Art. 439 of Criminal Procedure Code.

Case Number IV KK 217/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the criminal appeal without examination because it failed to cite Article 439 of the Criminal Procedure Code. The defendant's lawyer argued for a substantive violation of the Hunting Act, while the prosecution requested dismissal based on lack of written grounds. The court ruled that appeals regarding suspended sentences must specifically address errors under Article 439, making this appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 439 k.p.k.; Art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.: In cases involving suspended sentences, a criminal appeal is inadmissible unless it specifically cites errors under Article 439 of the Criminal Procedure Code.

Keywords

AI generated
criminal appeal inadmissibility suspended sentence requirements Article 439 Criminal Procedure Code Hunting Act violation procedural defect dismissal

Cited Legislation

AI generated
art. 531 § 1 k.p.k.
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. kasację pozostawić bez rozpoznania; II.
art. 530 § 2 k.p.k.
Kasacja ta powinna zatem spotkać się z odmową przyjęcia w sądzie odwoławczym (art. 530 § 2 k.p.k.).
art. 439 k.p.k.
W sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego wnieść można jedynie z powodu uchybień wskazanych art. 439 k.p.k. (art.
art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.
„oczywiście bezzasadna, pozbawiona podstawy pisemnej”, wniósł o jej oddalenie na podstawie art. 523 § 2 k.p.k.
art. 523 § 1 k.p.k.
Powołuje się ona jedynie na takie uchybienia, które w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. są tzw.
art. 523 § 2 k.p.k.
„oczywiście bezzasadna, pozbawiona podstawy pisemnej”, wniósł o jej oddalenie na podstawie art. 523 § 2 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył co następuje.
art. 53 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.
art. 531 § 1 k.p.k
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.
art. 523 § 2 k.p.k
„oczywiście bezzasadna, pozbawiona podstawy pisemnej”, wniósł o jej oddalenie na podstawie art. 523 § 2 k.p.k.
art. 439 k.p.k
W sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego wnieść można jedynie z powodu uchybień wskazanych art. 439 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 217/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie J. K. skazanego z art.53 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 13 października 1995 r. -Prawo łowieckie na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 8 sierpnia 2013 r., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 grudnia 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 9 października 2012 r.,postanowił: I. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. kasację pozostawić bez rozpoznania; II. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.

UZASADNIENIE

Kasacją niniejszą zaskarżono wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 grudnia 2012 r., którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji skazujący J. K. za przestępstwo określone w art. 53 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie, na karę dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres trzech lat próby oraz karę 100 stawek dziennych grzywny z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 60 złotych. 2 W kasacji obrońca skazanego adw. D. B. zarzucił rażące naruszenie prawa karnego materialnego, a to przepisów art. 53 pkt 4 i art. 53 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1995 r.

– Prawo łowieckie. Prokurator Prokuratury Okręgowej w K. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł, cyt. „o oddalenie kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy”. Z kolei pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wskazując w pisemnej odpowiedzi na kasację, iż kasacja jest cyt. „oczywiście bezzasadna, pozbawiona podstawy pisemnej”, wniósł o jej oddalenie na podstawie art. 523 § 2 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył co następuje. W sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego wnieść można jedynie z powodu uchybień wskazanych art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 w zw. z § 2 k.p.k.).

Ograniczenie to obowiązuje już od 1 września 2000 r. i powinno być znane podmiotowi fachowemu, jakim jest adwokat. Tymczasem niniejsza kasacja powyższego wymogu nie spełnia. Powołuje się ona jedynie na takie uchybienia, które w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. są tzw. innym rażącym naruszeniem prawa, tzn. innym niż obraza art. 439 k.p.k. Jest to tym samym kasacja niedopuszczalna, jako że inne zarzuty niż uchybienia z art. 439 k.p.k. nie mogą być podstawą skargi kasacyjnej w omawianej sytuacji. Kasacja ta powinna zatem spotkać się z odmową przyjęcia w sądzie odwoławczym (art. 530 § 2 k.p.k.).

Skoro mimo to została przyjęta i przekazana Sądowi Najwyższemu, należy – stosownie do art. 531 § 1 zdanie pierwsze k.p.k. – pozostawić ja bez rozpoznania.