Legislator Case Law & Legislation
II KK 74/13 AI generated

Supreme Court quashes sentence for drug offender due to failure to order probation supervision. Verdict: partially_allowed.

Case Number II KK 74/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the lower court's sentencing decision regarding the probation period and supervision order for a drug offender. The defendant argued for a lighter sentence, while the Prosecutor General contended that the trial court failed to apply mandatory provisions for probation supervision under the Criminal Code. The court ruled that the lower court incorrectly applied the wrong article for the probation period and omitted the mandatory supervision order, necessitating a remand for a corrected judgment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 65 § 1 k.k.; Art. 70 § 2 k.k.; Art. 73 § 2 k.k.: In cases involving offenders under Art. 65 § 1 k.k., the court must apply the probation period rules of Art. 70 § 2 k.k. (3-5 years) and the mandatory supervision order of Art. 73 § 2 k.k., and failure to do so constitutes a material law violation requiring quashing.

Keywords

AI generated
probation period supervision order drug offender Criminal Code quashing of sentence material law violation remand for retrial

Cited Legislation

AI generated
Art. 65 § 1 k.k.
oraz z art. 65 § 1 k.k., za który, na podstawie art.
Art. 70 § 2 k.k.
Podniósł w niej zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa karnego materialnego, to jest art. 70 § 2 k.k. i art.
Art. 73 § 2 k.k.
i art. 73 § 2 k.k. w zw.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Naruszenie tych przepisów miało charakter rażący i istotnie wpływało na treść orzeczenia w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 443 k.p.k.
Mając to na względzie, zgodnie z art. 443 k.p.k., Sąd Odwoławczy, pomimo uchylenia sprawy w szerszym zakresie, będzie mógł orzec na niekorzyść jedynie co 5 do uchybień będących przedmiotem kasacji, nie tracąc przy tym z pola widzenia przepisu art.
Art. 538 § 3 k.p.k.
443 k.p.k., Sąd Odwoławczy, pomimo uchylenia sprawy w szerszym zakresie, będzie mógł orzec na niekorzyść jedynie co 5 do uchybień będących przedmiotem kasacji, nie tracąc przy tym z pola widzenia przepisu art. 538 § 3 k.p.k.
art. 12 k.k
art. 65 § 1 k.k
oraz z art. 65 § 1 k.k., za który, na podstawie art.
art. 70 § 1 pkt 1 k.k
z art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
art. 70 § 2 k.k
Podniósł w niej zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa karnego materialnego, to jest art. 70 § 2 k.k.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 74/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Małgorzata Gierszon SSN Józef Szewczyk Protokolant Ewa Oziębła przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga w sprawie T. S. Ś. skazanego z art. 43 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 17 grudnia 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego z dnia 17 lipca 2012 r., I. uchyla zaskarżony wyrok w części orzekającej o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ł. w postępowaniu odwoławczym; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. L. - Kancelaria Adwokacka kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł, 2 zawierającą 23 % VAT, za obronę z urzędu skazanego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego, z dnia 17 lipca 2012r., T. Ś. skazany został za występek z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. oraz z art. 65 § 1 k.k., za który, na podstawie art. 56 ust. 3 tej ustawy w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzono mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 200 stawek dziennych po 20 zł każda; nadto orzeczono przepadek korzyści majątkowej odniesionej z przestępstwa; na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono okres tymczasowego aresztowania, a także rozstrzygnięto o kosztach postępowania.

Apelację od tego wyroku wniósł T. Ś. Sąd Okręgowy, wyrokiem z dnia 17 grudnia 2012r., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjął, iż czyn przypisany skazanemu wyczerpał dyspozycję art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k.; za podstawę orzeczonej kary przyjął art. 43 ust. 3 tej ustawy w zw. z art. 65 § 1 k.k., a orzeczoną karę pozbawienia wolności złagodził do 2 lat; na podstawie art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie tej kary warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby; okres rzeczywistego pozbawienia wolności zaliczył na poczet orzeczonej kary grzywny; w pozostałym zakresie wyrok Sądu pierwszej instancji utrzymał w mocy.

W dniu 11 marca 2013r. Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego – na niekorzyść skazanego, w części dotyczącej orzeczenia o karze. Podniósł w niej zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa karnego materialnego, to jest art. 70 § 2 k.k. i art. 73 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., polegającego na nieorzeczeniu wobec T. Ś. dozoru kuratora w związku z warunkowym zawieszeniem orzeczonej kary pozbawienia wolności, podczas gdy powołane przepisy nakładały na sąd obowiązek orzeczenia w okresie próby dozoru kuratora w związku z popełnieniem przestępstwa, z którego popełnienia uczynił sobie stałe źródło dochodu oraz oznaczeniu okresu próby na 2 lata, a więc na czas krótszy od minimalnego trzyletniego okresu przewidzianego dla tej kategorii sprawców. 3 Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozważył co następuje. Kasacja, zgodnie z treścią art. 536 k.p.k., została rozpoznana w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, albowiem wyjątki wskazane w tym przepisie w sprawie nie wystąpiły. Skarżący wniósł kasację z zachowaniem wskazanego w art. 524 § 3 k.p.k. terminu, wobec czego możliwym było uwzględnienie kasacji wniesionej na niekorzyść skazanego. Kasacja Prokuratora Generalnego była zasadna w stopniu oczywistym, przez co skutkować musiała uchyleniem wyroku Sądu Okręgowego w zaskarżonej części.

Sąd ad quem czyn, którego dopuścił się T. Ś. zakwalifikował jako występek wyczerpujący znamiona art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. Zgodnie z tym ostatnim, przepisy dotyczące wymiaru kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, przewidziane wobec sprawcy określonego w art. 64 § 2 k.k., stosuje się także do sprawcy, który z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu. Mając na względzie to, że T.

Ś. został skazany w warunkach art. 65 § 1 k.k., przy wymiarze kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, stosować należało w stosunku do niego rygory określone w art. 64 § 2 k.k. Artykuł 70 § 2 k.k. stanowi, że w wypadku zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy młodocianego lub określonego w art. 64 § 2 k.k., okres próby wynosi od 3 do 5 lat. Na podstawie art. 65 § 1 k.k., unormowanie zawarte w art. 70 § 2 k.k. ma więc zastosowanie również do sprawcy skazanego w warunkach wskazanych w tym przepisie.

W zaskarżonym wyroku Sąd Okręgowy, przy określeniu okresu próby, na który została warunkowo zawieszona kara pozbawienia wolności, wadliwie zastosował art. 70 § 1 pkt 1 k.k., który nie mógł być podstawą rozstrzygnięcia co do sprawcy skazanego w warunkach art. 65 § 1 k.k. W konsekwencji doprowadziło to do orzeczenia okresu próby 2 lat, chociaż w stosunku do oskarżonego minimalny okres próby powinien wynosić 3 lata. 4 W taki sam sposób należało odnieść się do zarzutu nieorzeczenia wobec oskarżonego dozoru kuratora w okresie próby.

Artykuł 73 § 2 k.k. przewiduje, że orzeczenie takiego dozoru jest obligatoryjne w stosunku do sprawcy określonego w art. 64 § 2 k.k. Przepis ten zatem, zgodnie z art. 65 § 1 k.k., miał zastosowanie także do oskarżonego. Na podstawie art. 73 § 2 k.k. Sąd Okręgowy zobowiązany był do orzeczenia dozoru, a zatem zaskarżone orzeczenie dotknięte jest wadą pominięcia takiego rozstrzygnięcia. W zaskarżonym wyroku doszło do naruszenia prawa materialnego, to jest wskazanych w zarzucie kasacji przepisów art. 70 § 2 k.k. oraz art. 73 § 2 k.k., poprzez ich niezastosowanie do sprawcy skazanego w warunkach art. 65 § 1 k.k. Naruszenie tych przepisów miało charakter rażący i istotnie wpływało na treść orzeczenia w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k.

Zasadnie Prokurator Generalny wskazał, że zaskarżone orzeczenie powinno być uchylone w części orzeczenia o karze. Jak bowiem przyjęto uchwale 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2010r.: „w postępowaniu kasacyjnym nie jest możliwe uchylenie orzeczenia wyłącznie w części, której orzeczenie to nie zawiera, a więc co do braku w nim rozstrzygnięcia w kwestii środka karnego lub kary, którego umieszczenie było obowiązkiem sądu, gdyż przedmiotem zaskarżenia i zarzutu, a w konsekwencji uchylenia orzeczenia można uczynić tylko tę jego zaskarżoną część, która obarczona jest owym brakiem, a uchylenie powinno wówczas nastąpić w zakresie umożliwiającym usunięcie tego uchybienia”( I KZP 36/09, OSNKW 2010, z. 5, poz. 40).

Akceptacja tego stanowiska implikowała uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania. W jego toku koniecznym będzie uniknięcie naruszeń będących podstawą uwzględnienia kasacji. Należy jednocześnie zauważyć, że pomimo zakresu uchylenia wyroku co do całości rozstrzygnięcia o karze, uchybienia wystąpiły jedynie w zakresie środków probacyjnych, czego dotyczyły też zarzuty kasacji. Mając to na względzie, zgodnie z art. 443 k.p.k., Sąd Odwoławczy, pomimo uchylenia sprawy w szerszym zakresie, będzie mógł orzec na niekorzyść jedynie co 5 do uchybień będących przedmiotem kasacji, nie tracąc przy tym z pola widzenia przepisu art. 538 § 3 k.p.k.

Wyznaczonemu z urzędu obrońcy oskarżonego przyznano zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym, zgodnie z obowiązującymi stawkami.